Goddelijke burgers en ander fastfood

Sinds wij vorig jaar in Londen onze kinderen voor het eerst in een écht hamburgerrestaurant kregen en ze dat gelukkig ook konden waarderen, hebben we eindelijk een alternatief gevonden voor de pizza en pasta. En dus hebben we de voorbije maanden hier en daar wel wat geëxperimenteerd met hamburgers. En of we er plezier aan beleefd hebben ;-).

burger_miniGrote winnaar voor ons gezin is “Il Cardinale” in Mechelen. Absoluut een aanrader voor de betere hamburgers, of het nu runds- of kippenburgers zijn. Schappelijk van prijs én sinds de verhuis naar het nieuwe pand ruim én mooi kader. Ook de zelfgemaakte ice-tea of limonade vielen bij onze zoetekauwen wel in de smaak. Bovendien houdt het restaurant een constant hoog niveau: ik ben er intussen al minstens 5 keer geweest (in gevarieerd gezelschap) en het is er telkens even lekker. Kom wel op tijd als je de “goddelijke” burgers van Il Cardinale wil uittesten: je kan er niet reserveren én het restaurant zit snel vol!

Ook De Burgerij is een uitstekend hamburgerrestaurant. Wij zijn al een aantal keren gaan eten in de vestiging van de zaak aan het MAS in Antwerpen. Heerlijke burgers, zowel de runds- als de kippenvarianten, maar een klein beetje wisselvallig van kwaliteit. Toen we er de laatste keer met het gezin gingen eten, was de burger van één van de dochters een beetje zwart. Jammer. Want voor de rest is het er erg verzorgd, een mooi interieur én serveren ze zalig lekkere frietjes.

Ellis Gourmet Burger is voor mij persoonlijk de minste van de drie, al liggen De Burgerij en Ellis zeker niet ver uit elkaar. Maar ik ben een kippenburger-eter. In Ellis Gourmet Burger krijg je echter geen kippenburger, maar een kipfilet op je broodje. En dat vind ik echt jammer. Het eet moeilijker dan een kippenburger en het smaakt ook anders. Gezonder misschien, maar uiteindelijk ga je toch naar een hamburgerrestaurant om eens goed te zondigen. (Ik toch!) Al moet ik er wel aan toevoegen dat de koolsla van Ellis Gourmet Burger niet te kloppen is. By far de beste van de drie, maar je gaat nu eenmaal voor de hamburgers en niet voor de bijgerechtjes 😉

Naast de hamburgerrestaurantjes hebben we het afgelopen jaar ook “Balls & Glory” en “Würst” getest. Van “Balls & Glory” van Wim Ballieu ben ik niet zo wild. Hoe je het ook draait of keert, het is én blijft een (grote) gehaktbal (weliswaar met een sausje erin) met puree. Ik vind het niet geweldig gepresenteerd (maar dat is uiteraard ook moeilijk) en ik mis écht wel mijn portie groentjes. Het was zeker niet slecht, maar het is niet iets dat ik opnieuw wil doen.

“Würst” van Jeroen Meus in Leuven hebben we gisteren nog uitgetest. Op shoppingtrip wilden we de “haute dog” wel eens proberen. Is het een aanrader? Ik houd mijn antwoord nog even in beraad. De hotdogs zijn heerlijk: de Mexico ’86 was zeker een pikant toppertje, maar je betaalt wel 9 euro voor enkel een (gepimpte) hotdog, en dat vind ik toch wel veel geld. Geen slaatje erbij, geen frietjes. Heb je er voldoende mee gegeten? De 4 dames gisteren zeker wel, maar ik twijfel of de echtgenoot er genoeg aan zou hebben. Bovendien moet je er soms lang wachten: zo stonden ze er gisteren rond 12.15 uur tot buiten aan te schuiven. Ontzettend veel plaats om te zitten is er ook niet. Maar toen we rond 13.20 zelf een poging waagden, werden we wel onmiddellijk bediend en konden we aan de toog ook probleemloos zitten. Qua smaak zeker te proberen, maar qua budget niet iets om elke week te doen…

En jullie? Hebben jullie fastfood-aanraders? Tips voor veggie-fastfood zijn zeker welkom! Al zal het hier thuis misschien voorlopig wel onmogelijk blijken om de dochters en de echtgenoot  weg te houden bij de “goddelijke” burgers uit Mechelen ;-).

