Cake for Life

cake_miniAl een paar jaar vragen de kinderen of zij niets kunnen doen voor “Music For Life”. Al een paar jaar zit “Cake For Life” in ons hoofd. We bakken samen cake, de kinderen gaan hem huis aan huis verkopen voor het goede doel. Maar al een paar jaar komt het er door tijdsgebrek niet van.

Dit jaar heeft de mama niet alleen de kerstvakantie vrij, maar ook de week ervoor. En dus opperde de mama een paar weken geleden bij de jongste of we niet aan onze “Cake For Life” zouden beginnen. Maar of dat niet in een project voor school kon. De meester van de jongste zat blijkbaar ook al even op een plannetje te broeden en dus vonden we elkaar. De klas van de jongste zal volgende week cake verkopen in de refter op school, op het oudercontact,… Bakkers van dienst zijn mama’s, papa’s, oma’s en opa’s van de klas van de jongste. De kinderen werken rond “Music For Life”, bepalen hun goede doel, kiezen een liedje uit en verkopen de baksels die wij aanleveren…

Woensdagnamiddag had ik een halve dag vrij. De kinderen waren aan het studeren, de papa was aan het verbeteren en dus besloot de mama al eens de “Cake For Life” uit te testen. Al zal het volgende week wel een versnelling hoger moeten (wegens nog meer cakes om te verkopen). En dus maakten we marmercake, chocoladecake en kokoscake met noten en appeltjes. Dat kostte me toch wel een kleine 3 uur. (Ik maakte ook nog witloofsoep omdat ik toch bezig was 😉 De cakes werden vandaag op het werk verkocht en daarna gingen de kinderen met veel enthousiasme de straat rond om de rest aan de man te brengen.

En dat deden onze dames uitstekend. Onze fijne buren bleken ook zeer enthousiaste goede doel-steunpilaren. Maar het was dan ook gewoon zeer lekkere cake 😉 Uiteraard hebben wij voorgeproefd. De jongste heeft de kokos-appel-notencake leren eten én we zitten hier intussen allemaal met een cake-indigestie… voor het goede doel uiteraard. De eerste 37 euro voor “Music For Life” is binnen.

Het grote geld zullen we allicht niet binnenrijven met onze “Cake For Life”, maar de kinderen doen iets. Ze kiezen een goed doel, ze zijn met de actie bezig, ze verkopen en geven hun zuurverdiende centjes zonder morren weg om iets voor een ander te doen. Dat mag ook wel eens in december, in de Sinterklaas-, kerst- en oudejaarsovervloed…

Advertentie

Project receptenboek: biscotti con cornflakes

Biscotti1_miniWij brachten dit recept mee uit Italië. We logeerden er een paar jaar geleden in een agriturismo die eetfeestjes organiseerde voor de gasten. Er mocht ook meegeholpen worden bij de diverse bereidingen en dat was vooral voor onze kinderen een zaligheid.

Het leuke aan dit recept is het gepruts met het deeg en de cornflakes. We hebben dit ook al een paar keer gedaan op verjaardagsfeestjes van onze dames en alle klasgenootjes gingen dan vol enthousiasme mee aan de slag…

Ingrediënten (voor 50 à 60 koekjes):

  • 2 eieren
  • 150 g suiker
  • 150 g gesmolten boter
  • 280 g zelfrijzende bloem
  • 1 limoen
  • cornflakes

Bereiding:

Biscotti2_mini

  • Klop het eiwit stijf
  • Klop de eierdooiers wit met de suiker
  • Voeg de gesmolten boter toe aan het ei-suikermengsel
  • Zeef de bloem en voeg toe
  • Voeg de limoenzeste of het sap toe (als je sap neemt, is 1/2 limoen voldoende)
  • Voeg op het einde het eiwit toe en meng goed

Biscotti3_mini

  • Verwarm de oven voor op 180 graden
  • Vul een bord met cornflakes
  • Neem een koffielepeltje deeg en rol dit in de cornflakes
  • Leg dit op bakpapier
  • Voorzie voldoende ruimte tussen de verschillende koekjes, ze zullen uitzetten tijdens het bakken

Biscotti4_mini

  • Bak gedurende ongeveer 10 minuten.

Tips:

Biscotti5_mini

  • Hou de koekjes tijdens de baktijd goed in de gaten. Zeker op de bakplaat kunnen ze onderaan al bruin zien als ze bovenaan nog zacht zijn/lijken. Draai ze dan eventueel een paar minuten voor het einde van de baktijd even om.
  • Op het rooster duurt het langer eer ze klaar zijn.
  • In Italië worden de koekjes net voor het presenteren nog met bloemsuiker bestoven. Dit hoeft voor ons niet.

