Klein geluk #13

We zijn de laatste weken echt wel ongelooflijk hard met ons gat in de boter gevallen. Het stralende lenteweer zet de natuur in volle pracht en daar genieten wij met volle teugen van.

lente

  • Onze hele tuin staat in bloei en toont een ongelooflijke rijkdom aan kleuren.
  • De klaprozen bloeien uitbundig.
  • De zon blijft stralen. Graag tot oktober 😉.
  • Geen moederdagcadeautje willen, maar graag gaan shoppen met ons vieren.
  • Toch een moederdagcadeautje krijgen <3.
  • Een blogdate met een bijzonder fijne blogdame.
  • Een uitzonderlijk productieve blogdate.
  • Veel inspiratie en spannende ideeën.
  • Nieuwe lakens op je bed.
  • De was die volledig afgewerkt is voor het einde van het weekend (dankzij een helpende hand).
  • Een heerlijk kopje koffie om de middagdip tegen te gaan.
  • Een geslaagd kookexperiment.
  • Dat harde korstje van een versgebakken cake.
  • Pasta, hoe meer hoe liever!
  • De fruitsla met banaan, kiwi, blauwe bessen en aardbeien bij het ontbijt.
  • Gegrilde groenten.
  • Uitslapen.
  • Uit bed sluipen en de rest van het gezin laten uitslapen.
  • Stiekem genieten van de rust in een slapend huis.
  • De spannende afloop van De Mol. De enige die ik al die weken totaal niet verdacht heb, blijkt de mol te zijn en mijn mol wint het spel. Maar wat blijft dat programma knap gemaakt. Wat een plezier spat er van het scherm en wat is dat ongelooflijk schone feelgood-tv.
  • Een zonnebril die weer rechtgezet is en op mijn snoet blijft staan 😉.
  • Een vergeten aanwinst in je kast ontdekken en je er ongelooflijk goed in voelen.
  • Wanneer je op de Stoffenbeurs perfect vindt wat je zocht. (Ook al moet je eerst een uur vruchteloos rondlopen om dan uiteindelijk bij het begin te eindigen en daar alle stoffen te verzamelen.)
  • De autoritjes met de dochters. Zalig bijbabbelen.

Het leven zoals het is. Geen grootse reizen, maar een paar korte tripjes in de buurt. Altijd fijn in goed gezelschap. Toch is het hier zeker niet al goud wat blinkt. Zo was er deze week nog eens een migraineaanval (je moet de week van de migraine gepast inzetten natuurlijk), maar we kregen ‘m gelukkig snel onder controle. En toch zit er ook schoonheid in zo’n dagen, want slapen doet dan extra deugd en dat eerste kopje koffie “the day after” smaakt des te beter. Bovendien apprecieer je daarna des te meer de alledaagsheid van het leven.

Advertentie

Genieten op moederdag

Wij eten graag. Eten is tijd nemen voor elkaar, samen aan tafel zitten, babbelen, lachen en intussen culinair verwend worden. Eten is genieten. Veel hebben wij daarvoor niet nodig. Als we maar samen zijn. Op weekdagen moet het vaak echter snelsnel gebeuren. Samen ontbijten zit er meestal niet in, ’s middags zijn we op school of op het werk en ’s avonds moet het samen eten wel eens plaats ruimen voor de hobby’s of het schoolwerk van de kinderen.

In de weekends nemen we al eens wat meer tijd voor onze maaltijden. We durven al eens uitgebreider koken en ook aan het ontbijt durven we al eens wat meer aandacht besteden. We persen vers fruitsap, we steken croissants of broodjes in de oven (of halen verse koffiekoeken bij de bakker), nemen ruim de tijd met een krant of een magazine erbij. Rustig wakker worden.

Heel soms mag het nog eens wat meer zijn. Dan gaan we buitenshuis brunchen. Veel hebben we dat hier nog niet gedaan. Toen de echtgenoot en ik ons twintigste samenzijn vierden, brunchten we samen. Of die keer dat de echtgenoot van zijn klas een Bongobon kreeg, hebben we zalig geprofiteerd van dat “ontbijt met bubbels”.

Uitgebreid ontbijten hangt voor ons meestal samen met reizen. Onderweg naar het zuiden, één hotelletje om de lange reis te breken. Overnachten, met ontbijtbuffet. En dan nemen we het ervan. Niet alleen wij, maar ook onze kinderen genieten van de ruime keuze aan fruitsap, koffiekoeken, stokbroden, spek met eitjes, vers fruit, plaatselijke specialiteiten,… In het zonnetje, met in de vroege ochtend al de belofte aan een warme dag. Net voor we terug in de auto stappen om het tweede (vaak kortste) stuk van de reis nog aan te vatten.

Dat zomergevoel hadden we zaterdag ook, toen we, één dagje voor moederdag, met ons viertjes gingen brunchen. In Bar Muza, in Lier, op aanraden van een vriendin die net als ik ongelooflijk hard geniet van eten. Het was écht de moeite. Uitgebreid zout en zoet buffet. Je betaalt per persoon en kan aanschuiven zoveel je wil. Er was een ruime keuze aan brood, pistoletjes, koffiekoeken, beleg, yoghurt, cake, fruitsla, dessertjes. Het was ontzettend lekker én veel. En ze bleven maar aanvullen. Er bleef maar (heerlijk) eten komen. De oudste en de mama gaven het na twee rondjes (zout en zoet) op. De jongste was de moedigste. Zij nam haar tijd, laste een pauze in en ging nog een keertje. Genoot met volle teugen.

20160508_141546[1]Het was fijn, het was rustig, het eten was uitstekend en we hadden elkaar. De zon scheen, we zaten in een prachtig, rustgevend kader (midden in de stad). We hadden allemaal een écht (zuiders) vakantiegevoel. Het ideale begin van een prachtige dag (en daar kon de parkeerboete écht geen verandering in brengen).

En voor deze mama was er één dagje voor haar feestdag niets fijners dan heel haar gezin om haar heen en te mogen toekijken hoe ze allemaal genoten. Het gebabbel, het gelach, het onderling geplaag, de steekjes heen en weer,… ik had me geen mooier cadeau kunnen wensen voor mijn moederkesdag. De start van een nieuwe traditie?