Laat december maar komen!

December is voor mij een van de mooiste maanden van het jaar. Dat was het al als kind, toen ik mij nog volledig kon onderdompelen in de magie van de Sint en later die maand mocht aftellen naar mijn verjaardag, de kerstboom en de nieuwjaarsbrieven. Dat is het nog steeds als volwassene, al zijn de redenen nu natuurlijk een beetje anders:

  • December is nog altijd magie en verwachting. Het is aftellen naar de kerstboom, naar het versieren van het huis.
  • Het is je ogen uitkijken naar de kerstverlichting die intussen toch al frequenter in het straatbeeld begint op te duiken. Daarnet nog bij die ene buur die van zijn volledige voortuin altijd een glitterende lichtbal maakt. Toch moeten glimlachen om alle verzamelde kerstkitsch.
  • Het is aftellen naar een nieuw begin. Het is de laatste maand van het jaar: tijd om even terug te blikken op het voorbije jaar. Maar altijd in de wetenschap dat je binnenkort weer met een nieuwe, lege lei mag starten.
  • Het is een poging doen om dit jaar wel kerstkaartjes te maken en op tijd verstuurd te hebben. In 2017 nog zou voor de verandering eens fijn zijn.
  • Het is soms al even oefenen voor het schrijven van een nieuw cijfertje: 2018.
  • Het is het moment om kalenders in huis te halen die nog volledig blanco zijn en je beschroomd voelen als je voor het eerst een nieuwe afspraak in het nieuwe jaar moet inschrijven.
  • Het is kerstlijstjes maken en hopen dat die vele boeken- en geschenktips die je de voorbije maanden als een volleerde hoarder verzamelde, misschien wel onder de kerstboom zullen liggen.
  • Het is vakantie. Het is gezellig samen thuis zijn. Het is tijd maken voor elkaar, voor de kleine geneugten des levens.
  • Het is de kachel aansteken, de kaarsjes doen branden, de lichtjes van de kerstboom laten schijnen, een boek nemen en in de zetel gaan zitten. Het is tijd hebben om te lezen. Om dan soms, na een uurtje in een andere wereld geweest te zijn, rond je te kijken en zien dat dat voor de rest ook geldt, verspreid doorheen het huis.
  • Het zijn examens met studerende dochters en een verbeterende echtgenoot. Dat geeft elke keer opnieuw een speciale sfeer in huis.
  • Het is verwennerij voor de dochters en de echtgenoot: een glaasje drank brengen, een koekje of wat fruit tussendoor. Het is cake bakken en hun lievelingskostjes koken.
  • Het is stil in huis wanneer er gestudeerd wordt. En dus profiteert ook de mama ervan om al wat sneller de wasmanden bij te werken en hier en daar wat kleine klusjes te doen. Om dan de dochters de gezegende uitspraak te ontlokken: “Elke keer dat wij moeten studeren, wordt er hier gestofzuigd. Je doet er echt om, hè?” “Neen, maar ik kan mij beter ook nuttig bezighouden terwijl jullie werken, niet?”, “OK, maar dan toch liever in stilte!”
  • Het is uitgelatenheid van zodra de examens erop zitten. Gezelligheid troef ook: de dochters hebben een paar dagen vrij en ook mama probeert thuis te zijn. Intussen worden die paar dagen vrolijk volgepland en fungeert de mama vooral als chauffeur, maar één dag houden we voor ons drietjes, om samen te shoppen.
  • Het is tijd voor “Home Alone” (alledrie), voor “A Christmas Carol” en doe “Love Actually” ook nog maar een keertje.
  • Het is veel en uitgebreid koken.
  • Het is hopen op een dagje sneeuw. En keihard duimen dat je die éne dag dat het in België nog eens wit ziet, niet de baan op moet.
  • Het is pakjes zoeken, heel soms een geweldige ingeving krijgen en in stilte genieten als de verrassing slaagt.
  • Het is feest vieren, je mooi maken, samen eten, samen genieten, samen pakjes openen.
  • Het is Music for Life.
  • Het is er even met zijn tweeën tussenuit glippen.

