Een rode jas

In een stad werken heeft zo zijn voordelen. Dan kan je onder de middag snel wat boodschappen doen en dan stomweg de jas van je dromen tegen het lijf lopen. Dat overkwam me woensdag toen ik tijdens mijn middagpauze snel wat verzorgingsproducten dacht te kopen en terugkeerde met een schone rode mantel.

Ik was al een paar jaar op zoek naar een deftige mantel. Zonder succes. Telkens opnieuw tijdens het winterseizoen de winkels aflopen op zoek naar een tijdloos stuk. Min of meer neutraal, mooi afgewerkt en liefst nog schappelijk van prijs ook. En dat bleek de voorbije jaren telkens te veel gevraagd. Maar maak je geen zorgen: ik heb nog een knalrode sportieve wintervest, die ik gerust ook boven een rokje of jurkje durf te dragen. Zelfs in hevige kleuren… Ik geloof zelfs dat ze daar de hippe term colorblocking op geplakt hadden ;-). En daarnaast had ik ook nog een zwart manteltje van Esprit, maar dat had echt zijn beste tijd gehad. Dat was echt wel versleten aan de randen, maar aangezien ik geen alternatief vond, heb ik een paar jaar mijn ogen gesloten voor het verval.

Dat was overigens niet de eerste keer. Lang geleden ging ik vlak na mijn afstuderen nog een laatste keer shoppen met mijn moeder. Zij wou toen “een deftige mantel” voor mij kopen. Ik was afgestudeerd en dus meende zij dat ik er niet als een student kon blijven bijlopen. Dat ik in mijn studentenjaren een zwarte (volgens haar “rouw”)mantel van mijn oma prefereerde, kon er bij haar niet in. Dat was gedateerd, dat was oud, dat deed je niet. Achteraf gezien deed ik toen al van “vintage”, maar daar was mijn moeder het toen absoluut niet mee eens. “Geen stijl, niet deftig, en zo kon ik ABSOLUUT niet gaan werken.”

Enfin, het was die dag een vruchteloze strooptocht. Want als ik iets in mijn hoofd heb, dan kan ik daar koppig in zijn. Ook toen al kocht ik liever niks dan iets waar ik niet 100% achterstond (en dat ik dus zo min mogelijk zou dragen). Tiens, van wie zou de oudste dat trekje toch geërfd hebben? Tot mijn toen redelijk wanhopige moeder mij een winkel binnensleurde waar ze zelfs mantels op maat maakten. “Als je het hier niet vindt, dan zal je nergens je smaak vinden.”

Eerlijk, ik vond het van buiten gezien maar een ouderwetse winkel. Voor oude madammen, dacht ik toen en veel goesting om er binnen te gaan, had ik niet. Laat staan dat ik van plan was om er met een mantel terug buiten te stappen. Maar ik vond er wel een winterjas naar mijn zin. Een zwarte A-lijn, lang genoeg, met ingebouwde sjaal. Dol was ik op die mantel. Jarenlang was ik stiekem blij als de winter weer in aantocht was en ik mijn lievelingsjas weer mocht bovenhalen. Ik droeg er ook zorg voor: na elk seizoen bracht ik mijn mantel trouw naar de stomerij om hem zo lang mogelijk mooi te houden.

Het was een ruimvallende mantel. Ruim genoeg om een zwangere buik lekker warm te houden. En dus droeg ik de mantel nog altijd toen ik zwanger was van onze jongste, 10, 12 jaar later. Maar toen had de mantel écht zijn beste tijd gehad. Hij was écht versleten en na die winter heb ik ‘m met spijt in het hart in de kledingcontainer gedropt. Jammer genoeg bleek “de oude madammenwinkel van toen” intussen gestopt. Ik had toen liefst gewoon terug dezelfde mantel gekocht ;-)! De jaren erna was het behelpen. En dan maar iets nemen dat het meest in de buurt kwam van het ideaalbeeld, maar het toch net nooit was.

