Opruimen geeft rust in je hoofd?

rommel_miniSoms krijg ik een vlaag van dadendrang. Meestal trekt dat ook weer snel voorbij, maar af en toe leidt dat tot resultaat. Vorig weekend leverde ons dat een aantal opgeruimde kasten, een aantal extra dozen paperassen op zolder, een aantal dozen voor de kringwinkel en rommel om weg te gooien op.

Een aantal conclusies, na een weekendje opruimen:

  1. Je wordt er fysiek moe van. Na een paar uur opruimen was ik moe. De kasten uitladen, rommel uitsorteren, dozen inladen, naar zolder dragen (al is dat de job van de echtgenoot),… Ik voelde het achteraf, maar ik heb wel goed geslapen. Voor iemand met een bureaujob en vooral denkwerk, is het wel eens een leuke afwisseling om je fysiek in te spannen. Al gaan we daar nu ook weer niet in overdrijven ;-).
  2. Het levert weinig zichtbaar resultaat op. 4 grote dozen en een drietal zakken werden uitgesorteerd en toch zag je relatief weinig resultaat. Het is niet zo dat er ineens kasten vrijkwamen (of zelfs maar één schuif of een schapje). Binnenin was het een beetje minder rommelig, maar ergens was ik toch enigszins teleurgesteld. Ik had er alleszins meer (ruimte) van verwacht.
  3. Je moet durven rigoureuze beslissingen nemen en dat doe je misschien net te weinig. Bij het opruimen van mijn kleerkast had ik alle kledingstukken uit de kast gehaald die ik het afgelopen jaar niet meer gedragen had. En dat waren er toch wel wat. Toen puntje bij paaltje kwam, had ik het heel erg moeilijk om echt de knoop door te hakken en alles weg te doen. Want je weet nooit of het nog van pas komt later. Of het terug in de mode komt. Of misschien zijn de kinderen of de kleinkinderen er nog wel blij mee later…
  4. Vraag hulp. Als je zelf niet durft te beslissen, vraag dan een tweede opinie, of een derde ;-). Toen ik drempelvrees kreeg bij het zien van alle kleren op ons bed, heb ik de echtgenoot om hulp gevraagd, en daarna ook de oudste. En wat de mama en de papa niet durfden, deed zij wel. Ze bekeek de hele stapel en was zeer doortastend. Alles (op één jurkje na) mocht weg. En neen, uiteraard was zij niet geïnteresseerd in een tweede leven van mama’s “vintage” (in mijn ogen) of “rommel” (in haar ogen). Het helpt ontzettend om iemand met een neutrale blik door jouw stapels te laten gaan. Meteen begreep ik ook waarom het voor mij wél makkelijk is om de kleerkasten van de kinderen of de echtgenoot op te ruimen, maar waarom ik bij mezelf niet kordaat genoeg ben…
  5. Opruimen is herinneringen ophalen. Bij het uitsorteren van onze “administratieve” kasten, kwamen ook een hele reeks kerstkaartjes, geboortekaartjes, foto’s,… boven van jaren terug. Aankondigingen op een kerstkaartje van een zwangerschap (en de zoon in kwestie is intussen 6). Het grappige kaartje dat ik kreeg toen ik vertrok bij mijn allereerste werkgever. Oude rapporten en diploma’s van de kinderen. Oude klasfoto’s. Rouwbrieven van onze oma’s. Het katapulteert je even terug naar de tijd van toen, naar mooie en minder mooie herinneringen. En daar kan ik dan geen afscheid van nemen. Dus werd alles gewoon in schoendozen gestoken en op zolder gezet. Voor later. Ooit. Misschien.
  6. Je ontdekt géén verborgen parels 😉 ! Er is een reden waarom bepaalde spulletjes diep weggeborgen zitten: je gebruikt ze niet (meer), je hebt ze eigenlijk nooit gebruikt of je vond ze gewoon niet mooi. Maar je durft ze niet weg te gooien omdat je ze gekregen hebt, of omdat het misschien ooit nog van pas komt. Dat doet het niet! Ze staan gewoon stof te verzamelen in je kasten, of op zolder. Jaren later haal je dat dan toch boven en gooi je ze alsnog weg, ongebruikt. Of breng je ze naar de kringwinkel, waar iemand anders er misschien wel nog iets aan heeft…
  7. Opruimen is nooit gedaan en is een continuüm. Je trekt één kast open, ruimt die op en legt een aantal spullen die daar niet horen in een andere kast of lade (die je dan beter meteen ook aanpakt, want daar zit ook zoveel in…) Je doet een aantal dozen naar de zolder en ziet dan dat daar ook al te veel gestockeerd staat en dat je je daar misschien best ook toch eens mee zou bezighouden…Voor mij is opruimen een domino. Je begint met één blokje en voor je het weet ligt er een hele rij omver. Je denkt ’s morgens één kast of één kamer aan te pakken en voor je het weet ben je een dag verder en zit je 3 kamers verder. En eindig je met het gevoel dat er nog zoveel moet gebeuren… Het helpt enorm als er dan iemand in huis is die je woordenstroom (of gezaag) onderbreekt met “maar niet vandaag. Het is nu genoeg geweest, de rest is voor een volgende keer!”
  8. Je wordt er gelukkig van? Hahaha, laat mij eens goed lachen! Moe, uitgeteld en enigszins gefrustreerd omdat je beseft dat er nog zoveel werk wacht. Al moet ik wel toegeven dat het uitdunnen van mijn kleerkast wel deugd deed. Er is meer plaats, ik zie beter wat ik heb (en wat ik niet heb) en ik wissel ook beter af. Maar om nu te zeggen dat een opgeruimde kleerkast “voor rust in mijn hoofd” zorgt, dat vind ik er toch enigszins over…

