Het geweldige vriendenboek (4)

20180320_203536[1]Op dinsdag doe ik al eens graag een tag. Het zijn “gemakkelijke” blogs: je hebt meteen een onderwerp om over te schrijven. Niet dat de vragen simpel te beantwoorden zijn, het vraagt meestal toch wat dieper nadenken dan ingeschat. Voor mijn verjaardag kreeg ik “Het geweldige vriendenboek voor volwassenen” (PaperStore by Deltas). Het bevat een aantal leuke en grappige vragen, die ik met plezier voor jullie invul.

Deze (laatste) week draait het rond “niet leuk”.

Ik ben bang voor:

Afgesloten, donkere ruimtes, vliegen (niet de beesten), spinnen (wel de beesten).

Ik heb een hekel aan:

Liegen en bedriegen, onrecht, mensen met twee gezichten.

Van dit eten walg ik:

Ingewanden. Maar dat is dan ook het enige. Ik ben daarnaast ook niet meer dol op rode kool, maar het is niet dat ik het écht niet zou kunnen binnenkrijgen. Ik probeer het alleen liever niet meer 😉.

Mijn slechte gewoonte(s):

Ik spreek sneller dan ik denk. Soms is er iets uit waarvan ik achteraf bedenk dat ik het misschien beter toch niet (op die manier) gezegd had.

Ik maak het graag spannend. Eigenlijk ben ik niet eens slecht in het opmaken van een planning of een timing voor het doen van bepaalde taken. Bovendien bouw ik ook altijd wat extra tijd in, voor het geval dat. Alleen zou ik die extra ruimte niet mogen nemen. Ik weet dan immers dat mijn planning redelijk ruim is en ga dan op het moment zelf nog een extra activiteit toevoegen. Waardoor de ruime planning ineens geweldig nijpend wordt. Ik haal het meestal wel – nipt weliswaar – maar ik zou het mezelf een pak makkelijker kunnen maken door me aan mijn oorspronkelijke planning te houden. Het zou me veel meer gemoedsrust opleveren bij het uitvoeren van de geplande taken.

Ik eet elke dag een (klein) stukje chocolade.

Ik ben een eeuwige piekeraar.

Mijn allergrootste blunder ooit:

Er zijn er in de loop van mijn 44-jarige bestaan toch al een pak. Lees er de “stommiteiten” op deze blog maar eens op na. Meer dan een jaar lang een vals plantje water geven (en het gewoon NIET doorhebben) komt in de buurt.

Maar van mijn allergrootste stommiteit, krijg ik tot op heden nog altijd rode kaken. Dat was die keer dat ik – op mijn toenmalig werk – naar het toilet was geweest en na afloop niet had gemerkt dat mijn rok opgekropen was en gedeeltelijk in mijn panty’s stak. Het was de baas die het gemerkt had en – om mij niet in verlegenheid te brengen – dan maar zijn secretaresse stuurde om me discreet te verwittigen. Ik denk dat de rode kaken toen ik het door had een hele avond gebleven zijn. Sindsdien ga ik nooit meer naar een toilet zonder verschillende keren te checken of alles wel op zijn plaats zit. En kijk ik dus altijd even in de spiegel naar mijn achterkant voor ik het toilet opnieuw verlaat…

Eindigen doet “Het geweldige vriendenboek voor volwassenen” met je Bucketlist Top 3:

Dit vind ik een moeilijke opgave. Ik heb geen bucketlist. Er zijn natuurlijk nog reisbestemmingen waar ik ooit hoop te raken (New York, Sint-Petersburg) en een (professionele) fotoshoot met ons gezin zou ook best fijn zijn, maar eigenlijk is dat voor mij niet de essentie. Dat we allemaal samen gezond en gelukkig mogen blijven. Wij, en onze omgeving. En dat onze kinderen – op de grens van hun volwassenheid – hun dromen mogen waarmaken.

Voilà het geweldige vriendenboek voor volwassenen is ingevuld. Ik hoop dat je mij nu een beetje beter kent. Volgende week vinden we wel weer ergens een nieuwe tag 😉.

Advertentie

Het geweldige vriendenboek (2)

20180320_203536[1]

Op dinsdag doe ik al eens graag een tag. Het zijn “gemakkelijke” blogs: je hebt meteen een onderwerp om over te schrijven. Niet dat de vragen simpel te beantwoorden zijn, het vraagt meestal toch wat dieper nadenken dan ingeschat. Voor mijn verjaardag kreeg ik “Het geweldige vriendenboek voor volwassenen” (PaperStore by Deltas). Het bevat een aantal leuke en grappige vragen, die ik met plezier voor jullie invul.

Zo ziet mijn ideale vrije dag eruit:

Mijn ideale vrije dag is traag en met de echtgenoot en de dochters aan mijn zijde. Eerst uitslapen, daarna op het gemakje uitgebreid ontbijten (brunchen mag ook wel eens 😉!). Als we thuisblijven, blog ik graag en spendeer ik met alle plezier tijd in de keuken. Ik bak en kook graag, zeker als er tijd genoeg is. Maar een dagje buitenshuis zal ik ook niet afslaan. Dan bezoeken we met ons viertjes een stad, pikken we een museum mee, gaan we wat shoppen en op ons gemakje eten. Een vrije dag is vooral lui en traag. Niks moet, alles mag. We maken geen plannen en zien op het moment zelf wel wat de dag zal brengen.

Deze historische gebeurtenis had ik live willen meemaken:

De inauguratie van Barack Obama als president van de Verenigde Staten. We hebben het live gevolgd op tv, maar dat is toch niet helemaal hetzelfde. Ik had daar ter plekke willen zijn, tussen de mensen, ik had het willen voelen, willen beleven. Ik had deel willen uitmaken van de geschiedenis.

En als ik nog een gebeurtenis mag kiezen: ik had in Berlijn willen zijn met de Val van de Muur. Ook van deze gebeurtenis waren we getuige op tv, maar dat is niet hetzelfde als er bij zijn wanneer voor het eerst de barrières gesloopt werden, wanneer de eerste Oost-Duitsers de grens over mochten.

Beide gebeurtenissen vertolken in mijn ogen vooral de hoop op betere tijden. En een onwrikbaar geloof in verandering. In een echte, grootse omwenteling, door het volk zelf afgedwongen. Het optimisme van beide momenten, de samenhorigheid, het gevoel dat je geschiedenis schrijft, ik had het maar al te graag willen beleven.

Dit is het beste dat me ooit is overkomen:

Dat is een gemakkelijke: trouwen met de echtgenoot en de geboortes van onze dochters. Niks komt ook maar in de buurt.

Deze acteur/actrice mag mijn rol spelen in mijn eigen filmbiografie:

Audrey Tautou, de actrice die ook Amélie Poulain speelt. In die rol heeft ze uiterlijk wel wat weg van mijn huidige zelve 😉.

Mijn levensmotto: