Overleven in september ?

15 jaar ervaring hebben wij met de start van het nieuwe schooljaar en toch laten we ons elk jaar opnieuw overvallen door de septemberhectiek. Ook al (of misschien net omdat) ben ik vaak al de hele maand augustus opnieuw aan het werk en hoef ik dus helemaal geen post-vakantie-gewenning te overwinnen op 1 september.

Maar toch is het die eerste weken van het nieuwe schooljaar telkens opnieuw een krachttoer om alles geregeld te krijgen. Kan je x aantal winkels aflopen om alsnog schoolspullen in te slaan. Ook al heb je bij het begin van de vakantie nog geïnformeerd: “Is er nog voldoende kaftpapier? Passen jullie sportschoenen nog? Hoe zit het met de (winter)jassen en sneakers?” Uiteraard bleek net dát toch te ontbreken begin september, want ineens pasten de sportschoenen écht niet meer (of waren ze “plots” stuk – tja dat gebeurt wel vaker als ze twee maanden ergens in een kast liggen, niet) en oei, zoveel kaftpapier bleek er toch niet meer in huis te vinden…

Maar we zijn intussen drie weken ver en we hebben het ritme min of meer weer te pakken. Hoe deden we dat?

  • Met sloten koffie. ’s Morgens even de tijd nemen voor dat eerste bakje troost vooraleer de drukte van de dag je weer grijpt, maakt dat je toch net 5 minuten langer zen blijft als de turnzak nog in huis ligt terwijl ze die dag turnles hebben. Of als ze pas een dorp verder doorhebben dat ze hun cadeautje voor dat verjaardagsfeest thuis op de kast hebben laten liggen…
  • Go with the flow. De meeste septemberochtenden verlopen nog niet even soepel. De dochters moeten nog wennen aan dat – vervloekte – schoolritme, het véél te vroege opstaan en de snelle ochtenddynamiek. Steek dus geen preek af als ze hun schoenen of jas niet meteen terugvinden (omdat die nog liggen waar ze hun spullen de avond tevoren hebben gedropt!) Zeg gewoon waar ze alles kunnen vinden. Het leven is ’s morgens zoveel gemakkelijker als je je preken tot ’s avonds bewaart.
  • Beperk je to do-lijstjes. Het mag verschrikkelijk verleidelijk lijken om bij de nieuwe schoolstart ook schoon schip te gaan maken, maar doe dat niet, beperk je tot de essentie. Het opruimproject op zolder kan dus nog even wachten. De dochters voorzien van de nodige spullen op het juiste moment op de juiste plek krijgen is begin september al een uitdaging op zich!
  • Wees mild voor jezelf. Wie heeft er in godsnaam ooit besloten dat september ook de ideale maand was om alle hobby’s opnieuw op te starten? Of om alle jaarlijkse doktersafspraken te plannen? Wanneer je alle beschikbare hersenruimte nodig hebt om de schoolstart in goede banen te leiden? Hét ideale recept om af en toe eens goed tilt te slaan. Dan kan het wel eens gebeuren dat je je vergist in het uur dat de tennisles nu weer gepland was. Waarom moet dat ook elk jaar opnieuw veranderen? Dat is er echt voor gedaan om verwarring te creëren. Sommigen onder ons zijn daar dan ook nog wat meer vatbaar voor dan anderen.
  • Delegeer. Neen, je hoeft niet alles alleen te doen, te onthouden en te plannen. Verdeel de taken. Laat je kinderen zelf klungelen met kaftpapier en handboeken (en voorzie dus een ruime voorraad, accepteer de consequenties van je keuzes 😉). Laat de echtgenoot samen met de dochters (flashy!) sportschoenen kopen. Doe al eens wat boodschappen tijdens je middagpauze: niet alleen heb je even “gelucht”, maar het levert ook nog iets op 😉.
  • Doe ook af en toe gewoon niks. Neem af en toe tijd voor jezelf, kom op adem. Ga eens een uurtje vroeger slapen, lees een boek, train wat, schrijf een blog, kijk een paar afleveringen Friends of verdwaal in het wereldwijde web. Maak in de septemberdrukte ook bewust tijd vrij voor een goed gesprek, of een uitje met zijn tweetjes. Ook al wachten er nog duizend en een kleine taakjes, morgen is er weer een nieuwe dag en de boog kan niet altijd gespannen staan. Ben ik daar zelf goed in? Na drie weken lukt het weer wat beter dan in week één…

Ineens, voor je het weet, neemt de drukte weer af. Dan krijgen de dochters de routine terug te pakken zonder dat je hebt lopen zagen. Dan hebben ze alle nodige spullen zelf bijeen gesprokkeld en op de bestemming gekregen. Dan ben je al eens 5 minuten te vroeg voor de hobby, op het afgesproken uur. Dan is je weekendagenda op vrijdagavond nog maagdelijk wit. Al duurt dat nooit lang, tieners blijken er verdacht goed in om last minute toch nog plannen te smeden! Dan is alles af en toe zelfs al eens “onder controle”.

