Stiekeme (eet)pleziertjes

Ik eet graag. Ik denk dat dat al wel duidelijk is. Nadat ik eerder al mijn stiekeme boekpleziertjes en mijn stiekeme muziekpleziertjes opbiechtte, zullen we het vandaag eens hebben over de dingen die ik graag snoep. Met andere woorden, er mag geen voedingswaarde inzitten. Ik vrees dat het wel eens een lang lijstje zou kunnen worden 😉

  • Witte twix. Er zijn er momenteel weer! Kleintjes! Maar geen probleem! Om zeker niet zonder te vallen hebben we meteen 5 grote zakken ingeslagen. Het favoriete tussendoortje van de oudste en de mama…
  • Witte Oreo’s. Met dank aan de dochters die ermee thuis kwamen. Wat een ontdekking!
  • Chips. Momenteel gaat de voorkeur uit naar Lay’s Peper en zout en Lay’s Ovenbaked Olive Oil & Herbs (maar dat wil nogal eens wisselen). Sinds een paar jaar kopen wij chips enkel nog in kleine verpakkingen van 45 g. Ja, ik weet dat dat duurder is. Maar enkel op deze manier stop ik ook na 45 g. Geef mij een zak van 170 g in handen en ik eet ‘m leeg. Onder het motto: aangezien ik toch zondig, kan ik dat maar beter in één keer goed doen, anders zondig ik morgen zeker opnieuw 😉
  • Mattentaartjes: het ideale ontbijt. Maar ik weet niet of dit echt in dit rijtje thuishoort, dit valt volgens mij nog enigszins onder de voedzame eetwaren.
  • Ijs. Een hoorntje met een bolletje chocolade-ijs van De Ijsberg in Beerzel. Of zelfgemaakt vanilleijs (vers gedraaid) met zelfgemaakte chocoladesaus (van melkchocolade). Of in een gelateria in Italië écht niet kunnen kiezen en dan maar dagen na elkaar elke dag een andere smaak uittesten. Of een pot Ben & Jerry’s meenemen uit de Colruyt en die ’s avonds in je eentje uitlepelen (en je dan pas realiseren dat je net een halve liter crème op hebt).
  • Snoep uit de snoepwinkel. Als de dochters gaan “Nieuwjaarzingen”, komen zij wel eens met van die grote snoepzakken thuis. Op een rustige tv-avond durven de echtgenoot en ik er wel eens eentje soldaat maken. Ik durf dat trouwens ook in mijn eentje 😉 Ik heb een voorkeur voor de aardbeien en kersen, maar eigenlijk ben ik niet kieskeurig: als het maar plakt, zoet en zuur is (en liefst afwisselend). Schandalig eigenlijk, hoe wij ons de zuurverdiende bijeengezongen snoepjes van de dochters toe-eigenen. Maar het is voor een goed doel: het is ongezond en we bezorgen hen op die manier gezonde, mooie, witte tanden 😉
  • Zelfgemaakte verse cake, brownies, biscotti con cornflakes, biscotti met chocolade en amandelen en andere bakexperimenten. Ik bak ontzettend graag, ik experimenteer ook graag en ik eet ook graag alles op, zeker als het vers uit de oven komt…
  • Zelfgemaakte tiramisu: de originele versie (met amaretto) of de versie met aardbeien en limoncello. Uiteraard met veel drank 😉
  • Zelfgemaakte chocomousse
  • Zelfgemaakte “sneeuwballenroom” (vanillepudding met eiwitschuimpjes)

dessert_miniIk ben duidelijk een zoetebekje, op de chips na. Maar ik ben wel een gedisciplineerde snoeper: één zonde per dag! Dat scherpt het verlangen aan én het houdt me gezond. Gelukkig ben ik ook dol op gezonde voeding. Ik vind mijn havermoutontbijt gewoon heerlijk én ik geniet ook echt van fruit…

En wat zijn jullie favoriete eetzondes? Kwestie van nog wat inspiratie op te doen en de lijst nog wat verder aan te vullen 😉

Advertentie

Een gestolen dagje…

koekjes_miniVandaag had de jongste een “facultatieve verlofdag” en dus had de mama ook een dagje verlof. Lang uitslapen zat er helaas niet in, want de echtgenoot en de oudste hadden wél school en de jongste zat nog in haar schoolslaapritme en was dus ook vroeg uit de veren. Zo hadden we wel een hele lange dag voor ons. Het enige dat vandaag “moest”, was eten maken en de dames in de namiddag van en naar hun danslessen brengen. Voor de rest had ik niet echt plannen gemaakt.

