Tournée Minérale – editie 2018

Ik heb me dit jaar niet ingeschreven voor Tournée Minérale. Nadat ik vorig jaar al op de eerste dag van de uitdaging de mist inging, besloot ik dat dat soort opgelegde “verboden” niet werken voor mij. Maar, net als Lilith eerder vandaag, wil ik hier wel een publieke bekentenis afleggen: sinds 1 januari 2018 heb ik geen druppel alcohol meer aangeraakt.

wijn_miniHet behoorde niet meteen tot mijn goede voornemens. Ik heb er dit jaar, in tegenstelling tot andere jaren, géén gemaakt. Het lukt toch nooit om zoiets langer dan een paar dagen vol te houden 😉. Ik drink eigenlijk niet eens veel. Als we op restaurant gaan soms een aperitiefje of eens een glaasje witte wijn bij het eten. Maar ik voel het al snel naar mijn hoofd stijgen en dus hou ik het zo goed als altijd bij één glaasje. Er was dus geen aanleiding voor mijn zelfopgelegde ban op alcohol. Alleen stelde ik me de laatste maanden wel vaker de vraag of ik dat éne glaasje dan niet gewoon kon missen. En dus nam ik op Nieuwjaar – in stilte – de proef op de som.

Dat ik de laatste maanden ook meer dan eens het gevoel had dat er na een glaasje wijn wel opvallend vaak een migraineaanval volgde, droeg ook bij tot mijn beslissing. Al weet ik sinds een artikel in De Morgen vorige week dat er geen oorzakelijk verband is vastgesteld tussen beiden. Bovendien dacht ik dat vroeger ook over chocolade en dat heeft me toch nooit tegengehouden om me mijn kleine zonde toch te gunnen. Maar jammer genoeg kan ik niet zeggen dat het niet drinken van alcohol ervoor gezorgd heeft dat ik geen migraineaanvallen meer gekregen heb sinds januari.

Het was gewoon genoeg, ik wou wel eens zien of ik het écht zou gaan missen. En dat doe ik niet. Ondanks de vele feestjes in januari was het verbazend makkelijk om niet te drinken. Ik ben ook nooit raar bekeken als ik een glaasje weigerde en in nood gebruikte ik gewoon het excuus dat ik “antibiotica aan het nemen was en dus niet mocht combineren met alcohol”. Maar ik heb me eigenlijk nooit moeten verantwoorden.

Wel wil ik langs deze weg écht een warme oproep doen naar meer en lekkere alternatieven voor een aperitief of glaasje wijn. Mocktails zijn ondanks de grote weerklank van Tournée Minérale nog steeds niet ingeburgerd. Op recepties blijft fruitsap de non-alcoholische variant voor een glaasje champagne of cava en daar ben ik eigenlijk niet dol op. Als je dan om iets anders vraagt, blijft het te vaak beperkt tot water of de gewone frisdranken. Wat ik geen optie vind wegens het suikergehalte. Dat bederft trouwens ook meteen alle trek (en je smaakpapillen) als je op restaurant bent.

In een aantal cafés kan je intussen wel een homemade limonade of ice-tea bestellen en dat is gelukkig vaak wel lekker. Al moet je ook hier oppassen voor een overdosis suiker. Finley vind ik dan weer een aangenaam alternatief (en ik kan zowel de pompelmoes- als de citroenvariant best wel smaken), maar er mag gerust wat meer keuze, creativiteit en originaliteit zijn in de alternatieven voor alcohol.

Ben ik nu voor altijd en eeuwig “van den drank af”? Dat durf ik in tegenstelling tot Lilith nog niet beweren. Ik kan me best voorstellen dat ik me op een zomerse vakantiedag nog wel eens laat verleiden door een koele mojito of een verfrissend glaasje wijn. Maar voorlopig hoeft het even niet meer en we zien wel waar dat ons brengt…

Advertentie

Op naar een gezonder leven ?

