Tranen met tuiten

tranenIk heb een grote verbeelding en een diep inlevingsvermogen. Ik “zie” een boek. Lezen is voor mij een film in mijn hoofd. Als iemand mij iets grappigs vertelt, zie ik dat verhaal zich gewoon volledig voor mij ontvouwen. In beelden. En heel vaak redelijk gedetailleerd. Ik kan je het hoofdpersonage meteen volledig beschrijven, met redelijk wat sappige details erop en eraan 😉

Ik leef ook ontzettend hard mee. Na een spannend boek heb ik soms redelijk wat tijd nodig om in slaap te geraken en ik zal dan ook zeer onrustig slapen. Zelfs een tv-serie kan letterlijk mijn dromen laten spoken.

Intussen heb ik ermee leren leven. Ik heb nooit anders geweten. Het is trouwens erfelijk. Het is een trekje uit de familie langs mijn moederskant en de jongste heeft het ook geërfd. Toen ons kleintje nog een kleutertje was, was zij dol op de tekenfilm “Spirit”. Zalige film over een wild paard dat gevangen wordt en ontsnapt. Ergens halverwege vindt onze hengst Spirit de merrie van zijn leven, maar hij verliest haar ook weer. Op dat moment vloeiden telkens opnieuw traantjes, zowel bij de jongste als bij de mama. De jongste keek die film keer op keer en schoot ook telkens opnieuw vol op dat moment…

Deze week was het weer van dat. Ik heb late shiften deze week en gebruik de voormiddag dus om mijn dagelijkse portie te fietsen. Zo gezegd, zo gedaan. Dinsdag zet ik de tv op vooraleer aan mijn uurtje fietsen te beginnen. Tof, denk ik, ik heb nog een aflevering van Bones staan. Het ideale moment! Ik was helaas uit het oog verloren dat – spoiler alert – die zalige, lieve Sweets gedood was. Je kan je niet voorstellen hoe ik heb zitten wenen op de fiets. Tranen met tuiten, die – terwijl ik tegen 40 km/u fietste – op mijn benen drupten… En ja hoor, ik weet heus wel dat het fictie is en dat het niet echt gebeurd is, maar dat doet er niet toe. Het voelt op dat moment niet zo.

Ik moest achteraf wel even bekomen. Even alles op een rijtje zetten. Maar ik zie dat niet als iets negatiefs: de kraan stond even open en alles was er uit. Ik was fysiek én mentaal afgereageerd. Even het hoofd volledig leegmaken, alleen maar “voelen”.

tranen2Alleen, het is niet zo handig als je achteraf dan nog moet gaan werken: mijn ogen waren “dik” geweend, mijn neus zag knalrood. Een douche bracht een beetje soelaas, maar ik heb de rest van de dag wel met gezwollen ogen rondgelopen.

En het is maar een heel klein beetje gênant als je dan moet verklaren “ik heb deze morgen tijdens het fietsen naar Bones gekeken en Sweets is gestorven”.

Een héél klein beetje maar 😉

Advertenties

7 thoughts on “Tranen met tuiten

  1. oh *zielsverwantengevoel* ik snap EXACT wat je bedoelt! Ik “zie” ook alles. Vandaar dat bv die eerste Dan Brown film zo’n teleurstelling was bij mij. Alle respect voor Tom Hanks maar hij leek helemaal niet op het hoofdpersonage in mijn hoofd.
    Toen ik klein was, heb ik echt nachtmerries gehad na het kijken van de serie Dark Skies. Steengoede serie, maar ik droomde dat er buitenaardse dingen in mijn hoofd gepland waren. Ook al WIST ik dat dat allemaal verzonnen was, maar toch kreeg ik dat gevoel niet weg.
    En blijten met emo-momenten in films en series is bij mij echt verergerd sinds ik mama ben… ik ben een watje.

    • Ik ook 😉 Inderdaad, Tom Hanks was een miscast. Had Al Pacino of eventueel Andy Garcia moeten zijn. Zelfde probleem met Millennium. Bij haar klopte het plaatje volledig, maar hij? Een Zweed heeft blond haar en blauwe ogen. 😉

  2. Niks mis mee! Bij films heb ik vaak een krop in de keel, en de eerste (en voorlopig enige) film waar ik echt bij heb moeten huilen was The Green Mile. Bij boeken heb ik voorlopig nog niet moeten huilen, ben benieuwd of ik er eentje zal tegenkomen die me wel aan het snotteren kan brengen…

  3. Ow die aflevering…….. ja daar heb ik ook heel erg hard om gehuild…. dan wel ook zo een hyper emo figuur hier. Ergens is dat inlevingsvermogen ook wel weer heel erg fijn, zou nooit gevoelloos willen zijn….

  4. Pingback: Leestip: “De nachtegaal”, pakkend én aangrijpend! | Tifosa

  5. Pingback: “True detective” of het gevecht om het “kaske” | Tifosa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s