De laatste 3 jaar heb ik veel rondgekeken en gezocht, maar nooit gevonden. En dus lieten we het maar zo. Ik had nog een mantel en na alweer een vruchteloze zoektocht vond ik dat die uiteindelijk nog nét door de beugel kon. Tot woensdag dus. Snel even langs de Inno om wat verzorgingsspulletjes te halen. Toch even op de vrouwenafdeling passeren: ik heb ook nog minstens één dikke winterpull nodig, maar ook daar weet ik perfect wat ik wil. Alleen jammer dat die modeontwerpers daar nooit rekening mee houden ;-).

rode jasOp weg naar beneden vanuit je ooghoek één rood manteltje spotten. Toch maar even gaan kijken en het toevallig in jouw maat vinden. En eigenlijk onmiddellijk voelen dat dit het is. Het passen en gewoon weten dat het perfect is. Geen moment twijfelen en het mee naar huis nemen. Thuis keifier je aanwinst showen. De dochters en de echtgenoot die (gelukkig) ook enthousiast reageren. Of het wel warm is? En of het wel praktisch is? Bwah, is dat echt belangrijk ;-)?

De jas daarna voorzichtig weghangen, want we sparen ze nog voor de feesten… want zeg nu zelf, als dat zwarte manteltje vandaag nog door de beugel kan, dan lukt dat ook nog wel tot Kerstmis zeker? Want nu we eindelijk de ideale mantel gevonden hebben, wil ik daar minstens 10 jaar van kunnen genieten ;-)!

Advertentie

Herfstblues

herfstDat het schooljaar opnieuw begonnen is, daar heb ik niet zo’n last van. Ik was immers al/nog aan het werk. Dat we ons ritme nog wat zoeken bij de schoolstart én het herbeginnen van de vele hobby’s van onze kinderen, dat ben ik intussen in september ook al gewend. Maar dat meteen ook de herfst zijn intrede zou doen, daar had ik me niet aan verwacht. Integendeel. Ik had – net als de voorbije jaren – op een Indian Summer gerekend om de pijn wat te verzachten. De voorbije jaren baadde de rentree in september meestal in een aangenaam zonnetje. Sinds de oudste naar school fietst, kan ze in september meestal op een paar mooie weken rekenen. Rustig aangenaam nazomerweer.

Helaas. Dit jaar krijgen we de ene na de andere depressie op ons dak. Regen, wind, storm,… het is me wat. En eigenlijk vind ik dat nog niet eens het ergste. Maar het is ineens ook zo koud geworden. En dat werkt wel op mijn gemoed. Mijn interne chauffage staat jammer genoeg te koud afgesteld. Mijn handen, tenen en neus zijn niet warm te krijgen van zodra de temperatuur onder de 25 graden duikt. En dus zag ik me begin deze week al genoodzaakt om ons tv-dekentje boven te halen. Hebben we het dekbed al maar terug op het bed gelegd. Kleed ik mij in laagjes (en blijk ik nog een ganse dag kou te lijden).

En dus stond ik vanmorgen voor de kleerkast op zoek naar iets “warms” om aan te trekken en dacht ik: “het kan toch nog niet waar zijn, ik moet de winterkleren toch nog niet bovenhalen?”. In mijn geval betekent dat “de kasten wisselen”. De zomerkleren naar onze logeerkamer verhuizen, de winterkleren in onze slaapkamers uitstallen… Het is pas half september, ik ben daar mentaal nog niet klaar voor. Ik wil nog een paar weken jurkjes, T-shirts en zomerrokjes dragen en in mijn blote benen rondlopen. A la limite wil ik er gerust ’s avonds en ’s morgens een truitje boven dragen, maar nu al beginnen met nylonkousen, lange mouwen?

Vanmorgen heb ik mijn ogen dan even gesloten voor de realiteit. Onder het mom “als ik koppig de zomerkleren laat liggen, zal de zon nog wel volgen”. Om na alweer een bibberdag (in jeans, topje, bloesje met halflange mouwen en vestje) dan toch maar overstag te gaan. En dus zullen we dit weekend de kasten maar wisselen. Kunnen onze dames weer beginnen aan hun rondje passen. Kunnen we de te kleine kleren van de oudste verhuizen naar de kast van de jongste. Kunnen we de uitgegroeide spulletjes van de jongste inpakken voor het nichtje. Kunnen we na afloop concluderen dat we alweer een nieuwe shoptrip nodig hebben ;-). Kunnen we de herfstblues verdrijven met een paar nieuwe aanwinsten, om dan midden volgende week of volgend weekend toch nog in onze Indian Summer verzeild te raken en kleren te moeten zoeken in de logeerkamer…

Toch? Alstublieft? Nog een klein beetje zon dit jaar?