December is en blijft een tijd om samen te zijn, om te genieten. Thuis, met de hele familie. Het is elke keer weer beseffen dat je gezegend bent, samen, en daar intens dankbaar om zijn. Nog 2 nachtjes en we beginnen aan “mijn” maand.

PS: Als dat hele kerstgedoe u gestolen kan worden, kan u de komende maand mijn blog misschien best af en toe eens mijden. U weze gewaarschuwd ;-).

Advertentie

Vijf op vrijdag: december-voorpret

Het einde van november is in zicht. Het zijn de somberste dagen van het jaar en er is voorlopig nog te weinig kerstverlichting om de boel wat op te fleuren. Het is donker als je naar je werk vertrekt en het wordt alweer donker als je naar huis terugkeert. Maar we maken het thuis gezellig: we halen bloemetjes in huis, we doen onze kachel branden, steken onze kaarsjes aan en beginnen stilaan plannen te maken voor de feestdagen.

We denken al eens na over goede voornemens voor 2018. Na bijna 44 jaar op deze wereld heb ik wel door dat ik geen goede voornemens hoef te maken op 1 januari. Het duurt in de maand januari vaak welgeteld een (paar) dag(en) vooraleer we de goede doelstellingen door ramen en deuren zwieren. Maar vorig jaar heb ik stiekem in december komaf gemaakt met mijn Cola Light-verslaving. (Still going strong, trouwens!) Het duurt 3 weken om van een voornemen een gewoonte te maken. En dus wil ik in december misschien nog eens een experimentje opzetten. Wie weet heb ik dan tegen januari opnieuw een gewoonte die mijn leven beter maakt, in plaats van een vage wens om het eindelijk eens volledig anders aan te pakken. Te beginnen op 1 januari. Of 2 januari. Of de maandag na de vakantie. Misschien. Of toch maar niet?!

We beginnen stilaan al eens aan de feesten te denken. Wat gaan we wanneer doen en met wie? Zullen we er eindelijk nog eens in slagen om dit jaar wel kerstkaartjes gemaakt te krijgen en te versturen? Wanneer kunnen en mogen we de kerstboom zetten? Vaag beginnen we ook al wat te mijmeren over onze kerstlijstjes: boeken die we nog willen lezen, series die we willen zien, muziek die we willen horen, hoeven we even niet meer zelf te kopen. We beginnen ze te verzamelen op ons wenslijstje. Ideeën om de geliefden te verrassen beginnen stilaan ook op te borrelen. Het enthousiasme voor Sinterklaas begint hier intussen toch wat te zakken. Met twee tienerdochters in volle examenvoorbereiding is de magie toch wat verder te zoeken en dus kijken we liever uit naar de kerstvakantie en de eindejaarsfeesten. Al zal het ook wel even slikken worden als de oudste dit jaar voor het eerst zal uitgaan op Oudjaar en er om middernacht dus niet “live” zal zijn voor de kussen en wensen. Misschien moet ik dat “loslaten” toch aan mijn goede voornemens toevoegen 😉.

We beginnen de post-examenweek al te plannen. Het gaat ineens allemaal zo vlug. Nog één week les en daarna beginnen mijn huisgenoten (beetje bij beetje) aan hun examens. Dat eerste trimester is weer voorbij gevlogen. Daarna twee weken doorbijten en dan zijn we allemaal samen thuis. Het moment om nog wat aankopen te doen en om gewoon samen wat te cocoonen bij de kerstboom. De echtgenoot heeft dan wel nog een drukke week, maar het is gewoon fijn om dan met ons drietjes samen wat te plannen. Om te gaan shoppen, om wat “vrouwenfilms” te kijken, om gezellig samen te bakken. Om de echtgenoot in de watten te leggen als hij tegen zijn verbeterdeadlines aankijkt of lange dagen op school maakt.

