14 jaar geleden…

Lore14 jaar geleden lag ik op dit moment in het “moederhuis” met de oudste in mijn armen. Het was een mooie zondag, de laatste rit van de Tour werd gereden op de Champs Elysées. Die werd blijkbaar gewonnen door een Tsjech, Jan Svorada (dat herinner ik me niet meer, hoewel we wel net op tijd terug in de kamer waren om de aankomst van de Tour nog mee te maken). De Amerikaan Lance Armstrong won toen zijn derde Tour.

Om één of andere reden was ik er op voorhand rotsvast van overtuigd dat ik veel te vroeg zou bevallen. Ik was dus ook al 3 weken op voorhand in bevallingsrust gegaan en ik had de echtgenoot, die toen nog als freelancer bijwerkte voor 2 weken vrij gemaakt. Er waren in de voorgaande weken ook al een paar verwittigingen geweest, maar het bleek telkens loos alarm.

Omdat de dochter op zich liet wachten, waren we de avond voordien nog iets in Leuven gaan eten. Toen we naar huis terugkeerden, was de bevalling begonnen, maar ik had het niet door. Wist ik toen veel wat weeën waren en hoe dat precies hoorde te voelen. Toen ik rond 4 uur ’s nachts niet meer kon liggen en ik – op aandringen van de echtgenoot – dan toch de kliniek belde, was ik eigenlijk verrast om te horen dat het toch wel weeën waren. Op de vraag om de hoeveel minuten ze al kwamen, kon ik niet antwoorden. Even later, op weg waren naar het ziekenhuis, bleek dat ik toch al om de 5 minuten weeën had. Maar eigenlijk hadden we nog ruim de tijd. Het zou nog tot halverwege de middag duren voor ons meisje uiteindelijk op de wereld kwam. Het was toen al een langslapertje 😉

En dus maakten we ons in de voormiddag nog druk over het feit dat de echtgenoot eigenlijk moest werken. Konden we nog rondbellen op zoek naar vervanging. Wat tegen de middag uiteindelijk ook lukte, zodat we met een gerust hart naar de verloskamer konden 😉 En toen was ze er. En ze veranderde onze wereld. Van een koppel werden we ouders. Het was liefde op het eerste gezicht. Ze was dan ook een prachtig kind (zeiden ze beiden héél objectief).

Intussen is dat kleine baby’tje van toen een prachtige jongedame van 14. Een tiener in de bloei van haar leven. En stellen wij tot onze verbazing vast dat ze snel opgroeien (en dat wij ouder worden). En leren we haar loslaten, geven we haar vertrouwen en ruimte (of dat proberen we toch). En zien we met fierheid (en een krop in de keel) dat ze dat goed doet. En dan denken wij terug aan dat baby’tje, het peutertje, het kleutertje, het lagere school-meisje en de tiener. En dan kijken we naar elkaar en vragen we ons af: “hoe hebben we dat voor elkaar gekregen? Die prachtige meid is wel onze dochter.”

En dus vieren we feest vandaag. Zetten we de dochter in de bloemetjes. En halen we herinneringen op aan die memorabele dag 14 jaar geleden. En vroeg de mama aan de papa om zijn geweer boven te halen om aanbidders nog even van ons erf te houden, want daar ben ik nog even niet klaar voor 😉

4 gedachten over “14 jaar geleden…

  1. De zoveelste cliché, maar het gaat toch allemaal veel te snel hé 😉 Wel fantastisch om op terug te blikken 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s