De clan viert feest

familieZaterdag hadden wij familiefeest langs de kant van de echtgenoot. Groot familiefeest, want de kant van de echtgenoot is indrukwekkend groot. De grootouders, de va en de moe, zorgden voor liefst 9 kinderen. De clan telt intussen een 76-tal leden. Dat is nogal wat, zeker voor onze kinderen, die het intussen met kleinere takjes in hun stamboom moeten stellen.

Toen ik een kleine 20 jaar geleden voor het eerst in de familie kwam, had ik zitten blokken. Ik had de stamboom zitten oefenen. Het kwam er toen enkel op aan om gezichten op te namen te kunnen plakken. En dat was geen evidentie. Het was wel relatief makkelijk om de familieleden eruit te halen: ergens zit er toch een familiegelijkenis in en die is voor een buitenstaander makkelijker te zien. (Uitzonderingen bevestigen altijd de regels natuurlijk). Intussen ben ik mama geworden van 2 clanleden. En behoren ook mijn dochters tot die indrukwekkende clan. En ja, ik zie het bij hen ook: de gelijkenis, de familietrekjes…

Familiefeesten worden echter schaars. Er wordt niet meer getrouwd. Dopen, verjaardagen en communiefeesten worden in kleinere kring gevierd. Maar de clans komen wel nog samen. Bij de echtgenoot is er een broers- en zussendag en hebben we een paar jaar geleden zelfs een eerste neven- en nichtendag in het leven geroepen. Maar deze zaterdag was het de hele familie: nonkels, tantes, neven, nichten, achterneefjes en achternichtjes…  Zo goed als iedereen was present.

Bij de echtgenoot wordt er tijdens een feest lekker gegeten, (veel) gebabbeld, veel van tafel gewisseld (zodat je met iedereen wel eens een woordje kan wisselen) en gedanst. In een ver verleden werd er zelfs ooit gezongen, maar dat is éénmalig gebleken (over de redenen daarvoor spreek ik me niet uit, ik ben immers een aanhangsel. 😉

Het was ontzettend gezellig. Het is genieten als je de kleinste telgen van de familie met veel enthousiasme de dansvloer ziet inpalmen voor K3, Piet Piraat en Kabouter Plop. Dat je kan constateren dat dat er toch inzit. Om dan later de “oude” garde het te zien overnemen van en samen met de kleintjes. Hoe die elkaar onbekende kleintjes toch allemaal samen beginnen te spelen, hoe sommigen wat meer durf aan de dag leggen en anderen wat meer over de streep geholpen moeten worden.

Hoe de tafels na afloop kringen worden, die alsmaar groter worden, waar iedereen uiteindelijk samen gaat zitten en aan de praat raakt. Hoe mooi het is om de kinderen van 20 jaar geleden met hun eigen kinderen of neven en nichtjes bezig te zien. Hoe de baby’tjes van toen intussen op de drempel van hun volwassenheid staan.

Het was mooi, het was fijn, het was verbondenheid. Het was de familiegeschiedenis van mijn dochters en ik hoop dat ze dat zullen koesteren. Dat ze zullen blijven onthouden van waar ze komen, dat ook zij, net als wij zaterdagavond, denken aan de stamouders, de va en de moe. Dat waar zij ook zijn, ze met de nodige fierheid op hun clan hebben toegekeken…

Advertentie

4 gedachten over “De clan viert feest

  1. Het was inderdaad een prachtige dag. Ik ben zo blij van de meesten van mijn familie leden terug te zien. Ik genoot veel van de kleintjes en van het gezellige babbelen. Dank je voor het fijne verslag en voor jullie aanwezigheid. Betty

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s