We tellen al een beetje af naar Music For Life en De Tijdloze. Als de examens er voor de dochters opzitten, begint Music For Life. Het is gewoon gezellig om dan samen thuis te zijn. De lichtjes in de kerstboom branden, en liggen pakjes klaar en de tv staat de hele dag op. Geweldige muziek, pakkende verhalen en dat enthousiasme in de kou, ik krijg het er écht warm van. In die periode vind ik het vaak zonde dat de gewone programmering van de zenders “Music for Life” verdringt.

Op Oudjaar maakt “De Tijdloze” al jaren deel uit van onze feestvreugde. Als er in huis gevierd wordt, is de Tijdloze de achtergrondmuziek bij het koken, het klaarmaken en de start van de gezelligheid. Als we buitenshuis vieren, vind ik het vaak zonde dat we nét in de top 20 moeten vertrekken. Al checken we rond 8 uur altijd nog even wie er dit jaar nu weer op één staat in “onze” Tijdloze.

44. Ergens tussendoor mag ik ook nog eens wat kaarsjes uitblazen. Het wordt een mooi, evenwichtig getalletje dit jaar. “Ocharme, zo midden in de feesten verjaren, vind je dat niet erg?” Neen. Het maakt december extra bijzonder. Midden in de feest- en examen-drukte was er altijd ook even tijd voor mijn speciale dag. Al toen ik kind was en nog steeds nu ik “groot” ben.

Aanleiding van dit blogje was een mailtje van StuBru om te stemmen voor de Tijdloze. Ineens besef je dat het toch wel weer heel snel gegaan is. Het zijn dan misschien de donkerste dagen, maar hier en daar begint er toch een eenzame kerstversiering op te duiken. Het “holiday season” is er écht bijna. Laat de voorpret dus maar beginnen!

Tijdloze top 3

As we speak #feestelijk december

Een “As we speak” is een blogpost waarin je vertelt over je huidige bezigheden. Kleine zaken die je gelukkig, gek of gefrustreerd maken, maar die geen hele blogpost waard zijn. Een verzameling kleine feitjes dus waarin je even halt houdt bij het leven “zoals het is”. Een poging tot een terugkerend rubriekje, geïnspireerd door Lilith van Tales from the Crib.

Feesten. Ik ben dol op december: de Sint, mijn verjaardag, Kerstmis, Oudjaar: de reeks feesten is eindeloos en houdt niet op. We mogen de schoentjes vullen, de kerstboom zetten en veel vieren. Zelfs de daarbij horende zoektochten naar de ideale cadeaus vind ik niet erg. Het blijft een uitdaging om telkens weer het juiste geschenkje te vinden voor de dochters, de echtgenoot of de familieleden van wie we de namen trokken. Dat het hoe langer hoe moeilijker wordt nu de dochters stilaan uitgroeien tot dames met een eigen wil en karakter, maar dat het des te fijner is als de verrassing toch slaagt.

Eten. Het was een overdadige maand. We vierden heel wat lekkere feestjes en we werden door de Sint ook weer rijkelijk voorzien van chocolade en ander snoep. We maakten eindelijk komaf met de Cola Light-verslaving (still going strong – 4 weken!). Toch bleek er bij de start van het nieuwe jaar een kilo minder op de weegschaal te prijken. Nochtans is het met het sporten niet zo geweldig gesteld. Zou enkel het afzweren van de Cola Light dat effect hebben, of lag het aan de rust en de geborgenheid van twee weken vakantie?

