Sporty Girl

Op dinsdag is het tijd voor een blogstokje. Deze “Sporty Girl Tag” vond ik bij kellycaresse.nl maar hij is op mijn lijf geschreven. Zeker nu de fietsmicrobe mij voorlopig weer helemaal te pakken heeft.

sport_mini

Eentje uit de oude doos, maar zo ziet het er dus uit 😉

Wat voor sport beoefen je?

Ik fiets en ik wandel. Fietsen doe ik op de hometrainer, wandelen van en naar het werk en tijdens mijn middagpauze, maar alles bij elkaar is dat toch goed voor zo’n 8.000 à 10.000 stappen gemiddeld per dag.

Hoeveel uur per week sport je gemiddeld?

Ik fiets gemiddeld zo’n 4 à 5 keer per week. In het weekend haal ik (ochtend)sessies van 2 uur, tijdens de week beperken mijn avondsessies zich tot 1,5 uur per keer. Ik denk dat ik de laatste weken toch zo’n 7 uur per week fiets. Het minimum dat ik mezelf opleg (als ik eenmaal echt terug in de routine zit) is zo’n 4 à 5 uur fietsen per week. Dat het nu vlot meer is, komt ook door de lange weekends waar we in mei van konden genieten. Meer vrije dagen betekent meer ochtendtrainingen en dus langere sessies.

Eigenlijk schrik ik hier zelf een beetje van. Ik weet dat ik zo’n 4 à 5 keer rijd, maar ik bekijk dat écht per sessie. En dan is het maximum op dit moment 2 uur. Maar als je je sporturen dan effectief bij elkaar optelt, dan is 7 uur per week toch al een redelijk serieus gemiddelde.

Sport je liever alleen of met anderen samen?

Ik sport het liefst alleen. Voor mij is sporten echt wel competitie, maar dan met mezelf. Ik vind het fijn om mijn grenzen te verleggen. Dat kan door langer te trainen, of door de gewenste afstand zo snel mogelijk af te leggen, of in het vooropgestelde tijdsbestek zoveel mogelijk kilometers te malen. We hebben intussen al een dikke 10 jaar een hometrainer in huis en sindsdien ben ik eigenlijk nooit meer naar de sportschool  of fitness geweest. In het begin was een hometrainer in huis pure noodzaak als ik wou sporten. Met jonge kinderen in huis slaagde ik er veel te weinig in om 2 trainingen per week te halen, wat toch wel het minimum is als je de kostprijs van je abonnement eruit wil halen. Maar intussen ben ik niet anders meer gewend en zou ik het zelfs een beetje vreemd vinden om “in gezelschap” te sporten. Alhoewel ik hier in huis ook nooit alleen ben, natuurlijk.

Wat doe je als je geen zin hebt om te sporten? Bedenk je liever 100 smoesjes of kun je jezelf toch motiveren?

Er zijn perioden in het jaar dat ik geen zin heb om te sporten en dan is elk excuus goed om de hometrainer stof te laten vangen in ons bureau. Maar als ik eenmaal terug in de flow zit, begin ik het gewoon te missen als ik eens een paar dagen niet train. Dan heb ik geen smoesjes nodig, dan vraagt mijn lijf gewoon om training. Er zijn natuurlijk avonden dat ik toch te moe ben om op de fiets te kruipen, of dat denk ik dan toch, maar eens je begonnen bent, blijkt het toch nog goed mee te vallen. Op andere momenten voel ik me klaar om er volledig tegenaan te gaan en dan blijkt het toch een moeizame rit te worden. Fietsen is onvoorspelbaar, maar achteraf voel ik me altijd beter. Uitgeteld, maar op een fijne manier. En daar doe je het uiteindelijk toch voor.

Heb je een sportblunder die je kunt benoemen?

Allicht wel, gezien de vele stommiteiten die me in het normale leven al spontaan overkomen. Dat zal zeker ook al tijdens het sporten zijn gebeurd, maar ik kan me er momenteel geen voor de geest halen. Op die keer na dat ik mijn eerste hometrainer (een goedkope versie uit de Macro) al binnen de paar maanden volledig kapot reed. Weerstand geknapt. Niet meer te herstellen en dus hebben we daarna een meer professionele variant in huis gehaald. Intussen zitten we al aan de derde – ditmaal een spinbike – maar gezien de uren die ik erop spendeer en de kilometers die ik trap, was het zijn investering wel waard.

Waar kun je je echt aan irriteren tijdens het sporten?

Als het zo’n avond wordt dat het niet wil vlotten. Dan doe ik toch voort en wil ik per se mijn uurtjes of kilometers halen, maar dan is het gewoon een zenuwslopende sessie. En dan kan ik ook een ferme zaag spannen. “Alles doet pijn, ik zit niet goed, het trapt niet goed, het gaat veel te traag, ben ik echt nog maar 20 minuten ver…”

Ben je van de sportieve gadgets en hypes zoals een activiteitenmeter, speciale apps op je telefoon  of een hartslagmeter?

