Knallen als veertigplusser…

Het shoppen vorige week was niet helemaal naar wens verlopen. Want ondanks al mijn tips & tricks kwam ik met lege handen thuis. En met het gevoel dat ik de weg een beetje kwijt ben. Sinds mijn favoriete merk failliet ging, vind ik het moeilijk om mijn ding te vinden. Langs de ene kant wil ik graag kwaliteit (en heb ik dat allicht ook nodig om bepaalde leeftijdsgebonden minpuntjes te camoufleren), maar langs de andere kant moet het wel nog betaalbaar blijven. En praktisch. Want ik durf al eens onhandig zijn, er wordt al eens gespeeld, gekookt, gewerkt en daar horen ook ongelukjes bij.

De dochters vonden het wel een leuke shoppingtrip: zij vinden op de Meir gegarandeerd hun gading in de Zara, de H&M en co. Ik word gewoon moe als ik die winkels binnenstap. Ik heb er geen overzicht, ik vind er mijn ding niet, vaak word ik volledig overrompeld en haak ik af van zodra ik de rommelhoopjes zie liggen. En dan hadden we nog geluk dat we vroeg vertrokken waren, in de voormiddag viel de rommel nog mee.

Waar ik jaren terug zonder aarzelen mijn kleerkast kon vullen in de Esprit, Mexx en consoorten, is dat toch helemaal veranderd op een paar jaar tijd. Vroeger vond je bij Esprit gegarandeerd basisstukken in allerlei kleuren en meestal ook van goede kwaliteit, aan een faire prijs. Ik heb in de kast nog truien liggen die intussen al een tiental jaar meegaan en nog steeds mooi zijn van kleur en van vorm. Dat kunnen we jammer genoeg niet zeggen van dezelfde truien die we een paar jaar geleden voor de dochters kochten in dezelfde winkels: intussen zijn de vormen niet meer wat ze ooit waren en ook de kleur is maar een schim van wat het ooit was. Maar wat me vooral opvalt, is dat ook Esprit overgestapt is naar de polyester- en andere fake materialen. Het voelt allemaal zo goedkoop, het voelt gewoon niet meer als een normaal t-shirt.

Maar we hebben binnenkort wel een paar feestjes voor de boeg en dus trokken we naar een dameswinkel in onze buurt, waar ze een heel gamma van merken hebben. Ik heb nagenoeg alle jurken in de winkel gepast ;-), maar ik vond niet meteen mijn goesting. Tot ik na aandringen van de oudste een (lange) plissérok probeerde. In knallend rood. Ik had niet gedacht dat het me zou staan want ik ben met mijn (bijna) 1m60 maar een kleintje en lang valt dan vaak niet mooi. Maar ik stond er geweldig mee en de rok viel ook mooi. In één klap verliefd.

De oudste vond er dan nog een knallend boho-shirt bij. Een perfecte combinatie, die prachtig zal matchen met mijn nieuwe glimmende pumps. Soms moet je niet ver gaan om je ding te vinden. Betaalbaar, mooi en van degelijke kwaliteit. Ik denk dat ik me er maar moet bij neerleggen dat mijn tijd van H&M, Zara en andere ketens gepasseerd is. Dat ik me wat meer op de dameswinkels moet toeleggen. Want als je daar goed zoekt, dan vind je ergens in een verborgen hoekje altijd nog iets dat knalt. Dat stuk winkel dat de échte dames snel voorbijlopen, daar zal je mij meestal vinden. Want het is niet omdat ik een bepaalde leeftijd bereikt hebt, dat er niet een hoekje af mag/moet zijn ;-).

old lady

(www.someecards.com)

Advertentie

Blij om geen 14 meer te zijn

Outfit1_miniNog eentje in het kader van #projectblogboek: “Post foto’s van je outfit van de dag”. Beetje een vreemde opgave voor mij want ik ben geen fashionista. Nooit geweest.

In mijn tienerjaren ergens halverwege de jaren ’80 was ik een halve jongen en moest een outfit vooral makkelijk zijn, zodat je nog kon sporten. Wij speelden toen netbal én volleybal op de speelplaats. Dat lukt niet zo goed met minirokjes.

De standaardoutfit toen was een jeans met een (zwart) t-shirt of sweater. Dé uitgangsoutfit later aan de unief. Er werd toen nog gerookt op fuiven en in de cafés, dus je beste spullen deed je toen niet aan om uit te gaan. Ik denk trouwens niet dat ik in die tijd veel rokjes, laat staan jurkjes, had. Het waren dan ook de grunge-jaren ’90.

Outfit2_miniEr is dus wel een en ander veranderd in de loop der jaren. De rokken en jurken hebben hun intrede gedaan. De halve jongen is een meisje geworden. Het heeft geholpen dat ik ergens onderweg mijn tienerrolletjes kwijt geraakt ben.

Het zwarte uit de puberteit is ook verdwenen. Kleur is in de plaats gekomen. Veel kleur. Felle kleuren. Ik hou van rood, blauw, oker, roze en het mag gerust vlammen.

Het grote voordeel van ouder worden, is dat je jezelf leert aanvaarden, met je sterke en je zwakke punten. Na veel experimenten weet je wat je moet dragen om je sterke punten te benadrukken en je zwakkere punten te maskeren. Je hoeft niet meer slaafs de trends achterna te hollen. Blij dat ik geen 14-jarige puber meer ben 😉

Outfit3_miniJe verkiest ook hoe langer hoe meer kwaliteit boven kwantiteit. Ik heb een aantal degelijke basisstukken, die ik dan aanvul met (goedkopere) pulletjes. Bovendien heb ik leren combineren. Eenzelfde jurk kan er heel anders uitzien met een rood of blauw truitje. Of het wordt meteen een heel stuk professioneler als je in plaats van een pulletje een vestje op je rokje draagt.

Leuke merken vind ik Lucy has a secret, Avalanche en Billi Bloom. Wel niet goedkoop, dus ben ik een meester geworden in solden, mid-season sales, stockverkopen en het inruilen van bonnetjes. Die merken combineer ik dan meestal met Esprit en Mexx. Zij hebben goede basisstukken.

Outfit4_miniShoppen doe ik eigenlijk niet graag. Ik heb een aantal winkels in de buurt waar ik vaak mijn gading vind. Ik neem meestal de dochters mee. Als zij menen dat een bepaalde outfit “te oud” is, zal de mama het niet kopen.

Maar een paar keer per jaar gaan shoppen met een vriendin is wel altijd leuk. Niet voor de buit, maar wel voor de vele babbels, het passen, het gezellig lunchen. ’t Is trouwens al een tijdje geleden…

Deze winter is het wel wat moeilijker om mijn ding te vinden. “Lucy” kon me dit seizoen niet zo bekoren. Ik vond het nogal “oud”. Bovendien vond ik de hele wintermode nogal zwart en grijs. En die zwarte grunge-periode ligt met mijn puberteit nu toch al een tijdje achter mij 😉

Outfit5_miniMijn zwakke punt zijn wel de accessoires. Hoe je die dingen op elkaar moet afstemmen, daar heb ik geen gevoel voor. Ik heb geen sjaaltjes, ik heb maar één (cognackleurige) handtas (die ik dus altijd bijheb). De oudste heeft daar wel gevoel voor, ik probeer van haar te leren.

Als jullie dus tips hebben om deze winter wel kleur in mijn outfits te brengen, stuur ze gerust door. Wat zijn jullie favoriete merken? Waar gaan jullie shoppen?