Sporten. Tja, het fietsen is hier al een paar maanden véél minder. Geen tijd, geen goesting, het komt er niet meer van. Maar er wordt wel gewandeld. We doen hier elke dag wel een poging om de doelen uit onze stappenteller te halen. Meestal lukt dat wel in werkperiodes (van en naar de trein stappen én een middagwandelingetje zorgen voor 60 minuten beweging en 6000 stappen), maar op thuisdagen en in weekends kom ik nog niet in de buurt van mijn opgelegde doel. Dat hebben we deze vakantie gecounterd met uitgebreide wandelingen met de hond. Zij vaarde er wel bij, ik ook. Dat beest is nu wel rotverwend en zal – net als ik – moeten afkicken…

Lezen. Het heeft een tijdje geduurd, maar ik heb deze vakantie eindelijk “Lara” van Anna Pasternak uitgelezen. Over de “verboden” liefde van de Russische schrijver Boris Pasternak voor zijn “minnares en literaire muze Olga Ivinskaja”. Hij schreef voor haar Dokter Zjivago, zij zat voor hem liefst twee keer in een Siberisch werkkamp. Ik kende Boris Pasternak niet echt – een naam uit de literatuurgeschiedenis, meer niet – en herinner me alleen flarden van de film met Omar Sharif. “Lara” is een schrijnend document van een onzekere en verdachte tijd voor een man die willens nillens tegen de stroom in roeit. Maar waar zijn “grote liefde” de prijs voor betaalt. Het boek geeft je een dubbel gevoel: ik heb bewondering voor zijn onbuigzaamheid ten opzichte van het regime waarin hij leefde en de risico’s die hij neemt voor zijn literaire werk. Maar tegelijkertijd vind ik hem ook laf en egoïstisch omdat hij “de liefde van zijn leven” niet erkent en beschermt. Ik heb wel Dokter Zjivago op mijn leeslijst gezet voor 2017.

Kijken. We hebben deze vakantie samen met de dochters heel wat oude “romantische” films uit de bibliotheek gehaald en bekeken. Een gat in hun cultuur dat dringend opgevuld diende te worden ;-). Robin Hood (met Kevin Kostner) was een voltreffer: onze dochters leefden intens mee: het was véél te spannend. Zorro (met Antonio Banderas) viel echter door de mand. Best wel grappig, maar wat licht.

img_7674Uitstapjes. We bezochten de Harry Potter Expo in Brussel, wandelden tot aan het Atomium en bewonderden ons Belgische monument. Er met de wagen onderdoor rijden, geeft echt wel een kick. De bollen voor het eerst in de verte spotten ook. Het blinkt écht wel schoon. En zeggen dat dat ding eigenlijk had moeten afgebroken worden na Expo 1958. We bezochten Hasselt, Leuven en Antwerpen. We shopten wat, maar we genoten vooral van onze tijd samen. Wat hebben we toch een schoon en divers land!

Genieten. Van onze kerstvakantie. Van onze tijd samen. Van uitslapen. Van babbelen en lachen. Van feestjes. Van samenzijn. Van wandelingetjes met de hond en de dochters. Van (oude) films kijken met de dochters. Van lekker eten. Van het lezen van een boek, elk in zijn eigen zetel. Om langzaam te ontwaken, uitgebreid te ontbijten en de tijd te nemen voor de krant. Soms doet het zo’n deugd om je terug te trekken in je eigen kringetje. Om heel even de wereld buiten te sluiten.

Maar het zit er weer op. De batterijtjes zijn opgeladen, we zijn klaar om uit ons coconnetje te komen en het nieuwe jaar aan te vatten. School en werk. Veel te snel zullen we ons weer laten meeslepen door de drukte en de sleur van het alledaagse. Maar voorlopig kunnen we er weer even tegen en zijn we klaar voor de uitdagingen die op ons wachten. We kijken er stiekem ook een beetje naar uit. Maar vandaag nog heel even niet…

De laatste loodjes…

De kerstvakantie is op komst. Voor de jongste is het al zo ver: zij had vandaag haar laatste examen. De oudste en de echtgenoot gaan nog een druk leer- en verbeterweekend tegemoet en de mama moet nog 2 dagen werken volgende week vooraleer we hier allemaal samen een stapje terugzetten. De laatste week zal nog pittig worden, vooral voor de echtgenoot: de laatste verbeterwerken tegen de klok, daarna 2 dagen deliberaties en ook nog een oudercontact. Gelukkig kan ik wel al een stapje terugzetten en kan ik volgende week zijn drukte een beetje opvangen.