Advertentie

Cultuurshock “van de paarking noar ’t Stat”

Antwerpen2_miniAntwerpen. Grote liefde was het lang niet. Te groot, te druk, te… Maar ik heb er intussen een jaar gewerkt én ik ben een paar keer rondgeleid door een zalige ex-collega en nu weet ik de stad wel te appreciëren. En dus stond er vrijdag een dagje Antwerpen op het gezinsprogramma. Een beetje shoppen, een beetje cultuur en lekker eten. Wij hebben niet meer nodig. 😉

Eten deden we ‘s middags in De Burgerij, een zalig hamburgerrestaurant. Sinds we in Londen met de kinderen Byron ontdekten, is het culinaire palet van onze dames enigszins verbreed. We hoeven nu niet meer telkens opnieuw op zoek naar een Italiaans restaurant. De Burgerij ligt ook prachtig, op “het Eilandje”, vlak naast het MAS. De burgers waren heel lekker, de frietjes uitstekend en het slaatje was lekker op smaak gebracht. En het was meer dan genoeg. Volgens de oudste kon het net niet tippen aan het Londense voorbeeld, maar toch is De Burgerij zeker en vast een toppertje: het betere fastfood.

red star line_miniOnze cultuur snoven we op in het Red Star Line-museum. Ik had het geluk om dat vorig jaar al via mijn Antwerpse ex-werkgever met een gids te kunnen doen. Het is een heel mooi, interactief museum. Mooie locatie (met zorg gerestaureerd én gerenoveerd). De tentoonstelling biedt meer dan voldoende afwisseling om ook onze dames (11 en 13) ruim 2 uur te boeien. Je krijgt er de geschiedenis van de rederij, een beetje overzicht van migratie door de eeuwen heen, maar de hoofdmoot is natuurlijk de lijn Antwerpen-Amerika: van waar kwamen de migranten, wie waren zij, hoe raakten ze in de VS? Met videogetuigenissen, dingen om te proberen, te ruiken…

We deden het allemaal op ons eigen tempo, we gaven onze dames de tijd en ruimte om alles te bekijken, te proberen, te beluisteren. Je eindigt met een klim naar de toren, van waar je een prachtig zicht hebt op de “bocht in de Schelde”. Als je daarboven staat, weet je meteen ook hoe hoog zo’n schip eigenlijk was, want dan sta je eigenlijk op de hoogte van het dek… Fantastisch!

Op het einde van ons bezoek kregen we de vraag of we wilden meewerken aan een enquête over het museum. Van ons kreeg Red Star Line een dik verdiende 9!

Antwerpen3_miniNa Red Star Line besloten we toch ook van het panorama van het MAS te genieten. Je kan in het MAS, zonder te betalen, naar het tiende verdiep (het dak eigenlijk) waar je een schitterend zicht hebt op de stad, de haven, de rivier. Je raakt er met roltrappen en het is echt wel de moeite waard. Bovendien organiseren ze langs de roltrappen telkens “tijdelijke tentoonstellingen”. Deze keer ging het over “Op de vlucht in 14-18”. Je hebt dus tijdens je trip naar boven én terug genoeg om je ogen uit te kijken. Het neemt niet meer dan een halfuurtje in beslag, maar je zal het je zeker niet beklagen!

We waren van plan daarna nog rustig een uurtje of twee wat te gaan shoppen op de Meir, maar het was er over de koppen lopen. Ongelooflijk eigenlijk hoeveel volk er telkens rondloopt in de grootste winkelstraat van Antwerpen. Eigenlijk moet je zo vroeg mogelijk naar Antwerpen afzakken als je echt naar de Meir wil én iets wil kopen. Wij zijn dus gaan lopen 😉 Maar we hebben een zalige dag achter de rug, zeker omdat het zonnetje ook van de partij was. Het was zeker niet ons laatste tripje Antwerpen.

