Zonnekind

Ik ben één van die mensen die goed op de hoogte is van het weer. Ik volg de weerberichten dagelijks en vind het fijn om op voorhand te kunnen “uitkijken naar” een zonnige periode, of me net te kunnen “voorbereiden” op regen, stormweer, mist of grijze miezer. Of er al dan niet sneeuw in de lucht hangt, weet ik liefst (ruim) op voorhand, zodat ik de nodige voorzorgsmaatregelen voor vervoer kan nemen.

Het weer heeft ook impact op mijn leven. Als we opstaan met het zonnetje, dan lijkt de dag meteen een tikje makkelijker, vrolijker of glamoureuzer. Als we daarentegen ’s morgens de rol optrekken en het regent pijpenstelen, of het is grijs en miezerig weer, dan moet ik de neiging onderdrukken om de rol terug af te laten, terug onder de lakens te duiken en me nog eens goed om te draaien (liefst tot de zon terug zal schijnen).

Het weer heeft zelfs een impact op hoe ik me zal kleden. En dan hebben we het niet over typische winter- of zomerkleren. Maar als het zonnetje schijnt, zal ik sneller geneigd zijn om een jurkje aan te trekken, meestal in vrolijke kleuren. Is het daarentegen grauw en grijs, dan grijp ik meestal naar mijn meest comfortabele jeans, met een dikke comfortabele pull. Bij de eerste échte zomerse dag, trekken wij hier steevast naar buiten. Dan plaatsen we onze ligstoelen in de tuin, laten we alle huishoudelijke klusjes even los, nemen we een boek, zetten we onze zonnebril op en gaan we onze zonnebatterijtjes opladen. Als we in de zomer niet genoeg zonne-energie weten te verzamelen, dan mogen we ons meestal ook opmaken voor een vaker-dan-anders-zieke winterperiode.

Het is voor mij altijd zo geweest, ik heb nooit anders geweten. Al van toen ik kind was en mijn ouders me wekten met de woorden: “Kijk eens wat een prachtige dag, tijd om te gaan genieten!”. Ik kan ’s morgens ook vol bewondering naar de rozerode gloed in de hemel staren die de start van een prachtige dag aankondigt. En als op een regendag toch heel even een straaltje zon door de wolken breekt en eventjes de natte straten laat glanzen, dan heb ik het zeker gezien. En ik ben niet de enige: regelmatig zie ik op instagram en andere social media-kanalen opgeluchte boodschappen en happy foto’s passeren als de zon zich na een lange grauwe periode weer even toont.

Het was dan ook even schrikken toen ik ontdekte dat het weer niet bij iedereen een dergelijke impact heeft. Dat er ook mensen zijn die (zo goed als) niet hebben opgemerkt dat de winter toch wel héél erg grijs en grauw was dit jaar. Dat er mensen zijn die hun vrolijke zelve blijven ook op de meest stormachtige winterdag. Die het best leuk vinden als de zon gaat schijnen, maar daar niet per sé een beter humeur door krijgen. Die ook de meest troosteloze regendag kleuren met een knaller van een outfit.

Even was ik jaloers: zij zullen hun start alvast niet laten afhangen van een zon die al dan niet schijnt bij het ochtendgloren. Maar al snel begreep ik dat ik dan ook de extra energie van een zonnige ochtendstond zou moeten inleveren. Of de impact van een zalige zomerse dag. En na een week vol extra zonneschijn en tonnen bijkomende vitamine D kunnen we de wereld weer aan. En dat gevoel wil ik voor geen geld ter wereld ruilen.

IMG_7821