Al hebben we zelf ook nog een rijkgevuld programma: we moeten nog aan de christmas shopping beginnen, we hebben een kerstfeestje gepland en zullen dus ook nog wat uit de kookpotten mogen toveren. Maar ons menu is al opgesteld en dankzij de vrije dagen volgende week kan ik al wat op voorhand werken. Maar vanaf kerstmaandag wordt het echt rustig.

Ik geniet elk jaar met volle teugen van de kerstvakantie. Ik neem de volledige periode vrij en eigenlijk is dit de enige periode in het jaar dat ik zolang gewoon thuis ben. Dan vallen de “moetjes” even voor twee weken weg en kunnen we genieten van de simpele dingen des levens.

Uitslapen. Gelukkig zijn onze dochters al in hun tienerperiode. Blijkbaar hebben hun stelsels dan nood aan meer slaap, waar wij dan mee van profiteren om een paar maanden slaap in te halen ;-).

Uitstapjes. Een shoptripje hebben we al gepland en ook een bezoekje aan de Harry Potter Expo staat op ons programma, maar voor de rest zijn onze dagen leeg. De agenda is volledig blanco. Er is dus ruimte om te improviseren, om eens voor een dagje zomaar ergens heen te trekken, maar we laten de mogelijkheden open. We kunnen er ook voor kiezen om gewoon een dagje thuis te blijven, om allemaal, ieder op zijn eigen plekje met een boek in de zetel te duiken en ons even te verliezen in een pakkend verhaal. Geen gerush, gewoon dag per dag bekijken of we zin hebben om iets te doen, of niet. Dat is pas luxe, dat is pas vakantie.

Kwalitijd, met zijn tweetjes, met zijn viertjes. Het is een drukke feestperiode, we vieren ook graag in ruimer familieverband, maar tussenin is het dan gewoon fijn om samen tijd door te brengen. Met ons viertjes, maar we zullen ook wel even tijd maken voor ons tweetjes. December is traditioneel een hectische maand voor de echtgenoot met de examenperiode, veel kwalitijd schiet er dan niet over. Dat maken we dan wel dubbel en dik goed tijdens de vakantie.

Het huishouden. Dat stopt uiteraard niet de komende vakantieperiode: er zal gekookt worden, gewassen en gestreken. Maar ik hoef er niet alles in sneltreinvaart door te draaien in een weekend, wil ik niet met een achterstand aan de werkweek beginnen. Het kan in stukjes en beetjes en als we eens een dag geen zin hebben, is er geen man overboord, dan is er morgen een nieuwe dag. Eigenlijk geniet ik daar van. Er zal tijd zijn om te koken, misschien zelfs om eens te bakken en te experimenteren en tussendoor kan er al eens een mandje strijk passeren. Er zal wat minder druk achter zitten en dan valt het voor mij allemaal wel mee.

En hoewel mijn hoofd stiekem al begint te denken, “misschien kunnen we hier en daar toch een klein opruim- of ander projectje inplannen”, gaan we dat toch maar niet doen. Geen plannen, geen projecten groot of klein, gewoon thuis genieten en even tot rust komen. Benieuwd hoe lang ik dat weer ga volhouden ;-).

All I want for Christmas is…

wishlist_miniJa, ik ben er vroeg bij… en toch ook niet. Volgende week is het al december. De leukste maand van het jaar. Eerst de Sint, dan mijn verjaardag, Kerstmis, Oudjaar en Nieuwjaar… Dus dacht ik, laat ik al aan mijn lijstje beginnen. Kwestie van de omgeving nog voldoende tijd te geven om aan de torenhoge verwachtingen te voldoen 😉

Wat mag er onder mijn Kerstboom liggen?