Hebben jullie tips voor ons volgende bezoekje aan Antwerpen? Waar kan je wel rustig shoppen? Waar moet je zijn om Italiaans te eten? Waar vind je de lekkerste ijsjes? Wat zijn nog aanraders met kinderen?

Stiekeme (drink)pleziertjes

chocomelk_miniTijd om er nog eens eentje te doen in het rijtje “stiekeme pleziertjes”. Eerder schreef ik al Stiekeme (eet)pleziertjes, Stiekeme (lees)pleziertjes en Stiekeme (muziek)pleziertjes. Eten en drinken is uiteraard onlosmakelijk verbonden. Een zalig etentje , voorafgegaan door een heerlijk aperitiefje of vergezeld van een lekker wijntje,… de hemel op aarde.

Koude drankjes:

  • Cola Light. Mijn grootste zonde. Het ideale begin van de dag. Ja, ik weet het, iedereen vindt het raar. Maar ik drink nu eenmaal geen koffie en ik heb ook een dosis cafeïne nodig om de dag te starten. Ik probeer nog altijd te minderen en dat goede voornemen van 2015 mislukt tot nog toe grandioos 😉
  • Spa-water. Ik ben dan ook een echte Belg. Ik drink vlotjes 1,5 liter per dag. Ik drink gewoon graag water.
  • Uiterst zelden, misschien een keertje per jaar, kan ik ook nog wel eens een Gini appreciëren.

Warme drankjes:

  • Caramel Hot Chocolate uit Starbucks. Ja, ik weet dat je daar normaal gezien voor de koffie gaat. Maar hun chocomelk is ook niet te versmaden. Ik kan daar echt van genieten. Die ene keer dat we gaan shoppen op de Meir in Antwerpen moet er tijd zijn voor een chocomelk met veel slagroom en caramel. Een kleintje uiteraard. In ’t gedacht dat de calorieën dan nog enigszins binnen de perken blijven.
  • Chai Latte. Op dagen dat ik het aantal calorieën écht wil beperken, is dit een zalig alternatief voor de chocomelk uit de Starbucks. Was het ideale startertje ’s morgens toen ik nog in Antwerpen werkte en voor het werk een klein uurtje afsprak met een ex-collega in Antwerpen-Centraal. Geef mij een Chai Latte en ik denk onmiddellijk aan gezellige gesprekjes met een fijne madam.
  • Warme melk met Nesquick. Hier thuis drinken wij gewoon Nesquick. Enfin, de volwassenen toch, want onze dames hebben het niet zo voor chocomelk. Maar het poeder in de melk roeren doen ze dan wel graag, zolang wij het maar opdrinken.
  • Morocco Mint-thee van Lipton. Zalige thee. Smaakt zoet genoeg zonder dat je suiker of zo hoeft toe te voegen. Als alternatief voor Spa, zeker als het koud is. De ideale start voor je dag (na het blikje Cola Light)…

Alcoholische drankjes:

  • Glaasje witte wijn. Ideaal bij een lekker bord pasta tijdens een gezellig etentje. Of op het einde van een drukke werkweek, gezellig samen met de echtgenoot in de zetel. Beetje tv kijken, beetje babbelen, beetje chips én een lekker glaasje wijn. De perfecte afsluiter 😉
  • Mojito. De ideale start van een etentje op een gezellig warm terrasje in de zomer.
  • Margerita. Alleen al daarvoor ga ik graag Mexicaans eten in Leuven.
  • Martini Rossato Royale, met veel ijs, een schijfje appelsien én een stokje kaneel. Terrasje doen met de collega’s. Veel tetteren, lekker eten en een zalig aperitiefje terwijl je op de laatkomers wacht 😉

Absoluut te mijden:

  • Appel- en bessenjenever. Toen ik nog in Leuven zat, ooit een keertje te straf in de jeneverkes gevlogen. Gaat binnen als limonade,… Ik kan de geur zelfs niet meer verdragen 😉

En wat zijn jullie favoriete drankjes? Wat moet ik zeker nog geproefd hebben?

