40 dagen bloggen #metaalmoeheid

Op 14 februari begon ik voor de tweede keer aan de 40 dagen bloggen-uitdaging. Bloggen tot Pasen, 40 blogs te gaan, 6 skipdagen in te zetten. Mijn plan van aanpak was simpel: ik wou het zo lang mogelijk uitzingen zonder “skipdagen” in te zetten en die enkel te houden voor wanneer ik ze écht nodig zou hebben.

Het liep eigenlijk bijzonder vlot. Vorige week mocht ik fier melden dat ik voor het eerst in mijn blogcarrière erin geslaagd was om een maand op een stuk te bloggen. Sindsdien gingen we gewoon op dat elan door. Dit is intussen blog 36/40. Als ik dit volhoud, zit mijn blog-challenge er zondagavond op en kan ik voor de rest van de periode mijn skipdagen inzetten 😉.

Maar de afgelopen week was wel een “zwaardere” blogweek. Voor het eerst sinds de start van de uitdaging ben ik nog eens voor de computer gaan zitten zonder een vastomlijnd idee te hebben. Voor het eerst sinds 14 februari was het zwoegen geblazen en vloeide de tekst er niet in één vlotte beweging uit. Al een hele week denk ik: “vandaag zet ik mijn eerste skipdag in”. Maar kijk, de inspiratie overvalt me dan toch en voor je het weet heb je alweer een nieuwe post online.

Voor het eerst sinds ik met bloggen begon, zit er een structuur in mijn hoofd. Een soort planning die me gericht laat brainstormen. Neem bijvoorbeeld de “Vijf op vrijdag”. Het geeft rust om niet meer in het wilde weg te moeten nadenken over een onderwerp voor de laatste dag van de werkweek, maar mijn inspiratie te richten op welke “vijf” ik de komende week – “op vrijdag” – precies aan bod zal laten komen. In die zin was het een beetje jammer dat ik voorlopig uitgeschreven ben over het “hoe groen ben ik”-verhaal. Morgen zal het dan weer vreemd aanvoelen om voor het eerst in 8 weken eens niet over #ouderzonden te schrijven. Al plan ik wel nog verder te bloggen over het ouderschap. (Ik zit nog op een goede insteek te broeden.)

Maar het grappige is dat de ideeën wel blijven komen, mede dankzij de kapstokjes die ik intussen in mijn hoofd heb zitten. En zo is er tijdens deze 40 dagen toch structuur in mijn blog geslopen. Bijna zonder dat ik het in de gaten had, heb ik eindelijk – na bijna 4 jaar bloggen – toch een zeker geraamte voor mijn blog gevonden. Eureka!

Stiekem wil ik – liefst zonder pasdagen in te zetten – Pasen halen. We zijn nu al zover geraakt, de meet is in zicht. Dat houdt in dat er nog 11 teksten zullen volgen. Maar 6 daarvan heb ik qua onderwerp of categorie al in mijn hoofd. En eerlijk, als je er al 36 achter de rug hebt, dan lijkt me dat piece of cake. Min of meer toch 😉.