De laatste loodjes…

De kerstvakantie is op komst. Voor de jongste is het al zo ver: zij had vandaag haar laatste examen. De oudste en de echtgenoot gaan nog een druk leer- en verbeterweekend tegemoet en de mama moet nog 2 dagen werken volgende week vooraleer we hier allemaal samen een stapje terugzetten. De laatste week zal nog pittig worden, vooral voor de echtgenoot: de laatste verbeterwerken tegen de klok, daarna 2 dagen deliberaties en ook nog een oudercontact. Gelukkig kan ik wel al een stapje terugzetten en kan ik volgende week zijn drukte een beetje opvangen.

Al hebben we zelf ook nog een rijkgevuld programma: we moeten nog aan de christmas shopping beginnen, we hebben een kerstfeestje gepland en zullen dus ook nog wat uit de kookpotten mogen toveren. Maar ons menu is al opgesteld en dankzij de vrije dagen volgende week kan ik al wat op voorhand werken. Maar vanaf kerstmaandag wordt het echt rustig.

Ik geniet elk jaar met volle teugen van de kerstvakantie. Ik neem de volledige periode vrij en eigenlijk is dit de enige periode in het jaar dat ik zolang gewoon thuis ben. Dan vallen de “moetjes” even voor twee weken weg en kunnen we genieten van de simpele dingen des levens.

Uitslapen. Gelukkig zijn onze dochters al in hun tienerperiode. Blijkbaar hebben hun stelsels dan nood aan meer slaap, waar wij dan mee van profiteren om een paar maanden slaap in te halen ;-).

Uitstapjes. Een shoptripje hebben we al gepland en ook een bezoekje aan de Harry Potter Expo staat op ons programma, maar voor de rest zijn onze dagen leeg. De agenda is volledig blanco. Er is dus ruimte om te improviseren, om eens voor een dagje zomaar ergens heen te trekken, maar we laten de mogelijkheden open. We kunnen er ook voor kiezen om gewoon een dagje thuis te blijven, om allemaal, ieder op zijn eigen plekje met een boek in de zetel te duiken en ons even te verliezen in een pakkend verhaal. Geen gerush, gewoon dag per dag bekijken of we zin hebben om iets te doen, of niet. Dat is pas luxe, dat is pas vakantie.

Kwalitijd, met zijn tweetjes, met zijn viertjes. Het is een drukke feestperiode, we vieren ook graag in ruimer familieverband, maar tussenin is het dan gewoon fijn om samen tijd door te brengen. Met ons viertjes, maar we zullen ook wel even tijd maken voor ons tweetjes. December is traditioneel een hectische maand voor de echtgenoot met de examenperiode, veel kwalitijd schiet er dan niet over. Dat maken we dan wel dubbel en dik goed tijdens de vakantie.

Het huishouden. Dat stopt uiteraard niet de komende vakantieperiode: er zal gekookt worden, gewassen en gestreken. Maar ik hoef er niet alles in sneltreinvaart door te draaien in een weekend, wil ik niet met een achterstand aan de werkweek beginnen. Het kan in stukjes en beetjes en als we eens een dag geen zin hebben, is er geen man overboord, dan is er morgen een nieuwe dag. Eigenlijk geniet ik daar van. Er zal tijd zijn om te koken, misschien zelfs om eens te bakken en te experimenteren en tussendoor kan er al eens een mandje strijk passeren. Er zal wat minder druk achter zitten en dan valt het voor mij allemaal wel mee.

En hoewel mijn hoofd stiekem al begint te denken, “misschien kunnen we hier en daar toch een klein opruim- of ander projectje inplannen”, gaan we dat toch maar niet doen. Geen plannen, geen projecten groot of klein, gewoon thuis genieten en even tot rust komen. Benieuwd hoe lang ik dat weer ga volhouden ;-).

Advertentie

Vakantieplannen

Een rustige week thuis met ons viertjes. Een beetje uitblazen, op het gemakje het huishouden wat bijwerken en vooral veel kwalitijd met ons viertjes. Dat was het plan. Maar toen begonnen ook de tienerdochters hun agenda in te vullen. Blijkt dat er intussen nog één lege dag overblijft voor gezinsplannetjes. De rest van de dagen hebben de tienerdochters gevuld en “mogen” wij voornamelijk opdraven als chauffeur.

