Tournée Minérale – editie 2018

Ik heb me dit jaar niet ingeschreven voor Tournée Minérale. Nadat ik vorig jaar al op de eerste dag van de uitdaging de mist inging, besloot ik dat dat soort opgelegde “verboden” niet werken voor mij. Maar, net als Lilith eerder vandaag, wil ik hier wel een publieke bekentenis afleggen: sinds 1 januari 2018 heb ik geen druppel alcohol meer aangeraakt.

wijn_miniHet behoorde niet meteen tot mijn goede voornemens. Ik heb er dit jaar, in tegenstelling tot andere jaren, géén gemaakt. Het lukt toch nooit om zoiets langer dan een paar dagen vol te houden 😉. Ik drink eigenlijk niet eens veel. Als we op restaurant gaan soms een aperitiefje of eens een glaasje witte wijn bij het eten. Maar ik voel het al snel naar mijn hoofd stijgen en dus hou ik het zo goed als altijd bij één glaasje. Er was dus geen aanleiding voor mijn zelfopgelegde ban op alcohol. Alleen stelde ik me de laatste maanden wel vaker de vraag of ik dat éne glaasje dan niet gewoon kon missen. En dus nam ik op Nieuwjaar – in stilte – de proef op de som.

Dat ik de laatste maanden ook meer dan eens het gevoel had dat er na een glaasje wijn wel opvallend vaak een migraineaanval volgde, droeg ook bij tot mijn beslissing. Al weet ik sinds een artikel in De Morgen vorige week dat er geen oorzakelijk verband is vastgesteld tussen beiden. Bovendien dacht ik dat vroeger ook over chocolade en dat heeft me toch nooit tegengehouden om me mijn kleine zonde toch te gunnen. Maar jammer genoeg kan ik niet zeggen dat het niet drinken van alcohol ervoor gezorgd heeft dat ik geen migraineaanvallen meer gekregen heb sinds januari.

Het was gewoon genoeg, ik wou wel eens zien of ik het écht zou gaan missen. En dat doe ik niet. Ondanks de vele feestjes in januari was het verbazend makkelijk om niet te drinken. Ik ben ook nooit raar bekeken als ik een glaasje weigerde en in nood gebruikte ik gewoon het excuus dat ik “antibiotica aan het nemen was en dus niet mocht combineren met alcohol”. Maar ik heb me eigenlijk nooit moeten verantwoorden.

Wel wil ik langs deze weg écht een warme oproep doen naar meer en lekkere alternatieven voor een aperitief of glaasje wijn. Mocktails zijn ondanks de grote weerklank van Tournée Minérale nog steeds niet ingeburgerd. Op recepties blijft fruitsap de non-alcoholische variant voor een glaasje champagne of cava en daar ben ik eigenlijk niet dol op. Als je dan om iets anders vraagt, blijft het te vaak beperkt tot water of de gewone frisdranken. Wat ik geen optie vind wegens het suikergehalte. Dat bederft trouwens ook meteen alle trek (en je smaakpapillen) als je op restaurant bent.

In een aantal cafés kan je intussen wel een homemade limonade of ice-tea bestellen en dat is gelukkig vaak wel lekker. Al moet je ook hier oppassen voor een overdosis suiker. Finley vind ik dan weer een aangenaam alternatief (en ik kan zowel de pompelmoes- als de citroenvariant best wel smaken), maar er mag gerust wat meer keuze, creativiteit en originaliteit zijn in de alternatieven voor alcohol.

Ben ik nu voor altijd en eeuwig “van den drank af”? Dat durf ik in tegenstelling tot Lilith nog niet beweren. Ik kan me best voorstellen dat ik me op een zomerse vakantiedag nog wel eens laat verleiden door een koele mojito of een verfrissend glaasje wijn. Maar voorlopig hoeft het even niet meer en we zien wel waar dat ons brengt…

Maastricht, Nederlands gezelligste stad?

Eén van mijn vriendinnen volgt momenteel een opleiding tot gids. Als onderdeel van het examen moest zij – samen met een aantal collega-studenten – een rondleiding geven in een voor hen onbekende stad. Het was hun taak de hele dag van a tot z uit te werken en te begeleiden. Zij kozen voor Maastricht. Ik was er als de kippen bij om me in te schrijven, want ik was nog nooit in Maastricht geweest. Bovendien is het altijd fijn om getuige te mogen zijn van het resultaat van zoveel maanden noeste arbeid.

Het was een fijne dag. Ze hadden het weer mee en dat maakt het altijd een heel pak aangenamer. Daar waar we in het begin van de week allemaal toch een beetje opzagen tegen een hele dag regen, bleek het zaterdag een héél schone dag te worden. Na de middag ging de zon wel schuil achter de wolken en voelde je meteen dat het nog maar de eerste schone en toch ook frisse lentedag was.

Maastricht

Maar ze deden dat uitstekend. Het was leuk, het eten was lekker (veel te veel trouwens) en we leerden op aangename wijze een schone stad kennen. Volgens de overlevering de “gezelligste stad van Nederland”. Voor mij was het een primeur, maar het smaakte naar meer. Eén klein nadeeltje: er was zo goed als geen vrije tijd (iets met timing en het uitlopen van het programma), dus shoppen zat er niet in. Dat wordt dus terugkeren met de dochters ;-).

We besloten met een bezoekje aan het wijnkasteel van Genoels-Elderen. De wijn mag er vast en zeker zijn en ook hier keren we zeker nog eens terug voor een uitgebreide tour doorheen het kasteel, de wijngaarden en de kelders. Het was na afloop stil in de bus. Mogelijk zat de wijnproeverij er voor iets tussen, maar het was een drukke dag geweest. Onze gidsen kregen complimenten van de meegereisde jury, dus dit deeltje van het examen zit allicht wel snor.

Maar ik was uitgeteld: veel gestapt, veel gezien, veel gehoord, veel bijgeleerd en dus viel ik prompt in de armen van de echtgenoot in slaap terwijl we nochtans een poging deden de nieuwste, veelbelovende Canvas-crimi te volgen. Wat een schone start van de lente!

Maastricht2