Waarom ik graag thuiswerk

170503-Tijd-kost-niks-480x679

(www.loesje.nl)

Doorheen mijn hele carrière heb ik af en toe wel eens thuisgewerkt. Vaak deed ik van home office als er een treinstaking was, of als ik vroege shiften deed voor sportevenementen als de Australian Open of de US Open, of als de weersvoorspellingen zo slecht waren dat ik het risico van de verplaatsing liever niet nam. De laatste tijd moet ik voor mijn job ook regelmatig op verplaatsing en dan durf ik ook ’s morgens al thuis beginnen of na de afspraken ’s namiddags thuis mijn werkdag eindigen.

Maar deze week had ik voor het eerst twee volledige thuiswerkdagen en dat deed me deugd:

  • Het is fijn om eens geen verplaatsingen hoeven te maken. Ook al doe ik mijn verplaatsingen “rustig” met het openbaar vervoer en valt dat over het algemeen best mee, dan nog kan het fijn zijn om eens een dag niet te hoeven haasten. Want het duurt ’s morgens wel even voor mijn motor aanslaat en de trein wacht uiteraard niet. Om dan eens in alle rust wakker te kunnen worden, is af en toe wel aangenaam.
  • Bovendien waren mijn twee thuisdagen deze week ook écht goed gepland: het openbaar vervoer kende immers een zware week. Er was een staking en twee dagen kwam “mijn” trein niet of veel te laat opdagen. Waardoor ik een volgende stoptrein moet nemen en met zo’n 20 minuten vertraging op het werk arriveer. En dat is altijd een beetje balen, ook al kan je er zelf niet veel aan doen.
  • Je mag in jogging werken! Als ik ga werken, wil ik liefst toch “deftig” voor de dag komen. Niet dat het “in tailleur” moet, dat ook weer niet, maar thuis mag het allemaal wat losser. En aangezien ik een thuiswerkdag zonder collega’s doorbreng, heeft niemand er last van dat het voor één keer in jogging is.
  • Je kan zalig doorwerken thuis. Met Studio Brussel op de achtergrond en de hond die de ganse dag in de zetel ligt te maffen, raak ik eigenlijk wel vlot “in de flow”. Zeker als ik me moet concentreren of als ik iets moet uitwerken, ben ik graag thuis. Hier gaat het eens zo snel en is er geen afleiding. En dan ben je ingespannen met iets bezig geweest en is het ineens drie uur verder als je terug op de klok kijkt.
  • Je kan tijdens je middagpauze al eens iets nuttigs doen. De vaatwasmachine uitladen, of een was ophangen, dat past perfect in het halfuurtje “rust” tijdens de middag. Want er zijn natuurlijk geen collega’s om de middagpauze mee vol te babbelen…
  • Thuiswerken is gewoon goed voor de work-life balance. Je werkt evenveel uren, maar je “wint” je verplaatsing. Het is trouwens ook eens aangenaam om al thuis te zijn als de schooldag erop zit voor de echtgenoot en de dochters. Meestal ben ik pas anderhalf uur na hen thuis. Op thuiswerkdagen kan ik veel vroeger mijn mamarol opnemen.

Maar er zijn toch ook wel een paar nadelen aan dat thuiswerken:

  • Ik zou het niet zien zitten om hele weken op een stuk van thuis uit te werken. Want het is toch ook wel een beetje eenzaam. Soms mis je wel een collega om eens een babbeltje mee te doen, om een idee mee af te toetsen, of om een koffiepauze mee te nemen. Ik denk dat ik na een paar dagen al blij zou zijn als de postbode zou aanbellen zodat er toch iemand is om even een paar woorden mee te wisselen.
  • Thuiswerkdagen zijn géén goede dagen voor mijn stappenteller. Absoluut niet! Als het streefdoel is om 10.000 stappen per dag te zetten (wat me meestal wel lukt als ik ga werken, dankzij de wandelingen van en naar het station) dan moet ik eerlijk bekennen dat ik op een thuiswerkdag nog geen tiende daarvan stap. Ook omdat de gsm/stappenteller meestal ergens op een kast ligt te liggen. Al zou de impact verwaarloosbaar zijn: ik heb niet bepaald veel beweging op zo’n thuiswerkdag.
  • Ik drink minder thuis. Op het werk zet ik een kan water op mijn bureau die ik ’s morgens en ’s middags vul. Tegen het einde van de werkdag heb ik dan zo’n twee liter water binnen. Thuis vergeet ik dat gewoon. Dan is het middag en herinner ik me ineens dat ik nog niet gedronken heb. Of dan komen de dochters thuis van school en vragen ze meteen om iets te mogen drinken en denk ik “oei, dat wordt bij mij misschien ook wel hoog tijd”.

Het is een luxe dat ik mag thuiswerken, dat besef ik maar al te goed, en ik geniet met volle teugen van de rustige werkdagen thuis. Maar langs de andere kant is de afwisseling ook fijn en zou ik het contact met mijn collega’s te veel missen als ik te vaak thuis zat. Een goede balans is dus essentieel. En wat zou het leven zijn zonder de onvoorspelbaarheid van het openbaar vervoer? Verschrikkelijk saai, toch 😉?