Een stukje Italië… in Leuven

italieLeuven. 5 jaar van mijn leven heb ik er doorgebracht. 5 bepalende jaren. Ik studeerde er, leerde er de liefde van mijn leven kennen en hield een aantal goede vrienden en vriendinnen over aan die periode. We hielden er levendige discussies, we gingen uit, we fuifden, we geloofden dat we de wereld zouden veranderen.

Wij keren er dan ook graag en vaak terug. (Behalve in de blokperiodes. Dan heb ik gegarandeerd weer een nachtmerrie over te veel bladzijden leerstof en te weinig tijd… De opluchting is telkens opnieuw ontzettend groot als ’s morgens blijkt dat ik die dag géén examen hoef af te leggen…)

Intussen zijn we al twintig jaar weg uit Leuven, maar we keren er regelmatig terug. Om te gaan shoppen, om iets te eten, om naar de film te gaan… Dat deden we zaterdag ook. We hadden iets te vieren en dus keerden we terug naar de oorsprong. Omdat je niet elk jaar 20 jaar bij elkaar bent, mocht het wel eens wat specialer. En dus gingen we – op aanrader van een collega-eetliefhebster – brunchen bij “Zoff” en dineren bij “La Stanza”. Twee keer Italië in Leuven, twee keer een ferme meevaller. Voor ons trouwens twee keer een première.

Maar het was de moeite! Brunchen in Zoff is Italiaans ontbijten in stijl. De echtgenoot had de Italiaanse versie van spek met eieren, ik koos voor de ontbijtplank van het huis met een selectie Italiaanse kazen en fijne vleeswaren, met een gemengd slaatje (ruccola, gedroogde tomaten, artisjokken, olijven…). We kregen er een warm drankje en vers fruitsap bij. Wij kozen allebei voor de typisch Italiaanse… chocomelk (we zijn geen koffiedrinkers), maar het was heerlijk.

Het hele ontbijt was tot in de puntjes verzorgd, lekker, overvloedig en ondanks de drukte in de zaak zat je niet bij de buren op schoot en kon je de conversaties van drie tafels verder niet mee volgen. Een perfecte start van de dag! En niet duur voor de overvloed die je kreeg. Wij keren hier zeker nog terug. (Wil je iets van hun heerlijke producten mee naar huis nemen, dan kan je overigens terecht in hun Italiaanse winkel Gigi, tegenover Zoff gelegen).

’s Avonds dineerden we in stijl bij “La Stanza”. Wat een ontdekking! Je moet er wel wéken op voorhand reserveren en dat heeft een reden. Het is van het beste dat Italië te bieden heeft. En het is alweer overvloedig. (H)eerlijke Italiaanse keuken. Je kan er wel niet terecht voor pizza’s én qua prijzen is het ook duurder dan het gemiddelde Italiaanse restaurant, maar ze werken met uitstekende producten, de smaken zitten perfect, alles is duidelijk vers, de bediening is meer dan vriendelijk en je krijgt ontzettend veel.

Wij kozen voor de bruschetta’s als opener en een pastaschotel als hoofdgerecht en het was copieus. We zijn zelfs niet aan de desserts geraakt (en dat laat ik enkel schieten als ik doodziek ben of een verrassingsfeest voor de echtgenoot plan. In uitzonderlijke omstandigheden dus ;-)) Reden genoeg dus om nog eens terug te keren. Alleen denk ik dat ik dan een paar dagen op voorhand vast om de sublieme gerechten alle eer te kunnen aandoen…

Als ik ook nog een shoppingtip mag geven? Dan wil ik jullie van harte HIPPO! Royale aanbevelen in de Parijsstraat. Een zalige winkel met héél leuke merken als Lucy has a secret, Billi Bloom, Red Juliet, King Louie,… Hele kleurrijke mode, met even kleurrijke accessoires (schoenen, tassen, juwelen) met een hoek af (helemaal ik dus). Alleen al deze winkel is een uitstapje naar Leuven waard 😉

Vrolijk kerstfeest!

kerststronk_miniHet is kerstavond, 24 december. Kerstavond vieren wij hier thuis. Er wordt heerlijk gekookt, de eerste cadeautjes worden geopend, we kijken naar het einde van Music For Life en genieten van elkaars gezelschap.

Wat de cadeautjes betreft, zetten we de familietradities verder. Onder de kerstboom liggen bij ons kleren voor de dochters. Dat was vroeger bij mij ook zo. Ik vind het eigenlijk handig: ze kunnen altijd wel wat extra gebruiken en dus sla je eigenlijk 2 vliegen in één klap. Grappig eigenlijk: ik zet dus de familietraditie verder, al was ik als tiener niet altijd in de wolken met alweer een pyjama of iets van kleren onder de kerstboom.