Bij mijn goede voornemens zit elk jaar wel het algemene “gezonder leven”. Meestal begin ik het nieuwe jaar met een overdreven fietsroutine, eet ik een paar dagen wat meer fruit dan normaal en weiger ik op het eerste Nieuwjaarsfeestje in januari dat éne glaasje bubbels. Twee weken later zijn de gezondere levenswijzen dan stilletjes in rook opgegaan. De fietsroutine lukt niet meer – geen energie – het fruit ligt stilaan te vergaan in de koelkast en op het tweede feestje in januari kon dat éne glaasje bubbels al geen kwaad meer. Het tweede ook niet trouwens.

Ook dit jaar was er bij het begin van het jaar weer het “gezondere leven”. De Cola Light-verslaving was al afgehandeld, nu was het tijd om het gezonder eten en het fietsen weer in de praktijk te brengen. Het liep echter moeizaam. Een veel te drukke januari (alweer) en dus was er geen tijd, geen evenwicht, geen ritme en geen goesting. Maar met de start van een nieuwe maand sloot ik me aan bij “Tournée Minérale”, bestelde ik “Nooit meer diëten” en haalde ik de hometrainer vanonder zijn dikke laag stof.

Lukt het? Bah, laat ons zeggen dat ik deze week “Nooit meer diëten” gelezen heb en dat ik nu weet dat “goede voornemens” 3 weken praktijk nodig hebben vooraleer de verandering ingesleten is en een gewoonte wordt. En dat we woensdag ongelooflijk veel fruit in huis gehaald hebben en dat ik sinds woensdag mijn fruitgehalte van deze maand vervijfvoudigd of zelfs meer heb. Wat niet moeilijk was aangezien ik in de 15 dagen tevoren géén fruit gegeten had en sinds woensdag toch wel een stuk of 10 kiwi’s, bananen, blauwe bessen en pompelmoezen. Maar na 3 dagen kan je moeilijk van een gewoonte spreken natuurlijk. Wat wel helpt, is de tip dat je met “alle kleuren van de regenboog” aan de slag moet. Kleurgevarieerd fruit en groenten eten, het is eens iets anders.

Het fietsen zijn we stilaan weer aan het opbouwen. Ik zou graag toch weer een drietal keer per week een uurtje fietsen, maar daar zitten we nog niet.  En Tournée Minérale ging ontzettend goed tijdens de eerste 10 dagen van de maand, maar tijdens het tweede weekend was een date met de echtgenoot én de verjaardag van een vriendin er te veel aan. Eén mojito en één glaasje bubbels, en grandioos door de mand bij Tournée Minérale. Maar ik heb wel van mijn drankjes genoten ;-).

Als het ook écht drie weken duurt vooraleer een goed voornemen erin gesleten zit, dan hebben we nog een lange weg te gaan. Maar het begin is er. Als nu het zonnetje nog een paar weken van de partij wil blijven, dan wordt het misschien écht wel een nieuwe levenswijze. De ontluikende lente, de eerste zon, het verlangen naar jurkjes, blote benen en een gebruind velletje doet mij automatisch gezonder eten en meer bewegen. Met de eerste zonnestraaltjes, de krokusjes en narcissen die opduiken, wil ik niet alleen bloemetjes in huis halen, maar heb ik ineens trek in (fruit)slaatjes, fietsen en wandelen.

Zien of de verandering dit keer standhoudt. Want we moeten eerlijk zijn, van zodra het (stort)regent, ganser dagen grijs is en de zon zich een paar dagen verborgen houdt, zakt ons energiepeil, verkiezen we een avond tv-sofa-hangen boven een intens fietstochtje van een uur en wordt er al eens sneller de voorkeur gegeven aan frietjes uit de frituur dan aan een heerlijk kleurgevarieerd slaatje. De wil mag er dan wel zijn, het vlees durft al eens zwak zijn…

3 weken en we hebben een gewoonte. Nog 18 dagen te gaan!

health

(www.someecards.com)