Office @home

Doorheen mijn hele professionele carrière heb ik regelmatig thuis gewerkt. In het prille begin enkel als ik vroege shifts deed of in extreme weersomstandigheden, maar de laatste jaren mag het al wat regelmatiger. Ik doe het vooral wanneer ik dringend iets moet afwerken en graag eens serieus doortrek. Niet dat dat op kantoor niet lukt, maar laat ons eerlijk zijn, ik laat me af en toe ook wel eens graag afleiden: een babbeltje, een wandelingetje,… Dat is thuis – in je eentje – al een pak moeilijker. Bovendien lukt het me alleen thuis makkelijker om ook mijn e-mailgebruik wat strenger te reglementeren. Op thuisdagen heb ik een doel voor ogen, namelijk “iets afwerken” en daar moet al de rest voor wijken, ook de mailtjes.

Waarom ik zo dol ben op thuiswerken?

Ik heb eens een dagje geen verplaatsingen. En dat vind ik echt wel een ongelooflijke luxe. Ik kan eens wat rustiger ontbijten, de krant op mijn gemakje lezen en op het moment dat iedereen hier thuis vertrokken is, begin ik me op mijn gemak te installeren en ben ik een half uur vroeger dan normaal al aan het werk. Dat zorgt er dan weer voor dat ik ook een half uurtje vroeger kan stoppen en dat komt voor één keertje zo goed als perfect uit met de schooluren van de kinderen. Meestal kan ik de computer dan dichtklappen op het moment dat zij onze oprit komen opgefietst. Al lukt dat niet altijd als ik tegen een deadline aankijk en het einde in zicht is. Dan durf ik wel eens doorgaan tot het werk helemaal af is.

Ik zit helemaal in mijn eentje rustig door te werken. Na een hele carrière van landschapsbureaus of gedeelde bureaus vind ik het niet erg om af en toe eens te genieten van de rust en stilte in huis. Ik zet dan de radio aan op de achtergrond zodat ik af en toe eens een goed liedje opvang, maar ik vind het fijn om af en toe zo geweldig op te gaan in datgene wat ik moet doen dat ik hele stukken tijd gewoon mis. Het doet me terugdenken aan mijn kindertijd, toen ik mezelf al zo kon verliezen in boeken “dat er een bom naast mij had mogen ontploffen, ik zou ze niet gehoord hebben”. Soms duurt het even vooraleer ik in die flow raak, maar op een kantoor lukt me dat minder (lang). Je doet al eens een praatje met een collega, er is achtergrondgeluid, er passeert iemand op straat of er belt iemand aan. Het is ongelooflijk hoeveel geluiden je kunnen afleiden in een kantooromgeving.

Het uitzicht. Thuis kan ik me in ons bureau installeren of in onze veranda. Van zodra het weer min of meer goed is, geven wij hier met zijn allen de voorkeur aan onze veranda om te werken. Er worden zelfs al studiekalenders opgesteld door de dochters. Want samen in de veranda studeren, dat lukt niet (of willen ze niet), en dus wisselen ze af. Het grote voordeel van onze veranda: het is er aangenaam (zeker als je in de zomer het raam kan openzetten) en je hebt uitzicht op de tuin. Daarnet kreeg ik weer het gezelschap van een groene specht, die helaas ging vliegen toen ik hem dacht te vereeuwigen met mijn smartphone. Als je dan toch moet afgeleid worden, wat is er dan beter dan wat leven in de tuin?

Ik ben thuis als de kinderen thuiskomen. Doorheen mijn hele carrière was ik zo goed als altijd later thuis dan de kinderen. Het was de echtgenoot die de kinderen oppikte van school en dan duurde het vaak nog een paar uur voor ook ik arriveerde. Je werk en je verplaatsing ernaartoe, vaak was ik van 8 uur tot minstens 18 uur buitenshuis. Af en toe haalde ik de kinderen ook wel eens van school, maar dan had ik allicht een dagje of een halve dag verlof. De schooluren combineren met mijn werkuren, lukte gewoon niet. Tenzij je dus thuis werkt. Dan heb ik ook 8 uur gewerkt tussen het moment dat mijn dames ons huis verlaten en weer terugkeren. En dat vind ik een ongelooflijke luxe.

Zijn er ook nadelen? Natuurlijk! Ik moet af en toe echt wel een babbeltje kunnen doen, constant thuiswerken zou ik ongelooflijk eenzaam vinden. Bovendien is het niet altijd even rustig thuis. De vorige keren hadden ook de buurmannen wel eens verlof en begonnen zij werken te doen in en rond hun huis en tuin (en dat kan evenveel lawaai maken als een stadsomgeving). Met een grasmachine als constant achtergrondgeluid is het ook niet altijd evident om in de flow te raken. Maar deze kleine nadeeltjes wegen voor mij echt niet op tegen de voordelen. En zeg nu zelf, als je in zo’n bureau kan werken, zou jij dan ook niet – af en toe – thuis blijven?

20170317_094405