En dus probeer ik héél goed te luisteren naar wat de dochters willen. De oudste gaat intussen al mee kerstshoppen voor de zus (en dus hebben we gedeelde verantwoordelijkheid als het cadeautje toch niet in de smaak valt 😉 ). Bovendien breng ik de dochters graag opzettelijk in de war.

De oudste had haar zinnen gezet op een parka tijdens onze shopexpeditie. Ik was niet onmiddellijk overtuigd. Ze had immers nog een jas én de nieuwe mag nu wel hip & trendy zijn, maar wie zegt dat dat volgend jaar nog zo is? En dus lieten we de jas hangen met de belofte terug te komen in de solden en als hij er dan nog was, mocht ze hem aan redelijke korting wel hebben. Maar ze had ook nog wat andere spullen nodig, die zouden we in een cadeautje steken.

Na een paar dagen begon ze er opnieuw over. Intussen hadden we al een aantal winkels gedaan op zoek naar de ideale (feest)outfit, maar vruchteloos. De oudste valt immers net tussen de kinder- en de volwassenmaten in. En dus vroeg ze of de jas niet in haar pakje mocht. Na overleg met de nuchtere echtgenoot (ze heeft inderdaad maar één jas, wat als daar iets mee gebeurt?) besloten we er dan toch voor te gaan.

En dat werd bijna een afknapper. In de webshop en in 3 winkels in de buurt was haar jas niet (meer) te vinden. Uiteindelijk naar de winkel in Leuven (waar we ze gepast hadden) gebeld. Daar was nog één exemplaar in haar maat. Maar de jas opzij leggen, wilden ze niet aangezien ze intussen wel al in koppelverkoop zat. Aangezien Leuven toch niet bij de deur is, nog even getwijfeld of we het erop zouden wagen. Na het eten dan toch maar vertrokken. Toen ik opnieuw belde om te horen of ze er nog was, wilden ze ze ditmaal dan toch “een uurtje achter de kassa leggen”. Oef! De verrukking bij het openen van dat pakje was al dat geloop dubbel en dik waard…

Met de jongste hebben we wat zitten rondsurfen tot ze vond wat ze zocht. En dat heb ik dus besteld. Uiteraard zonder het haar te vertellen. Toen “haar” pakje arriveerde, stond ze erbij. Ze dacht te weten wat het was, maar ze had de verkeerde winkel voor. En dat heb ik opzettelijk zo gelaten. “Ja, het is voor jou, en neen, het is écht niet van X. Ik heb daar écht niks besteld.” Waardoor zij het dus niet meer wist tot ze haar pakje opende…

En ik? Ik heb een zalig boek onder de kerstboom gevonden. En daar ga ik me nu eens in verdiepen 😉

Geniet van jullie kerstdagen, met familie en vrienden, met lekker eten, met een fijn cadeautje hier en daar… Zalig kerstfeest!

Blij om geen 14 meer te zijn

Outfit1_miniNog eentje in het kader van #projectblogboek: “Post foto’s van je outfit van de dag”. Beetje een vreemde opgave voor mij want ik ben geen fashionista. Nooit geweest.

In mijn tienerjaren ergens halverwege de jaren ’80 was ik een halve jongen en moest een outfit vooral makkelijk zijn, zodat je nog kon sporten. Wij speelden toen netbal én volleybal op de speelplaats. Dat lukt niet zo goed met minirokjes.

De standaardoutfit toen was een jeans met een (zwart) t-shirt of sweater. Dé uitgangsoutfit later aan de unief. Er werd toen nog gerookt op fuiven en in de cafés, dus je beste spullen deed je toen niet aan om uit te gaan. Ik denk trouwens niet dat ik in die tijd veel rokjes, laat staan jurkjes, had. Het waren dan ook de grunge-jaren ’90.

Outfit2_miniEr is dus wel een en ander veranderd in de loop der jaren. De rokken en jurken hebben hun intrede gedaan. De halve jongen is een meisje geworden. Het heeft geholpen dat ik ergens onderweg mijn tienerrolletjes kwijt geraakt ben.

Het zwarte uit de puberteit is ook verdwenen. Kleur is in de plaats gekomen. Veel kleur. Felle kleuren. Ik hou van rood, blauw, oker, roze en het mag gerust vlammen.