Ja en neen. Ik heb een stappenteller op mijn smartphone, maar daar houdt het ook bij op. Tijdens het fietsen registreer ik mijn hartslag niet of hou ik geen gegevens bij. Ik volg alleen op het schermpje van de hometrainer het aantal minuten, het aantal kilometers en het aantal calorieën dat ik verbrand tijdens zo’n sessie. Ik kan je geen schema’s, overzichten of gemiddelden geven, ik train op gevoel en luister naar mijn lijf. Als dat zeer doet, is het genoeg geweest.

De laatste weken zit ik echt wel in een fietsflow. Het lukt goed, ik maal vlot mijn kilometertjes af en het is ook gewoon aangenaam. Dat het weer de laatste weken ook echt schitterend was, is zeker en vast een enorme hulp. Het is fijner als je onder een stralend zonnetje je sportieve inspanning kan leveren. Al leer je wel snel dat je je dan best ook kan insmeren, want zelfs in de schaduw staat je trainingsoutfit na die paar uurtjes toch in je schouders gebrand.

En als je mij nu wil excuseren, ik had deze avond nog een sessie gepland! Kwestie van het ritme erin te houden nu we toch grenzen verleggen 😉.

Weg met de stappenteller!

Toen mijn smartphone vorige week van de hersteldienst terugkeerde, was hij uiteraard volledig gereset. Ik kon dus meteen alle apps die erop stonden opnieuw opladen. En dat doe je uiteraard snel. Binnen het uur stonden facebook, instagram, wordpress en twitter opnieuw op mijn gsm en was ik weer up and running.

Maar er was één app waar ik wel even over wou nadenken: mijn stappenteller. Ik denk dat die app een klein jaar op mijn gsm gestaan heeft. Ergens vorig jaar in mei of juni heb ik ‘m geïnstalleerd. Op zich vond ik het best een nuttige app. Hij heeft me geleerd dat 10.000 stappen per dag ongelooflijk veel is. Mijn doel (volgens de app) was 6.000 stappen per dag en dat haalde ik enkel op werkdagen, als ik met de trein pendelde en ’s middags ook nog een halfuurtje wandelde. Op thuisdagen kwam ik nog niet in de buurt van mijn 6.000 stappen. Helemaal niet trouwens. Er zat regelmatig een zaterdag of zondag tussen met minder dan 500 stappen. Niet echt schitterend.

Maar je moet dat meteen ook relativeren. Op mijn dagen thuis lag de gsm meestal gewoon op de kast, of stak hij in mijn handtas. Af en toe nam ik mijn telefoon wel eens vast om mijn social media of mijn mail te checken, maar als je druk bezig bent, heb je dat ding niet elk uur in je handen. En dat relativeerde meteen ook mijn “prestaties”. Want ook op thuisdagen ben ik best wel actief bezig: eten koken, de was ophangen, opruimen, van boven naar beneden crossen en nog eens terug,… Alleen heb ik mijn gsm dan uiteraard niet altijd bij en wordt “mijn activiteit” dus niet geregistreerd.

Er waren periodes en dagen dat ik wel mijn best deed, en dan stak ik de gsm een hele dag in mijn broekzak, om toch te kunnen meten hoeveel stappen ik thuis afleg. Of ik stapte nog 5 extra minuten als ik merkte dat ik die dag nog 5 actieve minuten te kort kwam. Maar ik werd het stilaan beu. Ook toen ik mijn fietsroutine een aantal weken geleden nieuw leven in blies, bleek de health app redelijk waardeloos. Aangezien ik mijn trainingen afwerk op een hometrainer, leg ik dus geen kilometers af en registreert de app dus niks. Mijn fietstrainingen van een uurtje, zo’n 4 keer per week, kwamen dus niet in mijn “activiteitenmeter”. En dus kreeg ik berichtjes dat ik “mijn activiteiten moest opkrikken” terwijl ik die dag bijvoorbeeld al een uur gefietst had.

Hoewel dat ding nu bijna een jaar heeft geregistreerd wat ik heb uitgespookt en ik de meeste weken volgens de app “boven het gemiddelde van mijn groep vergelijkbare vrouwen” presteerde, heb ik me niet echt beter, gezonder en/of fitter gevoeld. Integendeel, de app werd eigenlijk “een extra verplichting” en gaf soms extra (mentale) druk “om toch nog 5 minuten te gaan wandelen om alsnog mijn stappen van de dag te halen”.

Toen ik mijn gsm dus opnieuw installeerde, liet ik de stappenteller eraf. Het hoeft voor mij niet meer, ik weet dat ik meer dan genoeg beweeg. En of het toeval is of niet, maar deze week (week nummer 4 van de teruggevonden fietsliefde) presteerde ik uitzonderlijk goed: ik haalde probleemloos telkens de 50 km en zelfs mijn enige avondsessie liep bijzonder vlot. Sinds ik niet meer registreer, is de mentale druk weg, maar sport ik des te beter en voelde ik voor het eerst zelfs iets als een “biker’s high”. Meteen ook alweer een bevestiging van het feit dat ik meer “op gevoel” functioneer dan “op cijfers” ;-).