Stiekeme (eet)pleziertjes

Ik eet graag. Ik denk dat dat al wel duidelijk is. Nadat ik eerder al mijn stiekeme boekpleziertjes en mijn stiekeme muziekpleziertjes opbiechtte, zullen we het vandaag eens hebben over de dingen die ik graag snoep. Met andere woorden, er mag geen voedingswaarde inzitten. Ik vrees dat het wel eens een lang lijstje zou kunnen worden 😉

  • Witte twix. Er zijn er momenteel weer! Kleintjes! Maar geen probleem! Om zeker niet zonder te vallen hebben we meteen 5 grote zakken ingeslagen. Het favoriete tussendoortje van de oudste en de mama…
  • Witte Oreo’s. Met dank aan de dochters die ermee thuis kwamen. Wat een ontdekking!
  • Chips. Momenteel gaat de voorkeur uit naar Lay’s Peper en zout en Lay’s Ovenbaked Olive Oil & Herbs (maar dat wil nogal eens wisselen). Sinds een paar jaar kopen wij chips enkel nog in kleine verpakkingen van 45 g. Ja, ik weet dat dat duurder is. Maar enkel op deze manier stop ik ook na 45 g. Geef mij een zak van 170 g in handen en ik eet ‘m leeg. Onder het motto: aangezien ik toch zondig, kan ik dat maar beter in één keer goed doen, anders zondig ik morgen zeker opnieuw 😉
  • Mattentaartjes: het ideale ontbijt. Maar ik weet niet of dit echt in dit rijtje thuishoort, dit valt volgens mij nog enigszins onder de voedzame eetwaren.
  • Ijs. Een hoorntje met een bolletje chocolade-ijs van De Ijsberg in Beerzel. Of zelfgemaakt vanilleijs (vers gedraaid) met zelfgemaakte chocoladesaus (van melkchocolade). Of in een gelateria in Italië écht niet kunnen kiezen en dan maar dagen na elkaar elke dag een andere smaak uittesten. Of een pot Ben & Jerry’s meenemen uit de Colruyt en die ’s avonds in je eentje uitlepelen (en je dan pas realiseren dat je net een halve liter crème op hebt).
  • Snoep uit de snoepwinkel. Als de dochters gaan “Nieuwjaarzingen”, komen zij wel eens met van die grote snoepzakken thuis. Op een rustige tv-avond durven de echtgenoot en ik er wel eens eentje soldaat maken. Ik durf dat trouwens ook in mijn eentje 😉 Ik heb een voorkeur voor de aardbeien en kersen, maar eigenlijk ben ik niet kieskeurig: als het maar plakt, zoet en zuur is (en liefst afwisselend). Schandalig eigenlijk, hoe wij ons de zuurverdiende bijeengezongen snoepjes van de dochters toe-eigenen. Maar het is voor een goed doel: het is ongezond en we bezorgen hen op die manier gezonde, mooie, witte tanden 😉
  • Zelfgemaakte verse cake, brownies, biscotti con cornflakes, biscotti met chocolade en amandelen en andere bakexperimenten. Ik bak ontzettend graag, ik experimenteer ook graag en ik eet ook graag alles op, zeker als het vers uit de oven komt…
  • Zelfgemaakte tiramisu: de originele versie (met amaretto) of de versie met aardbeien en limoncello. Uiteraard met veel drank 😉
  • Zelfgemaakte chocomousse
  • Zelfgemaakte “sneeuwballenroom” (vanillepudding met eiwitschuimpjes)

dessert_miniIk ben duidelijk een zoetebekje, op de chips na. Maar ik ben wel een gedisciplineerde snoeper: één zonde per dag! Dat scherpt het verlangen aan én het houdt me gezond. Gelukkig ben ik ook dol op gezonde voeding. Ik vind mijn havermoutontbijt gewoon heerlijk én ik geniet ook echt van fruit…

En wat zijn jullie favoriete eetzondes? Kwestie van nog wat inspiratie op te doen en de lijst nog wat verder aan te vullen 😉

Een gestolen dagje…

koekjes_miniVandaag had de jongste een “facultatieve verlofdag” en dus had de mama ook een dagje verlof. Lang uitslapen zat er helaas niet in, want de echtgenoot en de oudste hadden wél school en de jongste zat nog in haar schoolslaapritme en was dus ook vroeg uit de veren. Zo hadden we wel een hele lange dag voor ons. Het enige dat vandaag “moest”, was eten maken en de dames in de namiddag van en naar hun danslessen brengen. Voor de rest had ik niet echt plannen gemaakt.

