Vijf op vrijdag: de blogeditie (1)

Ik schrijf niet alleen blogs, ik volg er ook een aantal. In het begin voegde ik nogal enthousiast nieuwe blogs aan mijn leeslijst toe, maar intussen zijn we toch wat selectiever geworden en heb ik een duidelijke voorkeur ontwikkeld. Sommige bloggers ken ik persoonlijk, anderen ken ik alleen virtueel. Maar in deze Vijf op Vrijdag deel ik de blogs die ik met veel plezier telkens opnieuw lees. Alleen constateerde ik bij het inplannen van deze tekst dat mijn lijstje met favoriete blogs de 5 ruimschoots overtreft. En dus plannen we in de toekomst zeker een vervolg 😉.

  • Boston, baby! Niet alleen een fantastische madam in het echte leven, maar zeker ook online. Ook al heeft het leven haar de afgelopen tijd zeker niet altijd gespaard, toch lees ik optimisme, humor en hoop in haar blogs. Deze rubriek was trouwens haar idee. (Waarvoor dank!)
  • Big City Life. Zelfrelativering is het codewoord bij Romina. Haar wekelijkse rubriek “Geweldig & Gênant” (meestal op vrijdag trouwens, ga dat lezen!) is telkens opnieuw een aanrader. Een volbloed feministe én een jonge moeder. Met de nodige humor in haar opvoeding.
  • Mrs. Brubeck. Zit al net iets verder in het leven dan ik. Haar kinderen zijn de deur al (bijna) uit, maar je voelt de liefde spreken in al haar blogs. Voor Mr. Brubeck, voor haar kinderen en kleinkind, voor haar hond. Met een lach en een traan.
  • Mrs. Curly and her bunch of crazies. Geweldig gevoel voor humor. Lopen, eten en haar (stief)kinderen opvoeden. En dat doet ze met verve. Het leven zoals het is, met de nodige uitroeptekens. Ze is trouwens ook dol op Italië, dat zijn meteen bonuspunten 😉.
  • Samaja. Ook een personal blogster. Eerlijk, en met de nodige (zelf)relativering. Vooral haar stuk over haar twijfels over kinderen heeft me geraakt. Moedig om dat op zo’n mooie manier neer te schrijven.

Ga deze 5 topmadammen zeker eens een (virtueel) bezoekje brengen. Je zal het je zeker niet beklagen. Eén constante in deze Vijf op Vrijdag: humor en zelfrelativering. Bij sommigen subtiel aanwezig, bij anderen wat manifester, maar net daarom ga ik er graag lezen. Bovendien schrijven ze stuk voor stuk goed. Ook dat vind ik belangrijk in een blog: verzorgde, mooie taal. En laat deze dames – elk in hun eigen herkenbare stijl – ook daarin het voortouw nemen. Meestal toch 😉.

Laat u verrassen!

Regen in Noorwegen #deel 2

Als je het Hoge Noorden als vakantiebestemming kiest, dan weet je dat het kan regenen. Maar je stopt dat ergens ver weg in je achterhoofd. Je wil het op voorhand niet weten, je hoort enkel die stemmen die zeggen dat het “in augustus vaak echt nog wel mooi is in Noorwegen, zeker in het Zuiden”. De foto’s die je te zien krijgt, zijn ook zo goed als altijd zonovergoten en dus hoop je het beste. We waren ook schitterend gestart met zomerweer op de ferry. In Oslo werd het al wat wisselvalliger, maar pas de tweede dag en dat beperkte zich tot af en toe een buitje. Het Belgische zomerweer met andere woorden, en daar hadden we ons aan verwacht.

Vanuit Oslo trokken wij zuidwaarts. Het plan was om langs de Noorse zuidkust te rijden, daar een paar stops te maken, om uiteindelijk langs de westkust en een zijsprongetje landinwaarts Bergen te bereiken. Eerste stop Lillesand, een gezellig, klein, wit kuststadje. Met zandstrand, en stiekem hadden we hier op een dagje strand gehoopt. Maar we waren Oslo nog niet goed en wel uit of het begon te regenen. En het bleef regenen. De volgende 6 dagen ;-). Soms wat intenser, maar af en toe hadden we ook eens een regenvrij uurtje.

Lillesand

We leerden om ons aan te passen. We consulteerden – nog meer dan in België – de weerapp op ons telefoontoestel. Een blauw streepje lucht en we waagden ons toch buiten. Gelukkig hadden we meer dan voldoende leesvoer bij om ook de drie regendagen (letterlijk van ’s morgens tot ’s avonds bleef de regen neergutsen) comfortabel uit te zitten. Al blijft het sneu natuurlijk dat je dat dagje strand moet schrappen, of later in Flekkefjord de fameuze grotten- en rotswandeling. Te nat en te koud.

Grappig ook hoe je herinneringen achteraf “gekleurd” worden. Zo heb ik de beste herinneringen aan Lillesand, omdat het daar ’s avonds toch opklaarde en we nog een gezellig uurtje doorbrachten op het plaatselijke marktje (met “real Belgian waffles”). Flekkefjord daarentegen is in mijn herinneringen nat, grijs en koud. Ik heb er precies geen zon gezien. Voor de echtgenoot daarentegen was het volledig omgekeerd: voor hem was Lillesand, waar we de gutsende regen trotseerden voor onze broodjes en op amper 10 minuutjes doorweekt raakten, compleet uitgeregend, terwijl Flekkefjord “dan toch net iets beter was”.

Flekkefjord

Maar schoon waren beide stadjes wel. Onze hotelkamers gelukkig ook. Warm en droog ook trouwens. Gelukkig bleek het ergste min of meer achter de rug toen we beide stadjes achter ons lieten en konden we daarna op het typisch Noorse zomerweer rekenen: hier een daar een straaltje zon, af en toe een bui, maar vele droge uren en regelmatig streepjes blauw. Het maakt dat je achteraf een Belgische zomer naar waarde leert schatten ;-).