Oops, I did it again

Voorjaar, de eerste lentezon. Het ideale tijdstip voor de kastenwissel en de jaarlijkse pasbeurt. We verhuizen de zomerspullen vanuit de logeerkamer naar onze kleerkasten. De winterspullen maken de omgekeerde beweging. Maar uiteraard kan dat niet zonder te passen. Wat te klein is, verhuist van de oudste naar de jongste en van de jongste naar het nichtje. Niet alleen wat te klein is, maar ook hetgeen “zo lagere school is dat ik dat écht niet meer kan dragen, mama”.

Elk jaar denk ik dat we er met de oudste nu toch stilaan moeten zijn. Dat haar groeiperiode nu stilaan toch echt wel afgelopen moet zijn, maar tot nog toe betekent de kastwissel toch telkens weer een verhuis van teveel kleren van haar kamer naar de kamer van de jongste. En intussen groeit de jongste als kool. Ze zit de oudste – qua grootte – stilaan echt wel op de hielen. Wat overigens ook wil zeggen dat ze de mama één dezer voorbij moet gaan (of al gegaan is), maar het helpt als je vermijdt platte schoenen te dragen. Met hakken ben ik nog steeds de grootste vrouw in huis, al wordt ook dat dan weer relatief.

Maar onze dochters zijn duidelijk niet “one of a kind”. Qua lichaamsbouw is er toch wel een groot verschil en dat beginnen we bij de kastwissel nu echt wel te merken. Niet alles wat van de oudste naar de kast van de jongste verhuist, past. Dit jaar zullen we hier en daar eens een ingreep moeten doen om de kleren van de oudste op maat van de jongste te maken. En ik vrees dat dit mogelijk wel eens de laatste kastenwissel tussen onze dochters was. Ik vrees dat we hier stilaan naar uniforme kledij/maten voor beide dames aan het toegroeien zijn. Kunnen we binnenkort bemiddelen als de ene met dat kledingstuk van de andere is gaan lopen dat die uiteraard net ook wou dragen. Kan ik binnenkort kleren verliezen aan mijn beide dochters, daar waar de oudste nu al enthousiast mijn vestjes en jurkjes durft te lenen.

Maar als ik de hoop koesterde dat we eens een jaar toch wat minder konden shoppen, dan is die hoop na de kastenwissel weer de grond in geboord. Staan al zeker op ons shoplijstje: een jas voor de jongste, een jeans voor de oudste en t-shirts en bloesjes kunnen ze allebei wel gebruiken. Ook (deftige) schoenen hadden ze allebei nodig en dus reden we zaterdagavond vlak voor sluitingstijd nog even naar onze plaatselijke Torfs. Want ja, de mama wil graag dat ze naast hun onvermijdelijke sneakers toch ook een paar deftige schoenen of sandalen hebben, om onder een rok of jurk te dragen. Ook al vinden de dochters dat ongelooflijk ouderwets en kan je sneakers écht wel onder een jurk dragen, mama!

gouden pumpsTerwijl de dochters hun keuze maakten, nam de mama de gelegenheid te baat om ook even rond te kijken. Om prompt verliefd te worden op een paar prachtige pumps. Die ook nog eens geweldig aan mijn voeten zaten en alles hebben wat ik in een schoen zoek: hoog en mooi. Praktisch is een woord dat ik eigenlijk nooit aan mijn schoeisel verbind. Tot mijn scha en schande, soms. Maar ze glitterden zo mooi. En volgens mij zijn ze perfect om een alledaagse outfit wat extra glans te geven. Bovendien overleef ik er zonder pijn een hele namiddag op. Het ideale paar dus. Zolang ik de kasseien van het Ladeuzeplein maar vermijd ;-).

Advertentie

9 gedachten over “Oops, I did it again

  1. Prachtige schoenen! Ga er ook maar niet mee in het Leuvense begijnhof wandelen, want zelfs met platte schoenen is het daar moeilijk om te wandelen zonder je enkels te verzwikken.

  2. Een vrouw heeft nooit, lees NOOIT genoeg schoenen!
    Ik loop ook graag op hakken, nog een beetje hoger zelfs, heb er geen problemen mee, maar…probeer maar eens op een elegant schoentje in de Bourla te geraken, pffff 😀😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s