Als het onder je gat brandt, moet je studeren!

teachers1We zitten er weer middenin: de examenperiode. Met een leraar als echtgenoot en 2 dochters in examens/proefwerken is het deze week alle hens aan dek. Er wordt verbeterd, geleerd, opgevraagd en herhaald dat het een lieve lust is. Gelukkig zijn onze dochters nog relatief jong: de echte, grote examenstress is er nog niet. De examenweek verloopt zelfs beter dan de week ervoor. Toen waren er even twijfels: “ga ik het allemaal wel kunnen/kennen, mama?”. Maar nu zitten we in een goede studieroutine. Gelukkig!

Mei en juni zijn niet echt mijn favoriete maanden. Als we dan voor een avondje uit naar Leuven trekken, heb ik gegarandeerd nachtmerries. De studenten op straat zien, sommigen mager en bleek met studiestress, zorgt bij mij elke keer weer voor dromen vol examenpaniek. Dan lig ik weer te blokken en snap ik er niks van, of kom ik in tijdnood… Het is telkens wakker schrikken en het duurt dan altijd net een paar seconden te lang voor ik me realiseer dat er geen examen op mijn dagprogramma staat…

Eigenlijk was ik een goede student. En het examensysteem in onze tijd speelde ook echt in mijn voordeel. Wij hadden toen één examenperiode (enkel juni) om ons te bewijzen. Meestal 3 weken blok in mei en dan een hele maand examens. 6 à 7 weken om te tonen dat we de leerstof beheersten en over mochten naar het volgende academiejaar. Alleen bracht ik mezelf telkens opnieuw in de problemen door er pas serieus aan te beginnen “als het onder mijn gat begon te branden” (de woorden van ons moe).

Uiteraard had ik de meeste lessen gevolgd en meestal had ik ook samenvattingen gemaakt op voorhand. Maar het echte blokken deed ik pas voor de examens. Ik had het geluk over een goed geheugen te beschikken en op le moment suprême kon ik me ontzettend goed concentreren en kon ik bergen werk verzetten. Al werd het vaak spannend. De nachten dat ik het met amper 2 uurtjes slaap moest redden omdat ik de cursus anders niet volledig kon doornemen, waren talrijk. Er waren zelfs een paar “nuits blanches” omdat ik door de zenuwen gewoon niet aan slapen toekwam in de 2 voorziene uurtjes.

En toch ben ik in heel mijn academische carrière nooit naar een examen gegaan met stukken cursus die ik niet had kunnen leren. Vlak voor een examen was ik extreem rustig. “Als ik het nu niet haal, is het dik mijn eigen schuld, ik had er maar vroeger moeten aan beginnen. Ik weet in ieder geval wat ik moet doen om het de volgende keer beter te doen.” Maar ik heb het gered. Hier en daar liep ik wel eens tegen de lamp, maar minder dan een 9 (op 20) heb ik nooit gehaald. En dus was het in zijn totaliteit voldoende om telkens opnieuw naar een volgend jaar te kunnen. Maar qua gemoedsrust was er duidelijk veel ruimte voor verbetering en een aanrader zou ik het niet noemen 😉

20 jaar later heb ik 2 studerende dochters. En besef ik maar al te goed hoe moeilijk ik het mijn ouders toen gemaakt heb. Want het is pakken moeilijker om te moeten toekijken hoe je kinderen studeren, hoe ze zich door die moeilijke periode worstelen zonder dat je zelf écht kan helpen. Je kan hen wel steunen, je kan wel eten maken, voor tussendoortjes zorgen of hun kamer opruimen, maar het studeren zelf moeten zij doen. En als ze het spannend willen maken, of als ze het willens nillens verknoeien, kan je niet anders dan toekijken. Moet je hen ook daarin loslaten. En dat is verdomd moeilijk.

En dus denken we in mei en juni telkens opnieuw aan al de studenten die er nu wel middenin zitten (en zeker aan dat eentje in Leuven 😉 ). In de hoop dat zij het beter aanpakken dan ik toen. Zodat zij 20 jaar later niet meer dromen van studeren, er niet komen, de cursus door elkaar haspelen…

Advertentie

5 gedachten over “Als het onder je gat brandt, moet je studeren!

    • Als je ook effectief doet wat je te doen staat wanneer je verondersteld wordt dat te doen, was het inderdaad zalig. Toen ik op mijn 37ste een tweede poging deed om mijn SLO Talen te halen, was ik wel voorbereid én deed ik alles volgens het boekje. Aan die periode heb ik wel goede herinneringen, en geen nachtmerries 😉

  1. En toch kijk ik altijd met een beetje weemoed terug op mijn schoolperiode. Ik leerde makkelijk en dus kon ik genieten op het strand ipv achter de boeken zitten 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s