Smakelijk!

Biscotti6_mini

Keep calm and eat… London

Ik eet graag. Volgens de echtgenoot leef ik in functie van mijn maaltijden. Ik weet graag op voorhand wat we zullen eten en kan dan een hele dag al “voorgenieten”. 4 dagen Londen was dus ook op culinair vlak een belevenis. En genoten hebben we!

Onze eerste lunch in Londen vergeten we liever. We dachten op zeker te spelen met Italiaans, maar dat viel dik tegen. De bruschetta’s waren aangebrand, de pizza van de oudste had ook zwarte stippen op de onderkant en de pasta’s waren niet genoeg afgekruid. Ik begrijp niet dat mensen die dagdagelijks in een keuken staan de simpelste dingen zo kunnen “verkrachten”. Bovendien was het nog duur ook. We hebben de naam van het restaurant dan ook meteen uit ons geheugen gewist. We waren beter meteen voor het Engelse werk gegaan 😉

Onze toppertjes

Byron_mini1. Byron Hamburgers. Onze dames zijn niet echt avonturiers op culinair vlak, al durven ze de laatste tijd wel eens een risico nemen. Byron in Londen was er zo eentje. Het was hun eerste hamburger ooit.

En hun kennismaking met de “betere” hamburger smaakte naar meer. Het was ook zeer verzorgd in een mooi industrieel interieur. We waren snel bediend, het was zeer schappelijk qua prijs én de kelners waren zeer vriendelijk. Nog niet het niveau van Il Cardinale in Mechelen (waar de échte, heerlijke broodjes het helemaal afmaken), maar het kwam in de buurt. Absoluut een aanrader!

Bella Italia_mini2. Bella Italia. Italië-liefhebbers als we zijn, geven we niet op, ook niet na een mindere ervaring. Op onze laatste dag in Londen gaven we de Italiaanse keuken een tweede kans en Bella Italia was wel een hoogvliegertje.

De echtgenoot en ik probeerden de lunchmenu, onze ladies kozen naar goede gewoonte voor een pizza margherita en een spaghetti bolognaise. Het was simpele Italiaanse keuken, maar de smaken zaten goed en de prijs was een meevaller. De bediening was super, met Italiaanse zwierigheid (zelfs bij de half-Duitse ober). Zo werd de salade van de echtgenoot met een grote pepermolen aan tafel afgekruid en kwam de ober zelf de Italiaanse parmigiano boven de pasta raspen. Dat we op 28 oktober op een terrasje genoten van de zon maakte het helemaal af 😉

fish & chips_mini3. Fish & Chips. Je bent niet in Londen geweest als je geen fish & chips gegeten hebt. Dat hebben we dus ook gedaan, ergens langs de Thames in de buurt van de London Eye.

Was het een meevaller? Best wel voor de jongste en mezelf. De oudste vond “het bladerdeeg” rond de vis niet lekker en gaf later toe dat ze eigenlijk “fishsticks & chips” zou prefereren. Maar wat de erwten met munt-puree hierbij kwam doen, was me eigenlijk een raadsel. Beetje gemengde gevoelens, maar ik vind wel dat je het op zijn minst een keertje moet geproefd hebben.

Ben's Cookies_mini4. Ben’s Cookies. Na zijn vorige Londenreis had de echtgenoot een cadeautje bij: Ben’s cookies uit Covent Garden. Alle mogelijke varianten met witte, melk- en donkere chocolade, gegarandeerd een succes dus hier bij de ladies of the house.

We hadden zondag een “Ben’s box” gehaald, we zijn op onze laatste dag speciaal naar Covent Garden teruggekeerd om een verse lading mee naar huis te kunnen nemen. De bestelling voor papa’s volgende Londenreis is ook al gemaakt. Laat die zoetigheid maar komen, hoe meer hoe liever 😉

Een laatste speciale vermelding gaat naar het ontbijt in onze Novotel Blackfriars. Lekker, gevarieerd en voor iedereen zijn gading. Zo gaat de echtgenoot voor het “full English breakfast”, geniet de oudste van haar scones en knabbelt de jongste van haar ovenvers stokbrood, terwijl ik de fruitbar plunderde. Kwestie van nog plaats te laten voor de cookies 🙂