Goddelijke burgers en ander fastfood

Sinds wij vorig jaar in Londen onze kinderen voor het eerst in een écht hamburgerrestaurant kregen en ze dat gelukkig ook konden waarderen, hebben we eindelijk een alternatief gevonden voor de pizza en pasta. En dus hebben we de voorbije maanden hier en daar wel wat geëxperimenteerd met hamburgers. En of we er plezier aan beleefd hebben ;-).

burger_miniGrote winnaar voor ons gezin is “Il Cardinale” in Mechelen. Absoluut een aanrader voor de betere hamburgers, of het nu runds- of kippenburgers zijn. Schappelijk van prijs én sinds de verhuis naar het nieuwe pand ruim én mooi kader. Ook de zelfgemaakte ice-tea of limonade vielen bij onze zoetekauwen wel in de smaak. Bovendien houdt het restaurant een constant hoog niveau: ik ben er intussen al minstens 5 keer geweest (in gevarieerd gezelschap) en het is er telkens even lekker. Kom wel op tijd als je de “goddelijke” burgers van Il Cardinale wil uittesten: je kan er niet reserveren én het restaurant zit snel vol!

Ook De Burgerij is een uitstekend hamburgerrestaurant. Wij zijn al een aantal keren gaan eten in de vestiging van de zaak aan het MAS in Antwerpen. Heerlijke burgers, zowel de runds- als de kippenvarianten, maar een klein beetje wisselvallig van kwaliteit. Toen we er de laatste keer met het gezin gingen eten, was de burger van één van de dochters een beetje zwart. Jammer. Want voor de rest is het er erg verzorgd, een mooi interieur én serveren ze zalig lekkere frietjes.

Ellis Gourmet Burger is voor mij persoonlijk de minste van de drie, al liggen De Burgerij en Ellis zeker niet ver uit elkaar. Maar ik ben een kippenburger-eter. In Ellis Gourmet Burger krijg je echter geen kippenburger, maar een kipfilet op je broodje. En dat vind ik echt jammer. Het eet moeilijker dan een kippenburger en het smaakt ook anders. Gezonder misschien, maar uiteindelijk ga je toch naar een hamburgerrestaurant om eens goed te zondigen. (Ik toch!) Al moet ik er wel aan toevoegen dat de koolsla van Ellis Gourmet Burger niet te kloppen is. By far de beste van de drie, maar je gaat nu eenmaal voor de hamburgers en niet voor de bijgerechtjes 😉

Naast de hamburgerrestaurantjes hebben we het afgelopen jaar ook “Balls & Glory” en “Würst” getest. Van “Balls & Glory” van Wim Ballieu ben ik niet zo wild. Hoe je het ook draait of keert, het is én blijft een (grote) gehaktbal (weliswaar met een sausje erin) met puree. Ik vind het niet geweldig gepresenteerd (maar dat is uiteraard ook moeilijk) en ik mis écht wel mijn portie groentjes. Het was zeker niet slecht, maar het is niet iets dat ik opnieuw wil doen.

“Würst” van Jeroen Meus in Leuven hebben we gisteren nog uitgetest. Op shoppingtrip wilden we de “haute dog” wel eens proberen. Is het een aanrader? Ik houd mijn antwoord nog even in beraad. De hotdogs zijn heerlijk: de Mexico ’86 was zeker een pikant toppertje, maar je betaalt wel 9 euro voor enkel een (gepimpte) hotdog, en dat vind ik toch wel veel geld. Geen slaatje erbij, geen frietjes. Heb je er voldoende mee gegeten? De 4 dames gisteren zeker wel, maar ik twijfel of de echtgenoot er genoeg aan zou hebben. Bovendien moet je er soms lang wachten: zo stonden ze er gisteren rond 12.15 uur tot buiten aan te schuiven. Ontzettend veel plaats om te zitten is er ook niet. Maar toen we rond 13.20 zelf een poging waagden, werden we wel onmiddellijk bediend en konden we aan de toog ook probleemloos zitten. Qua smaak zeker te proberen, maar qua budget niet iets om elke week te doen…

En jullie? Hebben jullie fastfood-aanraders? Tips voor veggie-fastfood zijn zeker welkom! Al zal het hier thuis misschien voorlopig wel onmogelijk blijken om de dochters en de echtgenoot  weg te houden bij de “goddelijke” burgers uit Mechelen ;-).

