Deelnemen is belangrijker dan winnen

quiz1_miniVrijdagavond heb ik nog eens deelgenomen aan een quizavond. Met een team van ex-collega’s speelden we al voor de derde keer samen. We eindigden al als achtste en als derde.

Op mijn veertigste blijk ik immers dé ideale quiz-leeftijd te hebben. De meeste quizmasters blijken intussen ook van mijn generatie, wat me een voordeel geeft in muziek- en geschiedenisvragen. Meestal zal zijn vragen “uit mijn tijd”.

Daarnaast blijk ik de gave te hebben volstrekt nutteloze dingen te kunnen onthouden. Vraag mij naar de namen van de 4 kinderen van David Beckham en ik weet dat (Brooklyn, Romeo, Cruz en Harper). Mijn specialiteiten zijn sport en roddels. Het logische gevolg van een jarenlange werk/passie én van het Story-abonnement van mijn meter. Ik weet wie het met wie doet, gedaan heeft of wil doen. Bovendien onthoud ik heel goed gezichten, dus ook de fotorondes zijn meestal mijn ding. Ik ben wel héél slecht in aardrijkskunde, wetenschappen en taalspelletjes. Cryptische vragen, droedels, dat zie ik dus niet.

Mijn enige probleem: ik heb een afwerker nodig. Vaak weet ik het antwoord wel op de vraag, maar kan ik niet op de naam komen. Ik kan je dan wel zeggen met wie de acteur in kwestie getrouwd was, in welke films hij nog gespeeld heeft, of hij ooit drugs genomen heeft,… maar de naam blijkt me dan net te ontsnappen. De echtgenoot is in die zin een ideale quizpartner. Hij kan de kronkels in mijn hersenen intussen al volgen en maakt de punten dan wel af.

Hilarische discussies hebben we zo soms in de auto. Ik hoor een nummer op de radio dat ik écht wel ken, maar kan niet op de naam komen van de zanger of groep in kwestie. Ik kan wel de hele ontstaansgeschiedenis en familiale achtergrond van de zanger of groep uit de doeken doen… tot ik de echtgenoot zie lachen. Hij weet het dan allang, maar ik kom er echt niet op. “Allé, geef me een letter…” en met de beginletter lukt het meestal wel. Ik wou overigens dat ik kon zeggen dat het aan de leeftijd ligt, maar dat is helaas niet zo. Mijn hersenen zijn nu eenmaal chaotisch georganiseerd.

quiz2_miniMaar de quiz dus. Het was wat minder gisterenavond. De quiz was niet helemaal op mijn maat (ik denk dat de quizmasters 10 jaar ouder waren en dat was te merken aan de vragen). Ons team was ook gedeeltelijk gehandicapt. We hadden met 6 moeten zijn, maar we waren maar met 4. Ik was nog minder in vorm dan gewoonlijk na mijn weekenddienst en late shiften deze week. Enfin, blababla, teveel excuses op voorhand. We waren dus elfde op 22.

En toch was het gewoon gezellig. Veel bijgepraat met de ex-collega’s. Veel gelachen ook, als het antwoord dat op het puntje van je tong ligt, toch niet wil komen. Als je een simpele vraag toch nog mist. Als het antwoord gezegd was, maar je ervan overtuigd was dat het toch dat andere was en dus fout gokte.

En daarom quiz ik dus zo graag. Het praten, lachen, samen-zijn is voor mij misschien net iets belangrijker dan de quiz op zich. De zege zal ik daardoor allicht nooit behalen, maar uiteindelijk krijgt toch iedereen een prijs. En ik was 2 keer meer dan tevreden met mijn chocolade mannetje en mijn peperkoeken huisje 😉

Advertenties

2 thoughts on “Deelnemen is belangrijker dan winnen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s