Buikgriep en lenteweer

Zo lang hebben we naar de zon gesmacht. Een hele grijze winter lang was het aftellen tot het eindelijk blote benen-weer zou worden. Dan is het in België eindelijk fantastisch zomer-, pardon, lenteweer en slaat het griepvirus ongenadig toe. Dan zie je het zonnetje stralend schijnen vanachter het vensterglas terwijl jij ellendig in de zetel hangt. Dan komen de dochters en de echtgenoot thuis van school, blozend en genietend van het schitterende weertje en verslaap jij de hele namiddag.

Soms kan je timing ongelooflijk slecht uitkomen en dit was er zo eentje. Wanneer je niets liever wil dan eindelijk van het eerste lentezonnetje genieten, hang jij in de zetel. Intussen zie je via je social media de ene na de andere foto opduiken van “de eerste barbecue” van het jaar, het eerste “ijsje” van het jaar. Zie je kinderen met blote benen en blote armen buiten spelen terwijl jij de temperatuur binnen maar wat hoger zet. Neem je het tv-dekentje er toch even bij omdat je voor de verandering weer kou hebt. Het was buiten allicht warmer dan binnen…

Voor de dochters was mama’s ongelukkige griepje dan weer een klein meevallertje. Zij zitten immers in examenperiode (of hadden net gedaan) en dus vonden ze het best wel aangenaam dat er iemand in huis was. Alleen jammer dat mama haar normale examen-verwennerij niet kon bovenhalen, maar in plaats daarvan zichzelf heel zielig lag te vinden in de zetel.

Anderhalve dag later is het ergste leed alweer geleden. Het bleek een kort maar krachtig virusje. En dus waag je je voor het eerst buiten en krijg je prompt een paar regendruppels over je heen. En sta je verwonderd te kijken dat de autothermometer ook effectief 20,5 graden aangeeft. De lente was dus toch écht in het land. Maar donderdag en vrijdag maken we ons lentegemis goed. Tijdens de middagpauze. Laat dat tweede ijsje van het jaar maar komen! Het zal dubbel zo hard smaken.

sick

(www.someecards.com)

Just a perfect day…

20170316_131043[1]_miniWat. Een. Stralende. Dag! Volop genieten van het zonnetje én een zeer aangename temperatuur. Heel even hing de lente in de lucht. Toen ik tijdens mijn middagpauze mijn gezondheidswandelingetje deed, zat de studentenstad waar ik werk vol leven. Studenten hielden hun middagpauze op het Ladeuzeplein, de terrasjes zaten vol en het was aanschuiven voor een ijsje. Ik zag (witte) blote benen, t-shirts en hier en daar werd er zelfs al een auto gespot met het dak open. Het was een vrolijke dag met geweldige, blije, zomerse muziek op de radio. Het zonnetje dat de hele dag fel door het raam scheen gaf extra energie: ik heb er een productieve werkdag opzitten.

20170316_191704[1]_miniEn het was zelfs al tijd voor ons eerste ijsje van het jaar! Want een zomerse dag is niet “af” zonder ijsje. En dus reden we naar onze dorpscremerie en haalden er onze portie zomers geluk. “Zo blij dat de lente er eindelijk is”, verzuchtte de echtgenoot. Toen ik lachte dat hij dan maar goed moest profiteren, want dat het er morgen weer op zit, kreeg ik de plaatselijke wijsheid terug: “Dat hebben we dan toch maar gehad.”

Soms moet het niet meer zijn: het zonnetje dat volop straalt, een helderblauwe hemel, blije muziek, goed gezelschap en een ijsje. Een perfecte dag. Een mens heeft eigenlijk niet veel nodig om gelukkig te zijn, als je maar weet te genieten van wat je hebt. En misschien doen we dat wel te weinig. Ik toch…

Lentekriebels

narcis_miniToen ik deze avond naar huis reed, overviel het me ineens: nu is het echt wel lente!

Ja, ik ben er laat mee. Vorig weekend toen iedereen van het zonnetje genoot en de barbecue voor het eerst bovenhaalde, moest ik werken. En dan gaat de wissel der seizoenen een beetje aan je voorbij 😉

Indie6_miniMaar daarnet, in de auto, met de zon op de achtergrond, was het niet meer te ontkennen. Het is lente én ik heb lentekriebels. En net dan spelen ze Stromae, “Ta fête”, en dan moet die volumeknop gewoon omhoog en dan moet je luidkeels meebrullen.

Gelukkig is het nog geen zomer, anders hadden de autoramen allicht open gestaan en hadden de andere chauffeurs kunnen meegenieten. Been there, done that 😉 Al was het toen een ander nummer van Stromae (“Papaoutai”) en waren de dochters toen ook van de partij… om dan de slappe lach te krijgen met zijn drietjes als je de gezichten van de andere chauffeurs en de mensen op straat te zien krijgt.

waslijn_miniDe bloemetjes staan eindelijk in bloei in onze tuin. Onze hond geniet van het zonnetje en komt niet als een arm, zielig dutske op het raam tikken om alsjeblief toch meteen opnieuw binnen te mogen (vooral als het regent kan ze zo zielig kijken door ons venster – wat doen wij dat beestje toch allemaal aan…) De was kan opnieuw buiten gehangen worden (en droogt wonder bij wonder)…

outfit_miniWe trekken zelfs de kast met zomerkledij al eens open om te zien of we toch niet, eventueel, met een warme pull erover, al dat leuke zonnige bloesje en toffe rokje kunnen bovenhalen. En als de nieuwe jeans niet ingelegd had moeten worden, had ik net als de oudste vandaag al mijn pas verworven aankoop kunnen showen in de lentezon.

Tijdens het middageten trekken we de jeansbroek al een stukje omhoog (kwestie van het wit van de winterbenen toch al iets minder stralend te maken) en kiezen we voor een wandelingetje buiten in plaats van ons binnen in de warmte van de cafetaria te koesteren…

Ik heb zo’n last van lentekriebels vandaag… En jullie?