Advertentie

Cultuurshock “van de paarking noar ’t Stat”

Antwerpen2_miniAntwerpen. Grote liefde was het lang niet. Te groot, te druk, te… Maar ik heb er intussen een jaar gewerkt én ik ben een paar keer rondgeleid door een zalige ex-collega en nu weet ik de stad wel te appreciëren. En dus stond er vrijdag een dagje Antwerpen op het gezinsprogramma. Een beetje shoppen, een beetje cultuur en lekker eten. Wij hebben niet meer nodig. 😉

Eten deden we ‘s middags in De Burgerij, een zalig hamburgerrestaurant. Sinds we in Londen met de kinderen Byron ontdekten, is het culinaire palet van onze dames enigszins verbreed. We hoeven nu niet meer telkens opnieuw op zoek naar een Italiaans restaurant. De Burgerij ligt ook prachtig, op “het Eilandje”, vlak naast het MAS. De burgers waren heel lekker, de frietjes uitstekend en het slaatje was lekker op smaak gebracht. En het was meer dan genoeg. Volgens de oudste kon het net niet tippen aan het Londense voorbeeld, maar toch is De Burgerij zeker en vast een toppertje: het betere fastfood.

red star line_miniOnze cultuur snoven we op in het Red Star Line-museum. Ik had het geluk om dat vorig jaar al via mijn Antwerpse ex-werkgever met een gids te kunnen doen. Het is een heel mooi, interactief museum. Mooie locatie (met zorg gerestaureerd én gerenoveerd). De tentoonstelling biedt meer dan voldoende afwisseling om ook onze dames (11 en 13) ruim 2 uur te boeien. Je krijgt er de geschiedenis van de rederij, een beetje overzicht van migratie door de eeuwen heen, maar de hoofdmoot is natuurlijk de lijn Antwerpen-Amerika: van waar kwamen de migranten, wie waren zij, hoe raakten ze in de VS? Met videogetuigenissen, dingen om te proberen, te ruiken…

We deden het allemaal op ons eigen tempo, we gaven onze dames de tijd en ruimte om alles te bekijken, te proberen, te beluisteren. Je eindigt met een klim naar de toren, van waar je een prachtig zicht hebt op de “bocht in de Schelde”. Als je daarboven staat, weet je meteen ook hoe hoog zo’n schip eigenlijk was, want dan sta je eigenlijk op de hoogte van het dek… Fantastisch!

Op het einde van ons bezoek kregen we de vraag of we wilden meewerken aan een enquête over het museum. Van ons kreeg Red Star Line een dik verdiende 9!

Antwerpen3_miniNa Red Star Line besloten we toch ook van het panorama van het MAS te genieten. Je kan in het MAS, zonder te betalen, naar het tiende verdiep (het dak eigenlijk) waar je een schitterend zicht hebt op de stad, de haven, de rivier. Je raakt er met roltrappen en het is echt wel de moeite waard. Bovendien organiseren ze langs de roltrappen telkens “tijdelijke tentoonstellingen”. Deze keer ging het over “Op de vlucht in 14-18”. Je hebt dus tijdens je trip naar boven én terug genoeg om je ogen uit te kijken. Het neemt niet meer dan een halfuurtje in beslag, maar je zal het je zeker niet beklagen!

We waren van plan daarna nog rustig een uurtje of twee wat te gaan shoppen op de Meir, maar het was er over de koppen lopen. Ongelooflijk eigenlijk hoeveel volk er telkens rondloopt in de grootste winkelstraat van Antwerpen. Eigenlijk moet je zo vroeg mogelijk naar Antwerpen afzakken als je echt naar de Meir wil én iets wil kopen. Wij zijn dus gaan lopen 😉 Maar we hebben een zalige dag achter de rug, zeker omdat het zonnetje ook van de partij was. Het was zeker niet ons laatste tripje Antwerpen.

Hebben jullie tips voor ons volgende bezoekje aan Antwerpen? Waar kan je wel rustig shoppen? Waar moet je zijn om Italiaans te eten? Waar vind je de lekkerste ijsjes? Wat zijn nog aanraders met kinderen?