Weg zijn de dagen dat onze dochters op ons vertrouwden om hen te entertainen en dat een vakantie thuis wel eens eindeloos lang kon lijken. Dat ze na een voormiddag al doorheen “al” hun speelgoed waren en “zich verveelden”. Dat ze nog een halve dag later vooral op elkaars kap zaten en we dan maar het huis uit trokken om hen even af te leiden en daar niet echt geweldig in slaagden. Want wat de ene fijn vond, kon de andere weer een pak minder appreciëren.

Maar het kon ook anders. Soms hadden ze net voor de vakantie iets kleins mogen kiezen uit de speelgoedwinkel. Bij ons ging het dan vaak over een klein doosje Playmobil. Waarop ze papa dan smeekten om de rest van de dozen van zolder te halen, die vaak amper een paar weken eerder opgeruimd waren. Een hele week lang werden er dan hele Playmobildorpen gebouwd en waren ze urenlang zoet met het zoeken naar nog meer spulletjes voor hun huizen in de verschillende dozen. Een hele week lang stond onze eettafel dan volgebouwd met huizen, winkels, de school en andere gebouwen en stonden verschillende dozen open rond de tafel. Op mama’s vraag om ’s avonds alstublieft toch een beetje op te ruimen, klonk het unisono, “maar dat kan niet, mama, mag het alstublieft blijven staan, we hebben hier zo lang aan gebouwd en we gaan morgen écht waar nog verder spelen”.

Die tijd ligt intussen achter ons. Kleine meisjes worden groot. Intussen wordt er gelezen, geshopt, bouwen ze dorpen op de computer en hangen ze voor tv. Kunnen ze elkaars tv-smaak niet altijd waarderen, maar trekken ze toch samen aan hetzelfde zeel als ze de mama en de papa willen overtuigen om nog één aflevering te mogen zien, “alstublieft”. En sinds ze allebei in het middelbaar zitten, wordt er opvallend vaak met de vriendinnen afgesproken. Hier, bij de vriendinnen thuis, of om samen iets te doen. Sindsdien zijn wij chauffeurs, die vooral last minute nog een wijziging van plannen mogen opvangen.

En dus zullen vooral de mama en de papa deze week veel kwalitijd samen hebben en wordt het al een hele boekhouding om bij te houden wie wanneer waar zit. Maar ’s avonds hangen we wel samen in de zetel. Dan installeren we ons onder onze tv-dekentjes en kijken we samen “Gossip Girl”. De papa zucht dan eens diep, neemt een boek en trekt zich strategisch terug in de leeszetel in de tuinkamer. Geen grootse plannen deze week, maar vooral veel genieten van de kleine geluksmomentjes samen.

De #ploft-in-uwe-zetel-avond

Minister van Welzijn Jo Van Deurzen heeft het idee van “donderdag-datedag” gelanceerd. Koppels moeten meer tijd voor elkaar vrijmaken en kunnen dus best één avond per week voor elkaar reserveren. Alhoewel ik het concept zeer genegen ben, vind ik het niet zo makkelijk in de praktijk te brengen en dus lanceer ik bij deze een iets praktischer alternatief, de “ploft-in-uwe-zetel-avond”. Wij geven hiervoor vanavond met veel plezier het startschot.

Lang geleden, toen we nog geen kinderen hadden (en de dieren nog spraken) was het allemaal simpeler. Toen was het elke avond date. Toen hadden we ook nog tijd voor hobby’s. Intussen bepalen de kinderen voor een groot stuk onze agenda. Zij hebben wel hobby’s en hebben iemand nodig om hen van en naar hun dansen, tennis, stikles,… te voeren. Of naar de vriendinnen, want zij hebben ook nog een sociaal leven, in tegenstelling tot hun oudjes ;-).

Natuurlijk is het niet zo erg gesteld. Maar het is niet simpel om het huishouden, je professionele leven en het leven van je kinderen te combineren. Zeker niet als je tussendoor ook nog af en toe eens wat me-time wil of het spannend wil houden in je relatie. Het is elke week opnieuw nogal een uitgebreide to do-lijst om af te werken en een heel geregel om alle balletjes in de lucht te houden. Meestal lukt het, maar soms wordt er al eens iets “vergeten”. Soms moeten er ook gewoon keuzes gemaakt worden: zal ik strijken vanavond, of gaan we samen in de zetel zitten? Wordt er nog voor school gewerkt of zijn we te moe? En vaak ruilen we me-time of kwalitijd met ons tweetjes in voor een extra halfuurtje nachtrust. Zodat we de volgende ochtend toch enigszins uitgeslapen aan een nieuwe werkdag kunnen beginnen.