Vroeger was ik er nochtans héél goed in om zo’n snipperdagje meteen helemaal vol te plannen. Nooit echt grootse dingen, maar ik plande meteen te koken voor 2 dagen, het huis op te ruimen, de was bij te werken… Dat heb ik intussen afgeleerd (min of meer). Ik slaagde er immers nooit in al mijn plannen volledig af te werken en dat leidde dan weer tot frustratie. Bovendien heb ik intussen (ook min of meer 😉 ) geleerd dat je bewust ook momenten moet inplannen om gas terug te nemen. Dat het geen kwaad kan om af en toe op een vrije dag gewoon te niksen…

Maar uiteraard was de dag goed gevuld. Een uurtje fietsen, eten maken, de dames van en naar de dansles brengen, wat opruimen… Maar tussen het gerommel en gerij in, zijn we er ook in geslaagd om koekjes te bakken én kweetniehoeveel bladzijden te lezen in  “Tot ziens daarboven” (“Au revoir là-haut”) van Pierre Lemaitre. Schitterend boek! En dan blijf je lezen… (en dan laat je de mand strijk voor wat hij is). Zonder schuldgevoelens. (Jawel!) Want het is duidelijk een meesterwerk. En tijd besteed aan schoonheid of kunst is nooit verloren. Aan (het maken van) eten ook niet trouwens 😉

En zo is het hoofd even volledig leeg. Was de drukte even een dagje ver weg. Wat een luxe!

PS: En dan nu de mand strijk 😉

Vrolijk kerstfeest!

kerststronk_miniHet is kerstavond, 24 december. Kerstavond vieren wij hier thuis. Er wordt heerlijk gekookt, de eerste cadeautjes worden geopend, we kijken naar het einde van Music For Life en genieten van elkaars gezelschap.

Wat de cadeautjes betreft, zetten we de familietradities verder. Onder de kerstboom liggen bij ons kleren voor de dochters. Dat was vroeger bij mij ook zo. Ik vind het eigenlijk handig: ze kunnen altijd wel wat extra gebruiken en dus sla je eigenlijk 2 vliegen in één klap. Grappig eigenlijk: ik zet dus de familietraditie verder, al was ik als tiener niet altijd in de wolken met alweer een pyjama of iets van kleren onder de kerstboom.

En dus probeer ik héél goed te luisteren naar wat de dochters willen. De oudste gaat intussen al mee kerstshoppen voor de zus (en dus hebben we gedeelde verantwoordelijkheid als het cadeautje toch niet in de smaak valt 😉 ). Bovendien breng ik de dochters graag opzettelijk in de war.

De oudste had haar zinnen gezet op een parka tijdens onze shopexpeditie. Ik was niet onmiddellijk overtuigd. Ze had immers nog een jas én de nieuwe mag nu wel hip & trendy zijn, maar wie zegt dat dat volgend jaar nog zo is? En dus lieten we de jas hangen met de belofte terug te komen in de solden en als hij er dan nog was, mocht ze hem aan redelijke korting wel hebben. Maar ze had ook nog wat andere spullen nodig, die zouden we in een cadeautje steken.

Na een paar dagen begon ze er opnieuw over. Intussen hadden we al een aantal winkels gedaan op zoek naar de ideale (feest)outfit, maar vruchteloos. De oudste valt immers net tussen de kinder- en de volwassenmaten in. En dus vroeg ze of de jas niet in haar pakje mocht. Na overleg met de nuchtere echtgenoot (ze heeft inderdaad maar één jas, wat als daar iets mee gebeurt?) besloten we er dan toch voor te gaan.

