Sunshine Blogger Award

Die 40 dagen bloggen-challenge is niet altijd even simpel. En dus doen de tags en awards momenteel nogal de ronde in blogland. Logisch, want het zijn ook leuke tussendoortjes. Niet altijd even makkelijk echter 😉. Deze Sunshine Blogger Award zag ik eerder deze week bij Samaja, die de mosterd (of de vragen) bij Evi haalde.

unnamed

De Sunshine Blogger Award is een award van bloggers voor bloggers die anderen inspireren om creatief en positief op te treden in de hele blogosfeer.

  1. Hoe ben je op je blognaam gekomen?

Jaren geleden heb ik Romaanse Talen gestudeerd. Al die jaren later ben ik nog steeds blij dat ik toen mijn hart heb gevolgd en de liefde voor beide talen is er nog steeds. Het lag dus voor de hand dat ik een Franse of Italiaanse naam zou kiezen. Tifosa is Italiaans en betekent “zot van”. Hevige Italiaanse voetbalsupporters worden “tifosi” genoemd. Ik vond dat dat wel bij me paste. Ik ben “zot van” mijn man en kinderen, media, sport, Italië, eten en verschillende onderlinge combinaties. Ik heb een zwak voor Italiaanse gelati, biscotti, bruschetta, pizza, pasta,… en sommige Italiaanse sporters 😉.

  1. Waarom blog je?

15 jaar lang heb ik sportartikels geschreven. Toen dat stopte, was het in eerste instantie volledig op. Ik heb een tijdje (bijna) geen sport meer gekeken en ik schreef ook niet meer. Maar twee jaar later begon ik het schrijven écht wel te missen. Het nadenken over een onderwerp, het creatief zijn met woorden, het vormgeven van je gedachten, het sleutelen aan een tekst. Het borrelde weer vanbinnen. Gelukkig was er toen het internet en kon ik op deze manier mijn eigen schrijfsels met de buitenwereld delen.

  1. Hoe blijf je het bloggen volhouden?

Pure koppigheid eigenlijk.

  1. Wat is de grootste voldoening die je al uit je blog haalde?

De vele contacten die het schrijven me opleverde: de nieuwe mensen die ik leerde kennen, maar ook de hernieuwde contacten met oude bekenden, die me vertellen dat ze een bepaald stukje helemaal herkennen en de moeite nemen me te mailen.

  1. Is er iets dat je absoluut niet lust?

Dierlijke ingewanden. En sommige voedingsmiddelen heb ik te veel gegeten in mijn jeugd en hoeven nu écht niet meer. Steak bijvoorbeeld, net als rode kool of andijvie.

  1. Wat is het engste wat je ooit al hebt moeten doen?

Je eerstgeborene mee naar huis nemen na een paar dagen kraamkliniek. Beseffen dat jij voor de komende 20 jaren verantwoordelijk bent voor (het geluk van) dat kleine wezentje. Dat overviel me allemaal toen we haar met de maxi-cosi in de auto probeerden te zetten en dat was een adembenemend moment. Gelukkig waren we met zijn tweeën en was de echtgenoot toen – zoals vaak – de rots in de branding.

  1. Koffie of thee?

Koffie. Zolang er maar héél veel melk in mag. Liefst een latte, of doe anders maar een cappuccino.

  1. Wat staat er op je bucket list?

Ik heb eigenlijk geen bucket list. Als ik toch één droom moet noemen, dan zou ik graag ooit dat boek uit mijn hoofd willen neerschrijven (en uitgeven, als ik dan toch de moeite doe om het uit te typen, dan wil ik het ook echt in boekvorm zien 😉), maar eigenlijk ben ik al lang tevreden als we hier allemaal gezond mogen blijven en als onze dames gelukkig worden.

  1. Is er iets wat je absoluut niet kan?

Er doekjes rond doen. Bij mij geldt: “what you see, is what you get”. Als je naar mijn mening vraagt, zal ik die eerlijk geven. Ook al wil je dat eigenlijk niet horen en wil ik dat eigenlijk niet zeggen.

  1. Waar blink jij in uit?

Mijn eigen leven spannend maken. Door een te strakke planning of net door een te optimistische aanpak. Door te denken dat je écht nog wel thuis raakt als de auto al van bij het vertrek in het rood staat en je nog 35 km voor de boeg hebt. Zodat je je onderweg (vanaf het moment dat de pijl onder de 40 km reikwijdte zakt) begint te realiseren dat je voor je eigen gemoedsrust misschien toch beter eerst even tankt. Toch heb ik nog nooit de echtgenoot moeten bellen om me te komen redden met een bus benzine, maar dat moment zit er wel aan te komen. Ooit.

  1. Als je ons 1 boek mocht aanraden om zeker te lezen, welk zou dat dan zijn?

“Les liaisons dangereuses” van Choderlos De Laclos. Dat blijft voor mij één van de mooiste werken uit de Franse literatuurgeschiedenis. Grappig, pakkend, cynisch, bitter, bijtend, teleurstellend, romantisch. Al deze emoties in één werk verzameld. Op magistrale wijze beschreven. Het blijft een topper, die ik dringend nog eens opnieuw moet lezen.

Wie zich geroepen voelt, neem gerust deze award over. En deel jouw schrijfsels gerust in de comments!

Advertentie