img_7358_miniMaar vrijdag is onze “ploft-in-uwe-zetel-avond”. Dan doen we niks, maar installeren we ons met ons tweetjes in de zetel voor televisie. Soms durven we zelfs eens een flesje wijn te ontkurken. Elke week doen we ook verwoede pogingen om de kinderen op tijd in hun bed te krijgen, maar slagen we daar jammer genoeg hoe langer hoe minder in ;-). Maar om minister Van Deurzen een plezier te doen, zal ik zelfs wat kaarsjes aansteken. Dan kunnen we even de illusie hoog houden dat we nog eens een romantisch tête-à-tête beleven, terwijl we het Britse Poldark volgen. Romantiek voor mij, (een beetje) spanning en avontuur voor de echtgenoot.

En morgenvroeg, tegen een uur of tien, na een verkwikkende nachtrust, zal ik eens nadenken over onze volgende date en hoe we die gaan organiseren. Ooit. Als we de kinderen eindelijk het huis uit gekregen hebben ;-).

Goede voornemens: de januari-versie

loesjeDe eerste maand van 2015 zit erop. Tijd om een eerste tussenstand te maken na onze goede voornemens bij het begin van het nieuwe jaar. En ik zal maar meteen heel eerlijk zijn: veel heb ik er nog niet van gebakken. Herpakken wordt de boodschap voor februari.

Meer kwalitijd

Er waren een paar heel leuke nieuwjaarsfeestjes. Maar er was ook veel werk. Ondanks alle goede voornemens zaten we al heel snel terug in de dagdagelijkse stress. De echtgenoot had al meteen een paar dringende deadlines, onze kuisvrouw viel geblesseerd uit , het was een beetje pompen deze maand… Gelukkig belooft februari – voorlopig nog maagdelijk qua verplichtingen – met zijn krokusvakantie beterschap.

Minder Cola Light

Min of meer gelukt. Ik ben er voor het grootste deel in geslaagd om mijn inname te beperken tot één blikje per dag. Helaas moet ik wel bekennen dat ik de laatste week stilaan terug in mijn oude gewoontes hervallen ben: ik heb intussen toch al een keer of 5 gezondigd tot 2 blikjes per dag.

Over mijn suikerinname kan ik kort zijn: ik denk niet dat daar iets wezenlijks aan veranderd is. Het is voor mij trouwens een onmogelijke opgave om op feestjes niet aan de desserts te zitten, goede voornemens of niet 😉 Maar we onthouden enkel de gelukte dagen en zullen in februari op hetzelfde elan doorgaan.

Gezonder eten

Ik doe pogingen. Ik probeer zo vaak mogelijk te ontbijten met havermout. Daar voeg ik dan een banaan en een kiwi (en wat honing) bij. Dan heb ik meteen ook mijn fruit binnen. Maar op sommige dagen vind ik het gewoon teveel moeite om dat ’s morgens allemaal nog klaar te maken (naast de boterhammetjes van de kinderen). Ik zoek nog naar een praktische manier om alles geregeld te krijgen. Maar ik moet eerlijk zijn: als de echtgenoot verse mattentaartjes meebrengt van de bakker, kan de havermout me gestolen worden (hoewel ik het eigenlijk echt wel lekker vind).

Sporten

Dat lukt me zonder problemen. Het is intussen ook al een gewoonte geworden om zo’n 4 à 5 keer per week een uurtje te fietsen. Druk of niet, daar maak ik altijd tijd voor.

Lezen

Ik zit nog altijd in een leesdip. Ik heb deze maand wel wat romannetjes gelezen, maar niks dat het vermelden waard is. Bij een paar boeken kon ik zelfs niet het geduld opbrengen om ze helemaal uit te lezen. Ik ben het einde gaan lezen en heb dan besloten dat ik het niet meer de moeite vond om ze helemaal te doorworstelen (“Het tennisweekend” – Madeleine Wickham en “Aan de andere kant” – Jane Green).

loesje2Januari was jammer genoeg een drukke maand. Februari wordt dus de maand dat we ons herpakken 😉 En hoe gaat het met jullie goede voornemens? Hebben die de eerste maand van 2015 overleefd? Hadden jullie een goed excuus? Willen jullie jezelf herpakken? Of is het goed zoals het is?