A smile a day…

Vanmorgen op weg naar het werk. Zoals gewoonlijk nog niet 100% wakker. Vanaf het station heb ik nog een kwartiertje wandelen voor de boeg. Doorheen een typische stedelijke woonwijk, waarvoor ik hoe langer hoe meer sympathie krijg. Af en toe passeert er een bus of een fietser. Soms zelfs al eens een auto of een eenzame wandelaar.

Het is het moment van de dag waarop ik in gedachten de komende dag al een beetje overloop. Dat ik me mentaal voorbereid op wat komen gaat. Maar even vaak loop ik ook gewoon gedachteloos verder, met de blik op nul en een lege geest. Alleen maar stappend en me concentrerend op mijn tempo, op die éne kasseistrook die elke morgen toch wat tricky is op mijn hakken en op de vele dwarsstraatjes die ik kruis, telkens hopend dat er toch geen auto of fietser zal opduiken die me nog te snel wil af zijn en me vaak nogal scherp de pas afsnijdt.

Vaak ben ik me tegelijkertijd bewust en niet bewust van mijn omgeving. Soms ben ik al 3 bochten verder zonder dat ik weer weet hoe ik daar geraakt ben en vraag ik me af of ik vanmorgen die bloemenwinkel of die frituur (mijn ijkpunten) wel gepasseerd ben. En dan zie ik wel beweging rond mij zonder écht oog te hebben voor de mensen rond mij.

Vandaag liep het echter anders. Vanmorgen werd mijn aandacht getrokken door een klein meisje in een bakfiets. En terwijl ik me van haar bewust werd, brak haar gezichtje open in een prachtige glimlach. Een glimlach die haar van oor tot oor deed stralen, een glimlach die héél haar snoetje oplichtte. Ik reageerde verrast en zwaaide heel even, waardoor ze nog harder straalde. Het nam amper een paar seconden in beslag en toen verdween ze in een bocht en kon ik haar niet meer zien.

Maar wat een schone manier om de dag te beginnen! Wat een straaltje zon bracht dat kleine meisje in een grijze ochtend. Wat zat ze te glunderen. Héél eventjes was ik compleet overdonderd. Ze zal het allicht niet beseft hebben, maar ze heeft mijn hele dag gekleurd. Dat kleine meisje in de bakfiets, met haar prachtige, uitbundige lach op een doodgewone, grijze ochtend in Antwerpen. Soms zit geluk écht wel in de kleine dingen.

glimlach

(www.loesje.nl)

Advertentie