Het is dan ook bijna oktober, maar shhhht 😉.

Advertentie

Ouderzonden #4 – Invidia

Een nieuwe bloguitdaging, ditmaal in het leven geroepen door Romina en Annelore. Dit jaar bloggen wij allen samen over de zeven hoofdzonden, toegepast op het ouderschap.  #ouderzonden, met andere woorden. De vierde uitdaging draait rond:

#4 Invidia (nijd – jaloezie – afgunst) Wat zou je direct overnemen van een andere ouder mocht je kunnen?

Dit vond ik absoluut geen moeilijke uitdaging. Hier lag het antwoord voor mij voor de hand. Als ik iets mag kiezen om over te nemen van andere ouders, dan zou het hun strakke organisatie zijn. Niet dat ik écht ontevreden ben over hoe het bij ons loopt en niet dat het hier absolute chaos is, integendeel. Maar af en toe loopt er wel eens iets in het honderd. Zonder dramatische gevolgen, maar het bezorgt me stress en het blijft een hoop gedoe om een dergelijke vergetelheid recht te zetten of op te lossen.

Wat liep/loopt er dan wel eens mis? Af en toe verliezen we iets uit het oog. Zo hebben we ooit eens een verjaardagsfeestje gemist. De zwemles van de kinderen vergeten was dan weer vaste prik. Tot onze verdediging moet ik er wel aan toevoegen dat de zwemles eens om de drie weken was en dat ze dan af en toe nog uitgesteld werd ook, wat het dus eigenlijk zo goed als onmogelijk maakte om die data in je hoofd te steken. Ook turnzakken hadden we meer niet dan wel bij en het gebeurde meer dan eens dat we op school arriveerden en dan de klasgenootjes van onze dochters met laarzen, fietsen,… zagen en wij niet op de hoogte waren. Maar ook de naai-, dans- of tennisles hebben we al eens per ongeluk en zonder te verwittigen overgeslagen. Eén enkele keer stond ik zelfs op school toen de kinderen een pedagogische studiedag hadden…

Wat hebben we in de loop der jaren al geprobeerd om er toch enigszins een systeem in te krijgen? We hebben een kalender hangen in de keuken en daar proberen we alle afspraken op te noteren. (Wat intussen vrij consequent gebeurt door mezelf en de echtgenoot, bij de dochters vallen we nog regelmatig uit de lucht met hun last minute-afspraken.) We hebben een Google-agenda waarin ik in het begin van het jaar alle belangrijke schooldata noteer en familieafspraken plaats. Ik nodig dan verder de betrokken familieleden uit, zodat iedereen een kwartier op voorhand toch een melding krijgt dat er iets te gebeuren staat (al moet je je gsm dan uiteraard wel in de buurt hebben én horen 😉!)…

Intussen werkt dat systeem min of meer naar behoren, het gebeurt nog maar zelden/af en toe dat we een afspraak missen, maar het vergt wel nog altijd veel energie. Ik ben immers de beheerder van de agenda: ik plaats er de afspraken in, ik verstuur de uitnodigingen, ik ben degene die de agenda meestal in het hoofd heeft zitten en dus de andere leden herinnert aan hun afspraken. Maar als mijn geheugen dan vol zit (omwille van professionele deadlines of andere beslommeringen) of als ik niet of later dan gewoonlijk thuis ben, dan loopt het nog steeds wel eens mis.

Wat zou ik in het ideale geval nog willen verbeteren? Ik zou het graag verder zien gaan dan alleen agendabeheer. Werken met een weekmenu en daar boodschappen- en takenlijstjes aan koppelen zodat we op dat vlak tijd kunnen winnen, zou fijn zijn. Daarnaast zou ik ook voor mijn blog eindelijk eens willen gaan plannen en vooruit werken. Maar om de één of andere reden hebben we daar geen ruimte voor. Om tijd te winnen, moet je eerst tijd uittrekken om je organisatie op poten te zetten. Maar net die momenten ontbreken omdat we te veel energie steken in het gewoon draaiende houden.

En dus blijft het elke keer weer bij goede intenties. Allicht ook omdat het uiteindelijk ook gewoon draait. Soms eens met een kinkje in de kabel, maar voor het overgrote deel kabbelt onze gezinsorganisatie hier gewoon verder. En als wij daar mee kunnen leven en daar niet al te veel hinder van ondervinden, zal de nood allicht niet zo hoog zijn. Maar telkens ik een organisatieblog lees of getuigenissen van hoe een degelijke planning of bijvoorbeeld een bullet journal een verschil maakt of onmisbaar is voor het huishouden van.., dan blijf ik denken: “Daar moeten we dringend ook eens werk van maken. Morgen beginnen we eraan. Volgende week. Of tijdens mijn week verlof…”

Ooit komt het ervan. Denk/hoop ik 😉…