Het grote voordeel van ouder worden, is dat je jezelf leert aanvaarden, met je sterke en je zwakke punten. Na veel experimenten weet je wat je moet dragen om je sterke punten te benadrukken en je zwakkere punten te maskeren. Je hoeft niet meer slaafs de trends achterna te hollen. Blij dat ik geen 14-jarige puber meer ben 😉

Outfit3_miniJe verkiest ook hoe langer hoe meer kwaliteit boven kwantiteit. Ik heb een aantal degelijke basisstukken, die ik dan aanvul met (goedkopere) pulletjes. Bovendien heb ik leren combineren. Eenzelfde jurk kan er heel anders uitzien met een rood of blauw truitje. Of het wordt meteen een heel stuk professioneler als je in plaats van een pulletje een vestje op je rokje draagt.

Leuke merken vind ik Lucy has a secret, Avalanche en Billi Bloom. Wel niet goedkoop, dus ben ik een meester geworden in solden, mid-season sales, stockverkopen en het inruilen van bonnetjes. Die merken combineer ik dan meestal met Esprit en Mexx. Zij hebben goede basisstukken.

Outfit4_miniShoppen doe ik eigenlijk niet graag. Ik heb een aantal winkels in de buurt waar ik vaak mijn gading vind. Ik neem meestal de dochters mee. Als zij menen dat een bepaalde outfit “te oud” is, zal de mama het niet kopen.

Maar een paar keer per jaar gaan shoppen met een vriendin is wel altijd leuk. Niet voor de buit, maar wel voor de vele babbels, het passen, het gezellig lunchen. ’t Is trouwens al een tijdje geleden…

Deze winter is het wel wat moeilijker om mijn ding te vinden. “Lucy” kon me dit seizoen niet zo bekoren. Ik vond het nogal “oud”. Bovendien vond ik de hele wintermode nogal zwart en grijs. En die zwarte grunge-periode ligt met mijn puberteit nu toch al een tijdje achter mij 😉

Outfit5_miniMijn zwakke punt zijn wel de accessoires. Hoe je die dingen op elkaar moet afstemmen, daar heb ik geen gevoel voor. Ik heb geen sjaaltjes, ik heb maar één (cognackleurige) handtas (die ik dus altijd bijheb). De oudste heeft daar wel gevoel voor, ik probeer van haar te leren.

Als jullie dus tips hebben om deze winter wel kleur in mijn outfits te brengen, stuur ze gerust door. Wat zijn jullie favoriete merken? Waar gaan jullie shoppen?

Nobody’s perfect, but if you’ve been to Heist, you’re pretty close… #projectblogboek

projectblogboek_miniTwee weken geleden in een opwelling “Blogboek. Tips & Inspiratie voor meer blogplezier” gekocht van Kelly Deriemaeker. In één ruk uitgelezen (op de hometrainer). Ontzettend veel inspiratie opgedaan én goesting om erin te vliegen.

Afgelopen weekend #projectblogboek gezien en in een opwelling beslist om mee in te stappen. En dus krijg je bij deze een rondleiding door Heist-op-den-Berg, waar de roots van mijn man liggen. Zelf heb ik er ook een paar jaar gewoond, intussen ligt ons domicilie in een buurgemeente. Maar de link met Heist is wel gebleven.

Heist-op-den-Berg is gewoon handig voor iemand die in het landelijke Wambeek geboren en getogen is, met enkel een paar cafés, een bakker, een beenhouwer en een buurtwinkeltje. Naar de Colruyt (in Asse) boodschappen doen was toen al een hele uitstap…

Wat moet je zeker onthouden in Heist-op-den-Berg? De Bergstraat aan de voet van “den Berg”. Je kan er winkelen, uitgaan, lekker eten en een pintje gaan drinken. De “place to be” in Heist-op-den-Berg (letterlijk en figuurlijk, er is ook een café met die naam).

