Vijf op vrijdag, thuiskomen

Elk gezin heeft zo zijn vaste gewoontes. In ons gezin ben ik degene die als laatste thuis komt na een dag werken. De echtgenoot en de dochters zijn al lang aan hun (t)huiswerk begonnen als mijn werkdag erop zit. Wat zijn de vijf dingen die ik eerst doe als ik thuis kom? Een nieuwe vijf op vrijdag.

De brievenbus checken. Voor ik ons huis binnenstap, zal ik altijd even het klepje van de brievenbus openen om te zien of er nog rekeningen, reclame of kranten in zitten. Als dat het geval is, probeer ik – zonder de bus zelf te openen – mijn hand doorheen de smalle opening te wurmen om de resterende post eruit te vissen.

Mijn jas uitdoen en op de kapstok hangen. Het eerste wat ik doe als ik thuiskom, is mijn professionele zelve bij de deur achterlaten. Dat betekent jas uitdoen, aan de kapstok hangen, rugzak in de gang deponeren en leegmaken en vaak me ook nog omkleden. Het sein dat de werkdag erop zit. Jammer genoeg wil mijn brein dit tijdelijk “afscheid” van de werkdag niet altijd volgen 😉.

11 centimeter krimpen. Na een ganse dag op hakken, is het vaak een opluchting dat de schoenen uit kunnen en dat ik mijn pantoffels of slippers mag aantrekken. Maar dat betekent in mijn geval meteen ook dat ik minstens 11 centimeter kleiner word.

De echtgenoot kussen en vragen hoe zijn dag was. Op het moment dat ik thuis arriveer, is de echtgenoot meestal druk bezig in de keuken. Ik voeg me bij hem en we babbelen meestal kort even hoe de dag geweest is, voor hem en voor mij. Daarna zoek ik de dochters op en vraag hen hoe hun dag geweest was. Tijdens het schooljaar zitten ze echter meestal verspreid doorheen het huis aan hun schoolwerk te werken en dan stellen we dit moment uit tot aan tafel, tijdens het eten.

Eten. We moeten er eerlijk in zijn, als je aan de echtgenoot zou vragen wat het eerste is wat ik doe als ik thuis kom, dan zal hij allicht “eten” noemen. Meestal is mijn laatste maaltijd al véél te lang geleden tegen het moment dat ik thuis arriveer en dan heeft mijn lichaam hoge nood aan extra brandstof. We zouden dat kunnen oplossen door ’s middags nét iets later te lunchen, maar dat is ook zo één van die goede voornemens die ik NOOIT weet te realiseren. Tegen 12 uur zijn mijn boterhammetjes meestal op en dus heb ik zéér grote honger als ik om 18 uur eindelijk thuis ben. Een vieruurtje (we moeten eerlijk zijn: ik ben al blij als ik drie uur haal) is tegen dan ook al lang weer verbrand en vergeten.

Nadat we gegeten hebben, begint onze avond. Dan ruimen we op, doen we huishoudelijke klusjes en begint de echtgenoot meestal aan het tweede deel van zijn werkdag. Terwijl ik mogelijk de strijkplank bovenhaal, wachten er voor hem vaak nog verbeterwerk of lesvoorbereidingen. Op andere avonden kunnen we nog wat chauffeur spelen en de dochters naar hun dans-, tennis- of naailes brengen. Het leven zoals het is, op een normale weekavond, ten huize Tifosa.

Advertentie