Jong van geest…

Lang geleden, toen ik jong was, had ik er een hekel aan als mensen me jonger inschatten dan ik werkelijk was. Als ik daarover mijn beklag deed bij mijn moeder, kreeg ik telkens opnieuw te horen dat er een tijd zou komen dat ik het wel leuk zou vinden dat ik er jonger uitzie dan mijn leeftijd. Niet dat dat een troost was toen men mij 12 of 13 gaf terwijl ik écht wel al de kaap van de “sweet sixteen” had gerond. Eén keer vond ik het grappig toen men me – al ver in mijn twintiger jaren – bij het uitgaan (of bij het bestellen van drank in het buitenland) mijn “ID” vroeg, maar alle daaropvolgende keren niet meer.

Maar er komt een tijd dat je je moeder gelijk moet geven (dochters, dit geldt ook voor jullie 😉!). Op mijn 43ste kan ik er eigenlijk wel mee leven dat men mij nog altijd jonger inschat dan ik in werkelijkheid ben. Het leidt vooral tot verwarring bij nieuwe gesprekspartners en tot binnenpretjes voor mezelf. Als ik nieuwe mensen ontmoet, durven mijn dochters na de gebruikelijke koetjes en kalfjes wel eens onderwerp van gesprek te worden. Als ik dan langs mijn neus weg vertel over mijn 16-jarige tienerdochter, zie ik mijn gesprekspartners soms wel héél raar kijken. Dan zie ik hen in gedachten een rekensommetje maken en zie ik hen gewoon denken dat ik er dan toch wel héél erg vroeg bij was. Wat ze na het onthullen van mijn werkelijke leeftijd meestal ook gewoon luidop uitspreken.

Dat ik er die geweldige, erfelijke mix van genen mag voor danken, dat besef ik maar al te goed. En dat er toch ook wat werk in kruipt, moeten we ook toegeven. Er wordt hier toch regelmatig gesport om alle onderdelen nog enigszins gesmeerd te laten werken. Maar volgens mij helpt het ook als je regelmatig “zot” blijft doen. Onbevangen blijven, nieuwsgierig en enthousiast zijn, voluit lachen en genieten en af en toe eens “foert” zeggen en gewoon doen waar je op dat moment zin in hebt. Dat je dan soms raar bekeken wordt, klopt. Dat de dochters op zo’n momenten al eens met de ogen durven rollen en zuchten dat zij de enige “volwassenen” in huis zijn, neem je er maar bij. Maar als ze al iets van de mama erven, dan hoop ik dat het die zotheid is. En dat pakketje “verjongende” genen mogen ze ook hebben natuurlijk.

Al lijkt het mij dat het bij de tieners van tegenwoordig allemaal net iets vlotter gaat, die overgang naar de volwassenheid. Ik heb de indruk dat ze toch wel sneller opgroeien, dat wij misschien toch net iets langer “kind” waren. Of klink ik nu echt als een oude zaag 😉?

6 gedachten over “Jong van geest…

  1. Idem bij mij, ze schatten me ook al altijd een stuk jonger en slaan achterover als ik zeg dat ik een zoon heb van 21!
    Toen hij een jaar of tien was, en ik ging met hem badmintonnen, zei iemand: wat leuk dat je je kleine broertje mee brengt! Euh..
    En tot ver in mijn dertiger jaren vroeg men mij wat ik studeerde! 🙂

  2. Ik ben onlangs 50+ opgeplakt terwijl ik nog maar 🙂 48 ben. Mijn genen zijn me m.a.w. niet zo goed gezind als de jouwe. Ik heb het weggelachen maar mijn tienerdochter was kwaad in mijn plaats.

  3. Ik word een paar jaar jonger geschat en heb die goede genen mee van mijn mama. Vroeger was het net anders. Op mijn 12e kon ik met gemak voor een 16-jarige doorgaan. Ik heb dus nooit mijn identiteitskaart moeten bovenhalen om mijn leeftijd te bewijzen :-). Zo raar hoe dat dan ergens in mijn 20s gekeerd is. De echtgenoot heeft dat ook, hij is er 36 en kreeg onlangs de vraag van de loketbediende in het station of hij niet beter een go pass zou kopen (kan tot je 26 bent). Zijn dag was meteen goed!

  4. Ik word ook altijd een stuk jonger geschat dan mijn werkelijke leeftijd. Als twintigplusser vond ik het niet leuk als mensen dachten dat ik zestien was, maar nu ben ik wel blij als mensen me meer dan vijf jaar jonger schatten. Misschien moet ik in de toekomst een foto aan mijn sollicitatiebrieven toevoegen in plaats van mijn leeftijd te vermelden. Dan maak ik misschien meer kans op een nieuwe job.

  5. Ik vind het eigenlijk onbelangrijk, ik spreek voor mezelf, als je jong van geest blijft zie je er meestal ook jonger uit! Als klanten op kantoor achterover slaan als ik zeg dat ik al een kleinkind heb, moet ik wel lachen en ben ik stiekem ook wel trots!
    🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s