Vroeger was ik er nochtans héél goed in om zo’n snipperdagje meteen helemaal vol te plannen. Nooit echt grootse dingen, maar ik plande meteen te koken voor 2 dagen, het huis op te ruimen, de was bij te werken… Dat heb ik intussen afgeleerd (min of meer). Ik slaagde er immers nooit in al mijn plannen volledig af te werken en dat leidde dan weer tot frustratie. Bovendien heb ik intussen (ook min of meer 😉 ) geleerd dat je bewust ook momenten moet inplannen om gas terug te nemen. Dat het geen kwaad kan om af en toe op een vrije dag gewoon te niksen…

Maar uiteraard was de dag goed gevuld. Een uurtje fietsen, eten maken, de dames van en naar de dansles brengen, wat opruimen… Maar tussen het gerommel en gerij in, zijn we er ook in geslaagd om koekjes te bakken én kweetniehoeveel bladzijden te lezen in  “Tot ziens daarboven” (“Au revoir là-haut”) van Pierre Lemaitre. Schitterend boek! En dan blijf je lezen… (en dan laat je de mand strijk voor wat hij is). Zonder schuldgevoelens. (Jawel!) Want het is duidelijk een meesterwerk. En tijd besteed aan schoonheid of kunst is nooit verloren. Aan (het maken van) eten ook niet trouwens 😉

En zo is het hoofd even volledig leeg. Was de drukte even een dagje ver weg. Wat een luxe!

PS: En dan nu de mand strijk 😉

Stiekeme (muziek)pleziertjes

Zalige blog gelezen vandaag over “guilty pleasures”. Lilith wil geen sorry zeggen omdat ze in de auto soms naar Marco Borsato luistert. Awel, ik beken, ik luister soms ook naar Marco Borsato in de auto. Meer zelfs, ik durf zelfs luidkeels meezingen met Marco Borsato in de auto. Ik let er intussen wel op dat mijn ramen dan niet openstaan en in de file probeer ik me wel serieus te houden, gezien mijn vroegere flaters

Ik heb zo ook wel van die kleine dingetjes waar ik stiekem (of net heel openlijk) heel veel plezier aan beleef. Maar ze zijn soms zo fout dat je je niet durft te outen. En toch. In het begin van nieuwe jaar kan het al eens deugd doen om schoon schip te maken. Om met een schone lei verder te kunnen. En dus zetten we – voor eens en altijd – onze stiekeme pleziertjes op een rij. Te beginnen met mijn muzikale “guilty pleasures”.

Stiekeme muziekpleziertjes

Ik hou ontzettend veel van muziek. En ik kan foute muziek ook wel appreciëren. En hoe meer herinneringen vasthangen aan bepaalde liedjes, hoe liever ik ze hoor. Net of je bij het horen van een bepaald nummer onmiddellijk teruggekatapulteerd wordt in de tijd.

“And when the rain begins to fall” – Jermaine Jackson & Pia Zadora. Een van de evergreens uit mijn studententijd. Voor altijd gelinkt aan de beruchte discofuiven in onze Fakbar. Dat het plafond toen nooit is ingestort, is me al die jaren later nog een raadsel. Tijdens de Klio-discofeestjes naar het toilet gaan, was een hachelijke onderneming als een verdiep hoger een hele dansvloer stond te springen 😉

“Eve of destruction” – Barry McGuire. Nog ééntje uit dezelfde tijd, maar met iets andere setting. Dit was een nummertje dat gereserveerd was voor de (heel) vroege uurtjes. Dit draaiden we rond de “laatste van de Fak”. Ik heb nog getapt in onze Fakbar. Als de allerlaatste “Fakmeubels” nog op de barstoelen hingen, werd de bel van “de laatste van de Fak” geluid. De muziek werd dan stiller gezet, iedereen kreeg nog een laatste drankje, er werd opgeruimd en afgesloten. Een bepaalde avond hadden de laatste “Fakmeubels” nog geen zin om al te vertrekken. “Eve of destruction” werd gespeeld, er werd nog een laatste keer rechtgestaan (op de krukken) en met de (laatste) pint in de hand luidkeels meegebruld op dit nummer. Zalige herinneringen!

“Dance with the Devils” Zomer 2014, op verlof in Italië, tijdens het WK. In onze agriturismo was er elke dinsdag een feestje. Zo ook de avond van België – Verenigde Staten. De vele Belgen (waaronder wij) waren die avond al vroeg in de stemming. We waren er klaar voor. En dus hebben we het dansfeestje een beetje opgevrolijkt met onze Belgische WK-“hits”. Absoluut foute muziek, maar daar en toen klopte het plaatje volledig. We hebben staan dansen en springen, staan meebrullen met de namen van onze Duivels,… En later die avond wonnen we nog ook. Onvergetelijk!

En hebben jullie zo van die stiekeme muziekpleziertjes? Welke foute liedjes kunnen jullie ondanks alles bekoren? Laat jullie tips maar komen 😉