1. Shoppen in Heist-op-den-Berg

  • Via Via. Dé babywinkel bij uitstek in de ruime omgeving. Je legt er je geboortelijst en je kan er met je kinderen terecht voor kleren tot +/- 14 jaar.
  • Bizzar. Kleine meisjes worden groter. Wanneer het iets sjieker mag zijn, ook feestkledij.
  • Djeans. En dan worden het ineens tieners…
  • Plan Conceptstore Voor de mama. My cup of tea, met o.a. Lucy has a secret, Billi Bloom,… Ook voor hippe papa’s trouwens.
  • Piampiani. Zalige collectie schoenen. Ik hou van high heels (en ze mogen héél hoog zijn) en vind hier altijd mijn ding. Ze hebben ook een outlet-gedeelte en de solden zijn een aanrader…
  • Clem Vercammen. Juwelen voor jong en ouder, in alle prijsklassen. Zowel mijn mama, mijn dochters als ik vinden hier ons ding…

Al deze winkels vind je in de Bergstraat, of op wandelafstand. Verder zijn hier ook de meeste ketens (Esprit, Standaard Boekhandel, Veritas, Hema, Blokker,…). Zalig om met de fiets snel een uurtje te gaan (window)shoppen…

2. Eten in Heist-op-den-Berg

  • de 46 Uitstekende pizzeria in de Molenstraat. Onze kenners (mijn dochters) bevelen dit restaurant ten zeerste aan!
  • ’t Eetkafee Prachtige locatie tegen de flank van de Berg. Heerlijke wereldkeuken, zalige mojito’s!
  • Ijssalon Vaniglia in deelgemeente Itegem, maar de omweg meer dan waard. Het beste roomijs uit de ruime omgeving. (Al is het chocoladeijs van De Ijsberg in Beerzel met zijn grote stukken chocolade ook zeker en vast het vermelden waard)
  • Moochie. “Fabulous Frozen Yogurt”, nog niet lang in Heist-op-den-Berg maar deze zomer al zéér populair bij mijn dochters en hun vriendinnetjes.
  • Bakkerij en Koffiehuis Monty. Een instituut. Eén keer taart gaan halen voor een feest bij mijn ouders en dat was de allerbeste chocomoussetaart ooit gegeten. Wel niet goedkoop, maar zeker een aanrader voor speciale gelegenheden.

Als iemand tips heeft voor een goed Chinees restaurant in Heist-op-den-Berg, geef maar een seintje. Dat hebben we nog niet ontdekt…

3. Ontspannen in Heist-op-den-Berg

  • de Averegten. Provinciaal wandeldomein met grote speeltuin, kinderboerderij,… Als je geen blijf weet met je kinderen, kom dan naar de Averegten. Ga even wandelen tot aan de kinderboerderij, laat je kinderen dan een uurtje los in de speeltuin terwijl jij geniet van een hapje en een drankje in het Boshuis. Iedereen daarna moe en tevreden naar huis en (niet alleen) de kinderen zullen zeker en vast goed slapen…
  • Het Pelgrimhof, op de grens tussen Heist en Beerzel. De ideale stop tijdens het fietsen. Het zit er vol eenden en ganzen.
  • Hestival. Niet te groot, meestal leuke line-up. Wel nog niet echt veel geluk gehad met het weer. Telkens als we de afgelopen jaren wilden gaan, was het koud en nat…
  • de Rommelmarkt op zondagmorgen, in de ruime omgeving van de Bergstraat. Moet je zeker een keer doen in Heist-op-den-Berg. Zorgt voor files op de invalswegen op zondagmorgen. Wij halen er onze gebraden kip met gebakken patatjes…
  • Ijsbaan. Volgens de overlevering ga je op vrijdagavond “schaatsen” net voor je echt mag uitgaan. Voor gezinnen met jonge kinderen is de zondagvoormiddag dan weer een aanrader. De jeugd slaapt dan nog uit, dus is het dan rustig oefenen met jonge, onzekere schaatsertjes. Bovendien is de Ijsbaan de thuishaven van een professionele ijshockeyclub op nationaal niveau.
  • cc Zwaneberg en de bibliotheek. Cultuur, films, optredens, theater, dans,… en zoveel meer. Wij zijn vaste bezoekers van de bib, onze oudste heeft zelfs gevraagd of ze haar communiefoto’s er mocht trekken. Dat kon. We kregen nog voor de officiële openingsuren toegang en alle mogelijke rekwisieten werden uit de kast gehaald. Onvergetelijk.
  • alle cafés aan de voet van de Berg: ’t Pleintje, ’t Hoekske, de Place to be, de Oude Ketel,… Mooi weer en het zit er vol.

tas Heist-op-den-Berg_miniIk zal allicht nog heel wat “Hestse toppers” vergeten zijn. Ik reken dan ook op alle volgers uit de omgeving van Heist-op-den-Berg om massaal te reageren, om tips en aanvullingen door te sturen, dan kunnen we deze blog volgend jaar opnieuw delen, met de nodige bijsturingen 😉