De medaille is binnen!

40dagenbloggenDe eindmeet is gehaald. Om precies te zijn rondde ik de kaap van de 40 blogs zondag al, want dit is mijn 43ste blog. Op rij. We hebben het gehaald. De (ingebeelde) medaille is binnen. Maar we gaan nog wel heel even door, want officieel stopt de uitdaging pas zondag, op Pasen. Nu we al zo ver geraakt zijn, maken die laatste 4 het verschil niet meer 😉.

statistiekjesAl bij al is de challenge vlot verlopen, alleen vorige week kende ik heel even een blogdipje en had ik voor het eerst in meer dan een maand nog eens een gebrek aan ideeën. Maar voor de rest heeft de strategie om zolang mogelijk door te gaan zonder de skipdagen in te zetten, duidelijk geloond.

Een paar conclusies na 40 dagen bloggen:

  • Ik heb EINDELIJK een soort schema in mijn hoofd zitten. Ik weet perfect welke onderwerpen ik op welke dagen zal behandelen en dat geeft rust. Maar mezelf kennende val ik meestal van het ene uiterste in het andere en moet ik weer even op zoek naar een nieuw evenwicht.
  • Met alle geplande onderwerpen schoot het spontane er wel wat bij in. Het is wat moeilijk om voor een ander onderwerp te gaan als je eerder al een “reeksje” gepland had op een bepaalde dag. Dat maakt het wat moeilijker om in te spelen op de actualiteit, waar ik nochtans ook graag ruimte voor maak.
  • Op voorhand bloggen blijft problematisch. Ik mag de onderwerpen dan wel in mijn hoofd hebben zitten, ze op voorhand uitschrijven, lukt slechts in héél erg beperkte gevallen. Eigenlijk alleen als ik weet dat ik op een bepaalde dag niet zal kunnen bloggen omdat er een activiteit gepland staat. Of omdat ik niet thuis ben.
  • Maar het waren ook drukke professionele weken, dus ergens is het logisch dat ik al tevreden was als ik er elke dag in slaagde om een tekst te produceren. Binnenkort heb ik een weekje vakantie, dan gaan we een nieuwe poging doen om “op voorhand” te werken.
  • De uitdaging was goed voor de statistieken van mijn blog. De leescijfers zijn verdubbeld. Maar het aantal blogs is dan ook verdrievoudigd.

Hoe moet het nu verder, na de 40 dagen bloggen-challenge? Ik weet het nog niet zo goed. Het verbaasde me eigenlijk toch wel serieus dat het al bij al zo makkelijk liep. Het is dus perfect mogelijk om te gaan werken én dagelijks te bloggen. Al was het op sommige (drukke) dagen wel wat véél, dat bloggen er ook nog bij. Is het haalbaar om op deze manier verder te gaan? Niet echt, tenzij ik er alsnog zou in slagen om écht vooruit te werken in het weekend. Laat ons daar nu binnenkort eens werk van maken. En dan zullen we na Pasen wel zien hoe het verder moet. Maar voor nu gaan we eerst even genieten van onze ingebeelde medaille 😉.

Advertentie

Een ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde steen…

40dagenbloggenJawel hoor, dat doet een koppige steenezel wel. Deze ezel hier heeft immers moeite om een (blog)uitdaging uit de weg te gaan. Dus toen er een mailtje in mijn mailbox opdook met de vraag of ik zin had om nog een keertje 40 dagen te bloggen, schreef ik me – opnieuw – zonder al te veel nadenken in. Tuurlijk doen we dat, het is vorig jaar toch ook gelukt, waarom zou ons dat geen tweede keer lukken.

Bovendien beginnen we deze keer – in tegenstelling tot vorig jaar – wel goed geïnformeerd en goed voorbereid aan de uitdaging van 40 dagen bloggen. Daar waar we vorig jaar nog last hadden van een klein rekenfoutje 😉 weten we dit keer op voorhand dat het écht de bedoeling is om de komende 6 weken 40 berichten te posten. 6 keer mogen we een pasbeurt inzetten, maar het is écht wel 40 + 6, niet zoals ik vorig jaar geloofde/hoopte 34 + 6 = 40.

De kop is er met deze post dan ook meteen af. We zijn begonnen aan onze blogmarathon van 40 dagen. Gaan we wel voldoende inspiratie hebben? Gaan we elke dag tijd vinden om een berichtje te posten? Ga ik er eindelijk ook eens in slagen om daadwerkelijk blogberichten op voorhand te schrijven zodat ik af en toe na een drukke werkdag eens gewoon op “publiceren” moet klikken zonder anderhalf uur wezenloos naar een scherm te staren in de hoop dat de inspiratie toch zal komen? Ik weet het niet.

Goede bedoelingen zijn er alvast wel ruim aanwezig. En uiteindelijk win of verlies ik niks als ik de uitdaging wel of niet volbreng. Enkel in mijn hoofd zal ik een medaille kunnen opspelden (of niet). We zullen wel zien. Maar u, lezer, kan mij uiteraard ook een dienst bewijzen. Zijn er vragen waar u graag een antwoord op wenst? Wat wil u hier graag lezen? Wat wil u graag van me weten? Lijst uw vragen/bedenkingen gerust op in de reacties, ik zal in de mate van het mogelijke voor antwoorden zorgen.

Want we moeten bekennen: eenmaal we aan een uitdaging beginnen, willen we ze maar al te graag volbrengen. Die medaille (ook al zit ze alleen in mijn hoofd) wil ik op Pasen maar al te graag kunnen opspelden 😉.