En dat werd bijna een afknapper. In de webshop en in 3 winkels in de buurt was haar jas niet (meer) te vinden. Uiteindelijk naar de winkel in Leuven (waar we ze gepast hadden) gebeld. Daar was nog één exemplaar in haar maat. Maar de jas opzij leggen, wilden ze niet aangezien ze intussen wel al in koppelverkoop zat. Aangezien Leuven toch niet bij de deur is, nog even getwijfeld of we het erop zouden wagen. Na het eten dan toch maar vertrokken. Toen ik opnieuw belde om te horen of ze er nog was, wilden ze ze ditmaal dan toch “een uurtje achter de kassa leggen”. Oef! De verrukking bij het openen van dat pakje was al dat geloop dubbel en dik waard…

Met de jongste hebben we wat zitten rondsurfen tot ze vond wat ze zocht. En dat heb ik dus besteld. Uiteraard zonder het haar te vertellen. Toen “haar” pakje arriveerde, stond ze erbij. Ze dacht te weten wat het was, maar ze had de verkeerde winkel voor. En dat heb ik opzettelijk zo gelaten. “Ja, het is voor jou, en neen, het is écht niet van X. Ik heb daar écht niks besteld.” Waardoor zij het dus niet meer wist tot ze haar pakje opende…

En ik? Ik heb een zalig boek onder de kerstboom gevonden. En daar ga ik me nu eens in verdiepen 😉

Geniet van jullie kerstdagen, met familie en vrienden, met lekker eten, met een fijn cadeautje hier en daar… Zalig kerstfeest!

Cake for Life

cake_miniAl een paar jaar vragen de kinderen of zij niets kunnen doen voor “Music For Life”. Al een paar jaar zit “Cake For Life” in ons hoofd. We bakken samen cake, de kinderen gaan hem huis aan huis verkopen voor het goede doel. Maar al een paar jaar komt het er door tijdsgebrek niet van.

Dit jaar heeft de mama niet alleen de kerstvakantie vrij, maar ook de week ervoor. En dus opperde de mama een paar weken geleden bij de jongste of we niet aan onze “Cake For Life” zouden beginnen. Maar of dat niet in een project voor school kon. De meester van de jongste zat blijkbaar ook al even op een plannetje te broeden en dus vonden we elkaar. De klas van de jongste zal volgende week cake verkopen in de refter op school, op het oudercontact,… Bakkers van dienst zijn mama’s, papa’s, oma’s en opa’s van de klas van de jongste. De kinderen werken rond “Music For Life”, bepalen hun goede doel, kiezen een liedje uit en verkopen de baksels die wij aanleveren…

Woensdagnamiddag had ik een halve dag vrij. De kinderen waren aan het studeren, de papa was aan het verbeteren en dus besloot de mama al eens de “Cake For Life” uit te testen. Al zal het volgende week wel een versnelling hoger moeten (wegens nog meer cakes om te verkopen). En dus maakten we marmercake, chocoladecake en kokoscake met noten en appeltjes. Dat kostte me toch wel een kleine 3 uur. (Ik maakte ook nog witloofsoep omdat ik toch bezig was 😉 De cakes werden vandaag op het werk verkocht en daarna gingen de kinderen met veel enthousiasme de straat rond om de rest aan de man te brengen.

En dat deden onze dames uitstekend. Onze fijne buren bleken ook zeer enthousiaste goede doel-steunpilaren. Maar het was dan ook gewoon zeer lekkere cake 😉 Uiteraard hebben wij voorgeproefd. De jongste heeft de kokos-appel-notencake leren eten én we zitten hier intussen allemaal met een cake-indigestie… voor het goede doel uiteraard. De eerste 37 euro voor “Music For Life” is binnen.

Het grote geld zullen we allicht niet binnenrijven met onze “Cake For Life”, maar de kinderen doen iets. Ze kiezen een goed doel, ze zijn met de actie bezig, ze verkopen en geven hun zuurverdiende centjes zonder morren weg om iets voor een ander te doen. Dat mag ook wel eens in december, in de Sinterklaas-, kerst- en oudejaarsovervloed…

Project receptenboek: biscotti con cornflakes

Biscotti1_miniWij brachten dit recept mee uit Italië. We logeerden er een paar jaar geleden in een agriturismo die eetfeestjes organiseerde voor de gasten. Er mocht ook meegeholpen worden bij de diverse bereidingen en dat was vooral voor onze kinderen een zaligheid.