kleerkast_miniMaar intussen is er iets meer ruimte in een paar kasten. Staan er nog wel een aantal dozen die naar de kringwinkel moeten, maar de vlaag van dadendrang staat (even) on hold . Even geen tijd en zin meer 😉 !

Ruimen jullie graag op? Doen jullie dat wel regelmatig en spontaan? Hebben jullie daar trucjes voor? Hamsteren jullie of zijn jullie daar wel kordaat in?

Advertentie

11 gedachten over “Opruimen geeft rust in je hoofd?

  1. De stap naar de zolder, die schrap ik genadeloos. Of het wordt gebruikt, of het gaat weg. Naar iemand die er nog wél iets aan heeft, naar de kringwinkel of naar het containerpark. De “dadendrang”, da’s meestal iets dat samenhangt met winter. Stoffig seizoen, waarin ik veel wil doen maar buitenwerk al sowieso niet echt kan. Opruimen dan maar…

  2. Ik ben ook al een week of twee deftig aan het ‘kramen’. Hetgeen we niet meer nodig hebben, gaat naar de kringloopwinkel of naar het containerpark. Een kleerkast uitkuisen, dat vind ik ook niet gemakkelijk hoor. Ik hou enorm veel kledij bij voor als het ooit terug in de mode komt of ik ineens 1o kilo ga afvallen 😉

  3. Hier heeft Marie Kondo met haar opruimboek toch wel goed geholpen. 😉 Van alles waar ik niet blij van werd, nam ik afscheid. Er is heel veel weg gegaan, en dan bedoel ik NIET “naar de zolder”, maar echt wèg weg. Ik verhuisde en wou zo weinig mogelijk meenemen. Van kledij kan ik heel makkelijk scheiden en ik hou niks meer bij ‘voor als het terug in de mode komt’. Ik mocht van mezelf maximum vijf stuks uitkiezen waar emotionele waarde bij kwam kijken. Dat werden er drie: een salopette uit de jaren tachtig, het suède vestje van mijn moeder uit de jaren vijftig en mijn Schotsgeruite minirok waar ik in optrad op Humo’s Rock Rally. 🙂

  4. Ik houd minstens driemaal per jaar “grote” kuis in alles hier. Boeken en cursussen die ik niet meer nodig heb, babyspullen die weg mogen… Zalig 😊 en intussen is de kleerkast bij mij ook fel veranderd 😉

  5. Het opruimvirus had me deze week ook te pakken, met de plechtige belofte aan mezelve dat ik het nu voor eens en altijd netjes ga houden. Ik ben zeer benieuwd wanneer dat pijn gaat beginnen doen 🙂

  6. Ik hou ongeveer 2 keer per jaar “grote” kuis waarbij ik vooral de kleerkasten & keukenkasten onder handen neem. En dan 1 keer per jaar ga ik door al de rest van onze spullen. Voor de kleerkast hanteer ik de regel alles wat ik de afgelopen 2 jaar niet gedragen heb gaat weg. Niet altijd even makkelijk hoor want ik zou plots maar eens 10kg minder moeten wegen 🙂 Het is dus telkens eventjes doorbijten in het begin, maar nadien hou ik er wel een fijn gevoel aan over 🙂

  7. Ik vind opruimen het meest vreselijke wat er bestaat. Ik word daar instant slechtgezind van. Maar als ik er dan eens invlieg, ben ik heel kordaat en moet alles weg. Twijfelgevallen stop ik in een aparte doos, tot de volgende opruimactie. Alles wat niet aangeroerd is gaat weg. En ik heb echt nog nooit spijt gehad van iets dat ik heb weggegooid. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s