1. Tijd

Het is een druk jaar geweest. Sinds november vorig jaar een nieuwe job, met weekend- en avondshiften. Het was toch wel even aanpassen. Het was intens en op sommige momenten heel zwaar. Maar binnenkort heb ik 3 weken verlof en daar kijk ik héél hard naar uit. Tijd voor de echtgenoot en de dochters. Tijd voor familie en vrienden. Tijd voor feestjes. Tijd om het ritme te laten zakken: uitslapen, rustig ontbijten, de krant lezen, lummelen in de pyjama. Tijd om eens wat series in te halen. Tijd om te fietsen, tijd om te lezen. Tijd om cadeautjes te kopen. Tijd om met de dochters naar de derde Hunger Games te gaan kijken. Tijd om te schaatsen. Tijd om intens van elkaar en van de simpele dingen des levens te genieten. Tijd om plannen te maken. Tijd om wat dromen uit te werken.

Plannen zijn er al. Ik wil koken en bakken; nieuwe dingen uitproberen in de keuken. Ik wil het huis van onder tot boven kuisen (dat zeg ik nu met veel goesting, maar als ik ervoor sta, zal het enthousiasme een pak minder groot zijn) en laten blinken. Ik wil gaan shoppen. Ik ben nog altijd op zoek naar een mooie wintermantel, maar ik heb deze herfst gewoon nog niet de tijd gehad om rustig op zoek te gaan. Dat wordt een projectje voor de solden. Een mooie jurk of een schoon ensemble is ook altijd welkom, maar eigenlijk gaat het niet om de “buit”, het gaat om het slenteren, het kijken, het genieten van elkaars gezelschap, het rustig lunchen,… Tijd dus, liefst met een grote strik errond!

2. Een voor en na mét fotoshoot

Ik zou het wel eens leuk vinden om een echte voor en na te beleven. Gestyled worden, professioneel make-upadvies krijgen (en de make-up ook natuurlijk), de haartjes deftig in de plooi laten leggen én dan een fotoshoot doen met man en dochters.

Allemaal op ons paasbest, maar wel geen stijve foto’s. Ik zou ons geluk van nu willen vastleggen. Zodat we in de drukke momenten of de momenten dat het wat moeilijker loopt, gewoon naar de foto’s moeten kijken om weer te beseffen hoe rijk we eigenlijk zijn. Wij samen, met onze twee prachtige dochters erbij.

3. Een galabal

Het zou leuk zijn om nog eens een dansfeest mee te maken. Een jaren ’90-fuif, met rock, techno, pop en af en toe een trage ertussen, dat ik nog eens met de echtgenoot kan “slowen”. In onze tijd was de uitgangsoutfit een jeans met een t-shirt. Daar zijn we intussen gelukkig uitgegroeid. De enige “chique” fuif (de meisjes in jurk, de jongens in kostuum) die wij vroeger meemaakten, was het galabal. Vandaar…

Graag in het gezelschap van de dochters, onze familie en vrienden. Om te dansen, gek te doen, bij te praten, om te genieten van elkaars nabijheid. Het mag met een dessertenbuffetje (van al dat dansen krijg je honger) en doorzakken is verplicht! De zon zien opkomen ook, al zullen we dat op onze leeftijd allicht nog een week uitboeten… Misschien moeten we een nieuwe Oudejaarstraditie installeren met onze eigen oude zakken-Sylvester-party?

Kerstboom_miniDecember is gezellig. Altijd geweest. Ik heb het nooit “erg” gevonden dat ik in december verjaarde. Vaak wordt er dan gezegd dat je verjaardag verloren loopt tussen alle feesten, maar dat gevoel heb ik nooit gehad. Er werd altijd aan mij gedacht, er was altijd taart en ook voor een cadeautje werd altijd gezorgd.

Die gezelligheid, dat warme gevoel dat ik van thuis meegekregen heb, probeer ik nu aan mijn dochters door te geven. Om onze eigen warme traditie te installeren, zodat mijn dochters later met evenveel plezier hun jeugdherinneringen koesteren en op hun beurt weer doorgeven…

Mijn concrete materialistische wishlist voor december volgt later…

Wat willen jullie graag voor Kerstmis? Hebben jullie al lijstjes? Je mag altijd delen ter inspiratie 😉