Het leuke aan dit recept is het gepruts met het deeg en de cornflakes. We hebben dit ook al een paar keer gedaan op verjaardagsfeestjes van onze dames en alle klasgenootjes gingen dan vol enthousiasme mee aan de slag…

Ingrediënten (voor 50 à 60 koekjes):

  • 2 eieren
  • 150 g suiker
  • 150 g gesmolten boter
  • 280 g zelfrijzende bloem
  • 1 limoen
  • cornflakes

Bereiding:

Biscotti2_mini

  • Klop het eiwit stijf
  • Klop de eierdooiers wit met de suiker
  • Voeg de gesmolten boter toe aan het ei-suikermengsel
  • Zeef de bloem en voeg toe
  • Voeg de limoenzeste of het sap toe (als je sap neemt, is 1/2 limoen voldoende)
  • Voeg op het einde het eiwit toe en meng goed

Biscotti3_mini

  • Verwarm de oven voor op 180 graden
  • Vul een bord met cornflakes
  • Neem een koffielepeltje deeg en rol dit in de cornflakes
  • Leg dit op bakpapier
  • Voorzie voldoende ruimte tussen de verschillende koekjes, ze zullen uitzetten tijdens het bakken

Biscotti4_mini

  • Bak gedurende ongeveer 10 minuten.

Tips:

Biscotti5_mini

  • Hou de koekjes tijdens de baktijd goed in de gaten. Zeker op de bakplaat kunnen ze onderaan al bruin zien als ze bovenaan nog zacht zijn/lijken. Draai ze dan eventueel een paar minuten voor het einde van de baktijd even om.
  • Op het rooster duurt het langer eer ze klaar zijn.
  • In Italië worden de koekjes net voor het presenteren nog met bloemsuiker bestoven. Dit hoeft voor ons niet.

Smakelijk!

Biscotti6_mini

Keep calm and eat… London

Ik eet graag. Volgens de echtgenoot leef ik in functie van mijn maaltijden. Ik weet graag op voorhand wat we zullen eten en kan dan een hele dag al “voorgenieten”. 4 dagen Londen was dus ook op culinair vlak een belevenis. En genoten hebben we!

Onze eerste lunch in Londen vergeten we liever. We dachten op zeker te spelen met Italiaans, maar dat viel dik tegen. De bruschetta’s waren aangebrand, de pizza van de oudste had ook zwarte stippen op de onderkant en de pasta’s waren niet genoeg afgekruid. Ik begrijp niet dat mensen die dagdagelijks in een keuken staan de simpelste dingen zo kunnen “verkrachten”. Bovendien was het nog duur ook. We hebben de naam van het restaurant dan ook meteen uit ons geheugen gewist. We waren beter meteen voor het Engelse werk gegaan 😉

Onze toppertjes

Byron_mini1. Byron Hamburgers. Onze dames zijn niet echt avonturiers op culinair vlak, al durven ze de laatste tijd wel eens een risico nemen. Byron in Londen was er zo eentje. Het was hun eerste hamburger ooit.

En hun kennismaking met de “betere” hamburger smaakte naar meer. Het was ook zeer verzorgd in een mooi industrieel interieur. We waren snel bediend, het was zeer schappelijk qua prijs én de kelners waren zeer vriendelijk. Nog niet het niveau van Il Cardinale in Mechelen (waar de échte, heerlijke broodjes het helemaal afmaken), maar het kwam in de buurt. Absoluut een aanrader!

Bella Italia_mini2. Bella Italia. Italië-liefhebbers als we zijn, geven we niet op, ook niet na een mindere ervaring. Op onze laatste dag in Londen gaven we de Italiaanse keuken een tweede kans en Bella Italia was wel een hoogvliegertje.

De echtgenoot en ik probeerden de lunchmenu, onze ladies kozen naar goede gewoonte voor een pizza margherita en een spaghetti bolognaise. Het was simpele Italiaanse keuken, maar de smaken zaten goed en de prijs was een meevaller. De bediening was super, met Italiaanse zwierigheid (zelfs bij de half-Duitse ober). Zo werd de salade van de echtgenoot met een grote pepermolen aan tafel afgekruid en kwam de ober zelf de Italiaanse parmigiano boven de pasta raspen. Dat we op 28 oktober op een terrasje genoten van de zon maakte het helemaal af 😉

fish & chips_mini3. Fish & Chips. Je bent niet in Londen geweest als je geen fish & chips gegeten hebt. Dat hebben we dus ook gedaan, ergens langs de Thames in de buurt van de London Eye.

Was het een meevaller? Best wel voor de jongste en mezelf. De oudste vond “het bladerdeeg” rond de vis niet lekker en gaf later toe dat ze eigenlijk “fishsticks & chips” zou prefereren. Maar wat de erwten met munt-puree hierbij kwam doen, was me eigenlijk een raadsel. Beetje gemengde gevoelens, maar ik vind wel dat je het op zijn minst een keertje moet geproefd hebben.

Ben's Cookies_mini4. Ben’s Cookies. Na zijn vorige Londenreis had de echtgenoot een cadeautje bij: Ben’s cookies uit Covent Garden. Alle mogelijke varianten met witte, melk- en donkere chocolade, gegarandeerd een succes dus hier bij de ladies of the house.

We hadden zondag een “Ben’s box” gehaald, we zijn op onze laatste dag speciaal naar Covent Garden teruggekeerd om een verse lading mee naar huis te kunnen nemen. De bestelling voor papa’s volgende Londenreis is ook al gemaakt. Laat die zoetigheid maar komen, hoe meer hoe liever 😉

Een laatste speciale vermelding gaat naar het ontbijt in onze Novotel Blackfriars. Lekker, gevarieerd en voor iedereen zijn gading. Zo gaat de echtgenoot voor het “full English breakfast”, geniet de oudste van haar scones en knabbelt de jongste van haar ovenvers stokbrood, terwijl ik de fruitbar plunderde. Kwestie van nog plaats te laten voor de cookies 🙂

Project receptenboek: duo chocomousse

chocomousse_miniHét favoriete dessert van de jongste dochter. Het basisrecept voor de mousse van melkchocolade komt uit “Smakelijk! 1”, één van de fantastische kookboeken van Colruyt. Het recept voor de witte chocomousse is een eigen variant. Wij gebruiken geen gelatineblaadjes. De witte chocomousse is dan ook redelijk lopend.

chocomousse2_mini

Ingrediënten voor de mousse van melkchocolade:

  • 200 g melkchocolade
  • 4 eieren
  • 4 afgestreken eetlepels suiker

chocomousse6_mini

Ingrediënten voor de mousse van witte chocolade:

  • 200 g witte chocolade
  • 4 eieren
  • 3 afgestreken eetlepels suiker
chocomousse4_mini

Het eigeel opgeklopt samen met de suiker

chocomousse5_mini

Het chocolade-eigeel-suiker-mengsel

Bereiding:

  • Smelt de chocolade au bain-marie
  • Klop het eiwit stijf
  • Klop de eierdooiers met de suiker tot het mengsel in volume verdubbeld is en witter kleurt
  • Voeg de gesmolten chocolade toe en meng snel en stevig
  • Schep het opgeklopte eiwit voorzichtig door het chocolade-ei-mengsel en meng goed door elkaar
  • Giet de chocolademousse in kleine potjes en laat minstens een paar uur opstijven in de koelkast

Tips:

  • Wil je gemengde potjes maken (duo-mousse), dan begin je met de melkchocolade, die is zwaarder. Je giet de potjes halfvol en plaatst ze al even in de koelkast om al wat op te stijven voor je de witte chocomousse toevoegt.
  • Bij mij zit er een afwas tussen de bereiding van beide mousses, dat geeft de mousse van melkchocolade de tijd om wat op te stijven. 😉
  • Voor een goed resultaat neem je goede chocolade. Ik heb deze mousse ook al gemaakt met huismerken, maar dan is de mousse sowieso vrij lopend. Bij de “betere” chocolade heb je dat probleem normaal gezien niet.
  • Maak je porties niet te groot, dit is een zwaar dessert. Wij gebruiken kleine glazen potjes (van roze yoghurt), voor ons de perfecte maat.
  • Ik gebruik de mixer voor het opkloppen van het eiwit en het eigeel-suiker-mengsel en voor het toevoegen van de gesmolten chocolade. Voor het bijvoegen van het eiwit gebruik ik de garde.

Smakelijk!

chocomousse7_mini